Сяргей Сцяпанавіч Мусінскі

(Пасля перасылкі з С. Мусінскі)

Сяргей Сцяпанавіч Мусі́нскі (21 верасня 1920, с. Лісіцына, Вялікаусцюгскі раён, Валагодская вобласць — 18 жніўня 2008) — беларускі архітэктар. Заслужаны архітэктар БССР (1973). Акадэмiк архiтэктуры Беларусi.

Сяргей Сцяпанавіч Мусінскі
Дата нараджэння 21 верасня 1920(1920-09-21)
Месца нараджэння
Дата смерці 18 жніўня 2008(2008-08-18) (87 гадоў)
Жонка Лія Авейсаўна Каджар
Дзеці Яўгенія Сяргееўна Мусінская[d]
Альма-матар
Працы і дасягненні
Месца працы
Працаваў у гарадах Мінск і іншыя
Найважнейшыя пабудовы Будынак Мінгарвыканкама

БіяграфіяПравіць

Скончыў у 1952 годзе Ленінградскі інстытут жывапісу, скульптуры і архітэктуры імя Рэпіна. У 19601967 і з 1969 кіраўнік майстерні ў інстытуце «Мінскпраект», у 19671969 галоўны архітэктар інстытута «Белдзяржпраект».

Асноўныя праектыПравіць

Асноўныя работы: у Мінску — праект забудовы плошчы Калініна (19541962), праект планіроўкі і забудовы 2-й чаргі Ленінскага праспекта (19581964), жылыя дамы (19601964) і корпус інстытута фізкультуры па праспекце Ф. Скарыны (1960), будынак гарвыканкама (1964), Палац культуры тэкстыльшчыкаў (1960), Палац мастацтваў (1973), комплексы 5—14-павярховых інтэрнатаў БПІ па вуліцах Сурганава (19691975), Цнянскай (1978) і Металістаў (1979), НДІ сродкаў аўтаматызацыі па праспекце Ф. Скарыны (1977), фантан «Юнацтва» каля гасцініцы «Мінск» (1978, усе ў сааўт.), комплекс жылых дамоў па вул. Няміга (1991, кіраўнік аўтарскага калектыву); санаторны комплекс «Беларусь» у Сочы (19531968), мемарыяльны комплекс «Вязынка» (1972, в. Вязынка Маладзечанскага раёна); будынак аблвыканкама ў Гомелі (1974), Дом Саветаў у Шчучыне (1979, усе ў сааўт.) і інш.

УзнагародыПравіць

Сям’яПравіць

З 1952 года быў у шлюбе са сваёй аднакурсніцай Ліяй Авейсаўнай Каджар. У нiх нарадзіліся дочкі Таццяна Сяргееўна (мастацтвазнауца) і Яўгенія Сяргееўна (мастак ДПМ, сябра СМБ)(жывуць у Мінску) і сын Іван Сяргеевiч (навучаўся на Фізічнам факультэце Беларускага дзяржаўнага ўніверсітэта, жыве ў Маскве) Мусінскія[1].

Зноскі

  1. Исмаилов Э.Э. Персидские принцы из дома Каджаров в Российской империи. — Старая Басманная, 2009. — 594 с., ил. LXIV с. — 1 000 экз, экз.

ЛітаратураПравіць

  • Мусінскі Сяргей Сцяпанавіч // Архітэктура Беларусі: Энцыклапедычны даведнік. — Мн.: БелЭн, 1993.