Сярэдненямецкія дыялекты

Сярэдненямецкія дыялекты (ням.: Mitteldeutsch), таксама званыя цэнтральнанямецкімі (Zentraldeutsch), адносяцца да верхненямецкіх дыялектаў. Уключае заходнюю і ўсходнюю групу дыялектаў.

Сярэдненямецкія дыялекты
Саманазва Mitteldeutsch
Краіны Сцяг Германіі Германія
Класіфікацыя
Катэгорыя Мовы Еўразіі

Індаеўрапейская сям'я

Германская галіна
Заходнегерманская група
Верхненямецкая падгрупа
Пісьменнасць лацінка
Моўныя коды
Зона распаўсюджвання сучасных сярэдненямецкіх дыялектаў

Вобласць распаўсюджванняПравіць

У сярэдненямецкіх дыялектах, якія распаўсюджаны паміж лініяй Бенрата на поўначы і майнскай лініяй на поўдні, другое перамяшчэнне зычных адбылося ў меншай меры, чым у паўднёванямецкіх дыялектах. Насупраць, у ніжненямецкім і нідэрландскім гэтага перамяшчэння не назіраецца.

Гісторыя даследаванняПравіць

Тэрмін «сярэдненямецкі» ўзнік у XVIII стагоддзі, калі пачалося вывучэнне нямецкай дыялекталогіі. Да таго адрозненне праводзілася толькі паміж верхнімі (oberländischer) (адпаведна верхненямецкімі) і нізавымі (niederländischer) (адпаведна ніжненямецкімі дыялектамі). У даследаваннях па дыялекталогіі канстатавалася, што другое (верхненямецкае) перамяшчэнне зычных, якое і прывяло да такога адрознення верхніх і нізавых дыялектаў, якое адразу кідаецца ў вочы, у даволі шырокай паласе не завяршылася цалкам. На падставе гэтай і некаторых іншых прыкмет узнікла разуменне гэтай паласы (значна шырэйшай на захадзе Германіі, каля Рэйна), як пераходнай вобласці паміж верхне- і ніжненямецкімі дыялектамі. Такім чынам, гэта сярэдненямецкая моўная вобласць уключае рэйнска-франкскія, гесэнскія дыялекты, усходнесярэдненямецкія дыялекты і цягнецца на поўдні ад Эльзаса ўздоўж Майнскай лініі да Рудных гор, а на поўначы ад Ахена праз Паўночны Гесэн да паўднёвага Брандэнбурга.

Гл. таксамаПравіць

СпасылкіПравіць