Тэрэза Мэй (англ.: Theresa Mary May, у дзявоцтве Brasier; 1 кастрычніка 1956; Істбарн, Усходні Сусекс, Вялікабрытанія) — брытанскі палітык, міністр унутраных спраў (2010—2016), і міністр па справах жанчын і раўнапраўя (2010—2012), член Палаты абшчын (з 1997), член Кансерватыўнай партыі. Лідар Кансерватыўнай партыі з 11 ліпеня і 76-ы Прэм'ер-міністр Злучанага Каралеўства з 13 ліпеня 2016[12] па 24 ліпеня 2019[13].

Тэрэза Мэй
англ.: Theresa May
Theresa May (2016).jpg
Minister for Women and Equalities[d]
11 мая 2010 — 4 верасня 2012
Папярэднік Harriet Harman[d]
Пераемнік Maria Miller[d]
Shadow Leader of the House of Commons[d]
6 снежня 2005 — 19 студзеня 2009
Папярэднік Chris Grayling[d]
Пераемнік Алан Дункан
Shadow Secretary of State for the Family[d]
15 чэрвеня 2004 — 8 снежня 2005
Shadow Secretary of State for Transport[d]
6 чэрвеня 2002 — 23 ліпеня 2002
Пераемнік Tim Collins[d]
Chairman of the Conservative Party[d]
23 ліпеня 2002 — 6 лістапада 2003
Папярэднік David Davis[d]
Пераемнік Liam Fox[d]
Shadow Secretary of State for Work and Pensions[d]
19 студзеня 2009 — 11 мая 2010
Папярэднік Chris Grayling[d]
Пераемнік Yvette Cooper[d]
Shadow Secretary of State for Environment, Food and Rural Affairs[d]
6 лістапада 2003 — 14 чэрвеня 2004
Папярэднік Tim Collins[d]
Пераемнік Tim Yeo[d]
76-ы прэм’ер-міністр Вялікабрытаніі
13 ліпеня 2016 — 24 ліпеня 2019
Папярэднік Дэвід Кэмеран
Пераемнік Борыс Джонсан
Leader of the Conservative Party[d]
11 ліпеня 2016 — 7 чэрвеня 2019
Папярэднік Дэвід Кэмеран
Пераемнік Борыс Джонсан
First Lord of the Treasury[d]
13 ліпеня 2016 — 24 ліпеня 2019
Папярэднік Дэвід Кэмеран
Пераемнік Борыс Джонсан
Minister for the Civil Service[d]
13 ліпеня 2016 — 24 ліпеня 2019
Папярэднік Дэвід Кэмеран
Пераемнік Борыс Джонсан
Member of the Privy Council of the United Kingdom[d]
з 2003
дэпутат 57-га парламента Вялікабрытаніі[d]
8 чэрвеня 2017 — 6 лістапада 2019
Member of the 56th Parliament of the United Kingdom[d]
7 мая 2015 — 3 мая 2017
Member of the 55th Parliament of the United Kingdom[d]
6 мая 2010 — 30 сакавіка 2015
Member of the 54th Parliament of the United Kingdom[d]
5 мая 2005 — 12 красавіка 2010
Member of the 53rd Parliament of the United Kingdom[d]
7 чэрвеня 2001 — 11 красавіка 2005
Member of the 52nd Parliament of the United Kingdom[d]
1 мая 1997 — 14 мая 2001
Home Secretary[d]
12 мая 2010 — 13 ліпеня 2016
Папярэднік Alan Johnson[d]
Пераемнік Amber Rudd[d]
Shadow Secretary of State for Women and Equalities[d]
2 ліпеня 2007 — 11 мая 2010
Папярэднік Eleanor Laing[d]
Пераемнік Yvette Cooper[d]
Shadow Secretary of State for Culture, Media and Sport[d]
6 мая 2005 — 8 снежня 2005
Папярэднік John Whittingdale[d]
Пераемнік Hugo Swire[d]
Shadow Secretary of State for Environment, Food and Rural Affairs[d]
6 лістапада 2003 — 14 чэрвеня 2004
Папярэднік David Lidington[d]
Пераемнік Tim Yeo[d]
Shadow Secretary of State for Transport[d]
18 верасня 2001 — 6 чэрвеня 2002
Папярэднік Archie Norman[d]
Пераемнік Eric Pickles[d]
Shadow Secretary of State for Employment[d]
15 чэрвеня 1999 — 18 верасня 2001
Папярэднік David Willetts[d]
Shadow Secretary of State for Education[d]
15 чэрвеня 1999 — 18 верасня 2001
Папярэднік David Willetts[d]
Пераемнік Damian Green[d]
Shadow Secretary of State for Women and Equalities[d]
15 чэрвеня 1999 — 14 верасня 2001
Member of the 58th Parliament of the United Kingdom[d]
з 12 снежня 2019
Shadow Secretary of State for Communities and Local Government[d]
18 верасня 2001 — 6 чэрвеня 2002
Папярэднік Archie Norman[d]
Пераемнік Eric Pickles[d]
Нараджэнне 1 кастрычніка 1956(1956-10-01)[1][2][…] (64 гады)
Імя пры нараджэнні англ.: Theresa Mary Brasier[5]
Бацька Hubert Brasier[d][6]
Маці Zaidee Mary Brasier[d]
Муж Філіп Мэй[d][7][8][9]
Веравызнанне англіканства
Партыя
Адукацыя
Дзейнасць палітык
Месца працы
Аўтограф Signature of Theresa May.svg
Узнагароды
Order of King Abdulaziz al Saud
Сайт tmay.co.uk(англ.) [10]
Commons-logo.svg Тэрэза Мэй на Вікісховішчы

