Сірыйская абсерваторыя па правах чалавека

Сірыйскі цэнтр маніторынгу за выкананнем правоў чалавека[1] (Сірыйская абсерваторыя па правах чалавека, Сірыйскі назіральны пункт за правамі чалавека, англ.: Syrian Observatory for Human Rights, SOHR) — інфармацыйны праект, які ініцыяваў і вядзе Асама Алі Сулейман (псеўданім Рамі Абдул-Рахман), грамадзянін Сірыі, з 2000 года пражывае ў Кавентры (Вялікабрытанія).

У цэнтра ёсць толькі адзін пастаянны работнік — сам Асама Алі Сулейман[2]. Ён, аднак, сцвярджае аб наяўнасці сеткі з больш чым 200 актывістаў на тэрыторыі Сірыі. Матэрыялы SOHR, асабліва ўлік колькасці ахвяр сярод грамадзянскага насельніцтва Сірыі ў ходзе пачатай ў 2011 грамадзянскай вайны, актыўна выкарыстоўваюцца ў заходніх СМІ.

Гісторыя праектаПравіць

Пра арганізатара «Сірыйскага назіральнага пункта за правамі чалавека» вядома няшмат і ў асноўным з яго ўласных слоў. Асама Сулейман нарадзіўся ў 1970 ці 1971 годзе[3] ў Сірыі. Дзяцінства прайшло ў прыбярэжным горадзе Баніяс. Яшчэ з юнацтва далучыўся да тайнай апазіцыі рэжыму Асада, абураны прэферэнцыямі для алавітаў. Тады ж абраў сабе псеўданім Рамі Абдул-Рахман, які выкарыстаў і пазней. Так як якія-небудзь дэталі жыцця ў Сірыі ім не раскрываюцца з-за боязі за жыццё пакінутых там сваякоў, то дакладна невядома, ці з’яўляецца Асаму Сулейман яго сапраўднымі імем і прозвішчам ці яшчэ адным псеўданімам. У Сірыі валодаў невялікім крамай адзення. У 2000 годзе некалькі актывістаў былі арыштаваныя, Асаму Сулейман здолеў уцячы з Сірыі і атрымаць палітычны прытулак у Вялікабрытаніі. Пражывае ў Кавентры з жонкай Этаб Ракамеа і дачкой Аман (у 2013 годзе ёй было 6 гадоў). Валодае двума крамамі адзення, таксама атрымлівае дапамогу за палітычную дзейнасць ад некаторых краін і арганізацый: памер і дэталі ім не раскрываюцца[4].

Праект «Сірыйскі назіральны пункт за правамі чалавека» пачаты ім ў маі 2006 года[5] з апорай на знаёмых актывістаў, якія засталіся ў Сірыі. Першапачаткова быў сродкам адсочваць і даносіць да ведама заходніх чытачоў парушэння правоў чалавека ўладамі Сірыі. З пачаткам грамадзянскай вайны ў 2011 стаў адным з асноўных рэсурсаў заходніх СМІ і палітычных колаў аб лічбах ахвяр сярод грамадзянскага насельніцтва. Як кажа аб самім сабе: «Я просты грамадзянін з простай сям’і, якому ўдалося зрабіць нешта велізарнае простымі сродкамі»[4].

Дадзеныя «Цэнтра» выкарыстоўваюцца для складання дакладаў ААН і рознымі праваабарончымі арганізацыямі, такімі як Amnesty International[4]. Дзяржаўны дэпартамент ЗША таксама выкарыстоўвае падлікі «Сірыйскага цэнтра маніторынгу» у сваіх дакладах[6].

КрытыкаПравіць

Пры высокай цытуемасці праекта ў СМІ і выкарыстанні яго падлікаў ахвяр для абгрунтаванні палітычных рашэнняў, тэлеканал Russia Today выказваў сумнеў у надзейнасці і непрадузятасці такой крыніцы, які прадстаўлены адным чалавекам без спецыяльнай адукацыі і вопыту, які спасылаецца на ня расчыняецца ім сетку актывістаў у Сірыі[7][8]. Прадстаўнікі МЗС Расіі таксама заяўлялі, што не давяраюць інфармацыі, якая паступае ад «Цэнтра»[9] і патрабавалі крытычна ставіцца да дадзеных «Цэнтра», паколькі «прадастаўленыя гэтай арганізацыяй звесткі рэгулярна знаходзяць абвяржэнне»[10].

Аўтар нямецкага выдання Süddeutsche Zeitung Ёнас Шайбле мяркуе, што дакладнасць паступае ад «Цэнтра» інфармацыі сумніўная[11].

Ліванская газета «Аль-Акбар» («Навіны») ў 2012 годзе пісала пра канфлікт Асамы Сулеймана з Мусабам Азаві, яго былым памочнікам, таксама пражываючым у Вялікабрытаніі. Некаторы час абодва бакі абвінавачвалі адзін аднаго ва ўзурпацыі правы на імя праекта і сцвярджалі, што менавіта на іх дамене знаходзіцца сапраўдны сайт SOHR[12].

ЗноскіПравіць

  1. Совбез ООН не пришел к согласию по Сирии (руск.) , BBC Русская служба (2017-04-08). Праверана 9 красавіка 2017.
  2. Jonas Schaible Menschenrechte in Syrien: Ominöse Protokollanten des Todes (ням.) . sueddeutsche.de (26 кастрычніка 2012). Праверана 10 красавіка 2017.
  3. в публикации NYT за апрель 2013 сказано, что ему 42 года
  4. 4,0 4,1 4,2 MacFarquhar N. A Very busy man behind the Syrian civil war’s casualty count. The New York Times (9 красавіка 2013).
  5. SOHR: About us.
  6. John Hudson The Activists Assad Hates Most Are Now Obama’s Problem. Foreign Policy (10 кастрычніка 2014). Архівавана з першакрыніцы 13 снежня 2014.
  7. Западные СМИ используют сомнительные источники при освещении операции РФ в Сирии // RT, 06.10.2015
  8.     Syrian Observatory for Human Rights run by immigrant from his UK home RT
  9. За год в беспорядках в Сирии погибли 9 тысяч человек «Комсомольская правда», 15.03.12
  10. МККК не подтвердил сообщения о якобы ударах ВКС РФ по госпиталям в САР (2015-10-29). Праверана 27 жніўня 2019.
  11. Йонас Шайбле, Süddeutsche Zeitung, «Сирийский центр мониторинга за соблюдением прав человека: сомнительные хроникеры смерти»
  12. Winstanley A. The Syrian Observatory: The Inside Story (англ.) . Al-Akhbar (26 студзеня 2012). Архівавана з першакрыніцы 30 верасня 2014. Праверана 18 кастрычніка 2015.

СпасылкіПравіць