Сімяон I Вялікі (864 ці 865-27 мая 927) — князь Балгарыі з 893 года, з 918 года — цар. Трэці сын князя Барыса I, бацька Пятра I. Прыйшоў да ўлады пасля таго, як Барыс I зрынуў свайго сына Уладзіміра, які ўзначаліў паганскую рэакцыю. З імем цара Сімяона звязаны Залаты век балгарскай дзяржавы. Яго ваенныя кампаніі супраць Візантыйскай імперыі, венграў і сербаў, давялі балгарскую дзяржаву да тэрытарыяльнага апагею, параўнальнага толькі з эпохай Крум. Балгарыя ператварылася ў самую магутную дзяржаву на Балканах і ва ўсёй Усходняй Еўропе. У яго часы Балгарыя распасціралася ад Будапешта, паўночных схілаў Карпат і Дняпра на поўначы да Адрыятычнага мора на захадзе, Эгейскага мора на поўдні і Чорнага мора на ўсходзе. Эпоха Сімяона I характарызавалася беспрэцэдэнтным культурным уздымам, названым пасля залатым векм балгарскай цывілізацыі.

Сімяон I Вялікі
Симеон I Велики
Сімяон I Вялікі
Emperor Simeon of Bulgaria Chrisme.jpg
1-ы цар Балгарыі
з 893
Папярэднік Уладзімір Расатэ
Пераемнік Пётр I
 
Дзейнасць суверэн
Нараджэнне 864(0864)
Смерць 27 мая 927 ці 927
Дынастыя Дынастыя Крума[d]
Бацька Барыс I
Маці Марыя[d]
Жонка Марыя Сурсувул[d]
Дзеці Іван[d], Пётр I[d], Боян Маг[d] і Міхаіл Балгарскі[d]
Пашырэнне тэрыторыі Балгарыі ў перыяд кіравання Сімяона Вялікага

Зноскі

ЛітаратураПравіць

  • Беларуская энцыклапедыя: У 18 т. Т.14: Рэле — Слаявіна / Рэдкал.: Г. П. Пашкоў і інш. — Мн.: БелЭн, 2002. — Т. 14. — 512 с. — 10 000 экз. — ISBN 985-11-0238-5 (Т. 14).