БіяграфіяПравіць

Скончыла Оксфардскі ўніверсітэт са ступенню бакалаўра геаграфіі. Працавала ў Банку Англіі.

Палітычная кар’ераПравіць

У 1986—1994 гадах была дэпутатам мясцовага савета лонданскага бора Мертан. Удзельнічала ў парламенцкіх выбарах 1992 года ў акрузе Норт-Уэст-Дарэм і ў датэрміновых выбарах 1994 года ў акрузе Баркінг, але няўдала.

На выбарах 1997 года ўпершыню была выбрана членам Палаты абшчын брытанскага парламента ад новаўтворанай выбарчай акругі Мейдэнхед у Беркшыры і з тых часоў перавыбіралася.

У 1997—2002 гадах займала розныя другарадныя пасады ў ценявым урадзе кансерватараў. У 2002 годзе стала першай[14] жанчынай-старшынёй Кансерватыўнай партыі і займалася, у адрозненне ад лідара партыі, тэхнічнымі пытаннямі забеспячэння функцыянавання кансерватараў.

У 2003—2005 гадах была ценявым міністрам транспарту і, адначасова, ценявым міністрам харчавання і экалогіі. З мая па снежань 2005 года была ценявым міністрам культуры, СМІ і спорту. 6 снежня 2005 года была прызначана ценявым лідарам Палаты абшчын. У 2009—2010 гадах займала пасаду ценявога міністра працы і пенсій.

Пасля выбараў 2010 года была прызначана міністрам унутраных спраў, адначасова атрымаўшы партфель міністра па справах жанчын і раўнапраўя. На гэтай пасадзе яна выступала за наданне роўных правоў аднаполым парам, стаўшы адным з першых высокапастаўленых палітыкаў Вялікабрытаніі, якія публічна выказалі сваю падтрымку легалізацыі аднаполых шлюбаў[15][16]. Пасаду міністра па справах працы і пенсій, на якую яна магла разлічваць з-за сваёй апошняй пасады ў ценявым урадзе, атрымаў Іэн Дункан Сміт.

У Палаце абшчын Мэй галасавала за ўварванне ў Ірак, супраць прыняцця законаў па барацьбе са змяненнем клімату, супраць далейшай інтэграцыі Вялікабрытаніі ў Еўрасаюз, супраць забароны на курэнне ў грамадскіх месцах[17].

Выбары лідара Кансерватыўнай партыіПравіць

У час кампаніі 2016 года перад рэферэндумам аб выхадзе Вялікабрытаніі з Еўрасаюза падтрымлівала прэм’ер-міністра Дэвіда Кэмерана і была праціўнікам Brexit. Але пасля правядзення рэферэндуму, на якім перамаглі еўраскептыкі, і абвяшчэння прэм’ер-міністра Дэвіда Кэмерана пра сваю хуткую адстаўку, высунула сваю кандыдатуру на пасаду кіраўніка Кансерватыўнай партыі і, такім чынам, прэм’ер-міністра Вялікабрытаніі[18].

5 ліпеня 2016 года, у першым раўндзе выбараў парламентарыямі-кансерватарамі лідара Кансерватыўнай партыі Тэрэза Мэй адразу стала фаварытам гонкі — набраўшы 165 галасоў[19]. А 7 ліпеня фіналістамі гонкі за пасаду лідара брытанскіх кансерватараў і прэм’ер-міністра краіны сталі дзве жанчыны — Тэрэза Мэй, якая заручылася падтрымкай 199 парламентарыяў, і намміністра энергетыкі Андрэа Ледсам, якая набрала 84 галасы, пасля гэтага Тэрэза лічылася найбольш верагодным прэтэндэнтам на пасаду прэм’ера Вялікабрытаніі[20].

11 ліпеня 2016 Ледсам завяршыла сваю кампанію, пакінуўшы Мэй адзіным кандыдатам. Неўзабаве яна была абвешчана лідарам партыі. Дэвід Кэмеран абвясціў, што ён перадасць паўнамоцтвы прэм’ер-міністра Т. Мэй 13 ліпеня, што і было зроблена. Такім чынам, Тэрэза Мэй стала другой жанчынай у гісторыі Вялікабрытаніі пасля Маргарэт Тэтчэр, якая заняла пасаду прэм’ер-міністра.

АдстаўкаПравіць

24 мая 2019 года Тэрэза Мэй заявіла, што сыдзе ў адстаўку з пасады прэм’ер-міністра Вялікабрытаніі[21]. Мэй выказала шкадаванне, што прапанаваны ёй план выхаду Вялікабрытаніі з Еўрасаюза не знайшоў падтрымкі[22]. 7 чэрвеня Тэрэза Мэй сышла ў адстаўку з пасады кіраўніка Кансерватыўнай партыі[23]. Было агаворана, што яна пакіне пасаду прэм’ер-міністра адразу пасля абрання новага лідара Кансерватыўнай партыі 23 ліпеня 2019 года.

Асабістае жыццёПравіць

Замужам з 1980 года, муж — Філіп Джон Мэй, супрацоўнік кампаніі Capital Group Companies з 2016 года. Дзяцей няма.

Стан здароўяПравіць

У Тэрэзы Мэй у лістападзе 2012 года быў дыягнаставаны цукровы дыябет 1 тыпу. Яна лечыцца ін’екцыямі інсуліну.

Зноскі

  1. 1,0 1,1 1,2 Who is Theresa May: A profile of UK's next prime minister — 2016. Праверана 13 ліпеня 2016.
  2. Theresa May // FemBio: Банк інформації про видатних жінок, Frauendatenbank, Банк данных о выдающихся женщинах Праверана 9 кастрычніка 2017.
  3. Theresa May // Munzinger-Archiv — 1913. Праверана 9 кастрычніка 2017.
  4. http://blog.findmypast.co.uk/2013/famous-family-trees-theresa-may/
  5. Theresa May: Britain’s Angela Merkel? Праверана 3 ліпеня 2016.
  6. (not translated to en-gb) Theresa May: minister with a mind of her ownThe Guardian, 2012. — ISSN 1756-3224; 0261-3077; 1354-4322 Праверана 30 снежня 2016.
  7. https://next.ft.com/content/896aaa54-12bf-11e4-93a5-00144feabdc0?siteedition=uk Праверана 3 ліпеня 2016.
  8. http://www.independent.co.uk/news/people/philip-may-theresa-may-husband-profile-a7131461.html
  9. http://www.telegraph.co.uk/news/2016/07/09/the-oxford-romance-that-has-guided-theresa-may-from-tragedy-to-t/
  10. 10,0 10,1 Rt Hon Theresa May MPParliament of the United Kingdom. Праверана 13 ліпеня 2016.
  11. 11,0 11,1 Who is Theresa May? A profile of Britain's new Prime Minister(untranslated), 2016. Праверана 30 снежня 2016.
  12. Theresa May to succeed Cameron as UK PM on Wednesday (11 ліпеня 2016).
  13. https://www.independent.co.uk/news/uk/politics/theresa-may-resignation-date-leave-new-pm-prime-minister-boris-a8974281.html
  14. Біяграфія на афіцыйным сайце.
  15. Лібералізм ва ўсім, акрамя іміграцыі: Што трэба ведаць пра Тэрэзу Мэй — новага прэм'ер-міністра Вялікабрытаніі , Meduza (12 ліпеня 2016). Праверана 13 ліпеня 2016.
  16. Home Secretary Theresa May comes @Out4Marriage , Pink News (24 мая 2012). Праверана 24 мая 2012.
  17. Тэрэза Мэй на сайце праекта They Work For You.
  18. Глава МУС Брытаніі Тэрэза Мэй высунула сваю кандыдатуру на пасаду прэм’ера. // РИА Новости.
  19. Мэй назвала сябе лепшым кандыдатам на пасаду прэм’ера Брытаніі. // РИА Новости.
  20. Прэм’ерам Брытаніі будзе жанчына: фіналістамі гонкі сталі Мэй і Лідсам. // РИА Новости.
  21. news.sky.com
  22. nashaniva.by
  23. reuters.com

СпасылкіПравіць

У Вікіцытатніку ёсць старонка па тэме Тэрэзы Мэй