Адкрыць галоўнае меню

Узброеныя сілы Албаніі (алб.: Forcat e Armatosura të Republikës së Shqipërisë) — узброеныя сілы Рэспублікі Албанія. Складаюцца з сухапутных войскаў, аб’яднаных ВПС і СПА, ваенна-марскіх сіл.

Узброеныя сілы Албаніі
Гады існавання з 1991 года па цяперашнi час
Краіна Албанія Албанія
Падпарадкаванне Міністэрства абароны Албаніі
Тып узброеныя сілы
Колькасць 13 800 чалавек
Удзел у Узброенае паўстанне ў Албаніі (1997), Аперацыя «Саюзная сіла», Вайна ў Афганістане (2001—2014), Іракская вайна
Камандзіры
Дзеючы камандзір Ілір Мета

Змест

ГiсторыяПравіць

28 лістапада 1912 года на кангрэсе ў горадзе Влёра была абвешчана незалежнасць Албаніі. 4 снежня гэтага жа года па распараджэнні прэм’ер-міністра Часовага ўрада Албаніі І. Кемана пачалося стварэнне албанскай арміі.

26 жніўня 1925 года ў Тыране быў падпісаны албана-італьянскі абарончы дагавор, у адпаведнасці з якім Італія ўзяла на сябе абавязкi аказваць ваенную дапамогу Албаніі ў выпадку пагрозы яе незалежнасці.

Па стане на пачатак 1926 года, прызыўны ўзрост складаў 18 гадоў, тэрмін службы — 18 месяцаў (пасля чаго заканчэння службы салдаты залічваліся ў рэзерв да дасягнення 50-гадовага ўзросту). Агульная колькасць албанскай арміі мірнага часу складала 7 557 чалавек, акрамя таго, у краіне была створана жандармерыя колькасцю 3 134 чалавек.

У красавіку 1939-га італьянская армія ўварвалася ў Албанію. У выніку краіна стала васалам агрэсара аж да 1945 года. У гэты перыяд італьянцы сфармавалі падкантрольныя албанскія узброеныя атрады, якія ўдзельнічалі ў агрэсіі супраць Югаславіі і Грэцыі. У гэты час на тэрыторыі Албаніі камуністы развязваюць партызанскую вайну супраць акупантаў. У 1946 годзе, пасля вызвалення ад італьянскіх захопнікаў, была абвешчана Народная Сацыялістычная Рэспубліка Албанія.

На аснове партызанскіх атрадаў пачалося фарміраванне арміі, на ўзбраенне якой у 1945 годзе пачатак паступаць зброя савецкага вытворчасці.

У 1955 годзе краiна ўступае ў Арганізацыю Варшаўскага дагавора.

За 45-гадовы перыяд праўлення камуністаў на чале з Энверам Ходжай Албанія пабудавала больш за 750 000 бункераў.

У 1962 годзе пры тэхнічнай дапамогі КНР у краіне было засвоена вытворчасць карабінаў "тып 56" і патронаў 7,62 × 39 мм.

У 1991 годзе, пасля падзення камунiстычнага урада, пачалося рэфармаванне ўзброеных сіл, але ў наступныя гады ваенна-палітычнае і эканамічнае становішча Албаніі ўскладнілася.

У пачатку студзеня 1997 году пасля краху трох інвестыцыйных фондаў, што прывяло да спусташэння тысяч людзей, у краіне пачаўся востры палітычны крызіс. У сакавіку 1997 г. антыўрадавыя выступы і пратэсты пачалі прымаць форму ўзброенага паўстання, на поўдні краіны пачалося стварэнне ўзброеных атрадаў апазіцыі і «камітэтаў выратавання», якія фактычна пачалі выконваць функцыі органаў дзяржаўнай улады на месцах. Крызіс быў урэгуляваны пасля выбараў у чэрвені 1997 года, на якіх было абвешчана аб намеры інтэграваць краіну ў Еўрасаюз і НАТА.

У 1999 годзе Албанія падтрымала НАТА падчас баявых дзеянняў супраць Югаславіі. Таксама на тэрыторыі Албаніі грунтавалася Армія вызвалення Косава, якая вяла партызанскую і тэрарыстычную барацьбу супраць Югаславіі на тэрыторыі Косава.

28 чэрвеня 2007 г. урад Албаніі адправіў 110 ваеннаслужачых для ўдзелу ў вайне ў Афганістане.

У красавіку 2002 года пачалася ваенная рэформа, разлічаная на дзесяць гадоў, у ходзе якой узброеныя сілы Албаніі павінны былі быць набліжаны да стандартаў НАТА. Роўна праз год каля 200 албанскіх ваеннаслужачых прымаюць удзел у Іракскай вайне. У 2008 годзе албанская армія пакідае Ірак.

1 красавіка 2009 года Албанія ўступіла ў блок НАТА.

Сучаснае становiшчаПравіць

Прынцып камплектавання змешаны. Поўны пераход узброеных сіл на прафесійную аснову запланаваны на 2020 год. Тэрмін службы па прызыву складае 12 месяцаў. На ўтрыманне Узброеных Сіл вылучаецца да 2% ад ВУП (па стане на 2008 г .) Галоўнымі пастаўшчыкамі ўзбраення, ваеннай тэхнікі і рыштунку для Узброеных Сіл Албаніі з'яўляюцца краіны СНД, Кітай, Італія, Германія, Сербія, ЗША і Нідэрланды.

Узброеныя сілы структурна складаюцца з Генеральнага штаба, Аб’яднанага камандавання ўзброеных сіл, тылавой службы і AL-TRADOC (кіраванне баявой падрыхтоўкі і лагістыкі).

Штаб Аб’яднанага камандавання ўзброеных сіл размешчаны ў горадзе Дурэсе. Яму падпарадкаваныя ўсе падраздзяленні марская брыгады, брыгады ВПС і СПА (Паветраная брыгада), пяхотная брыгады хуткага рэагавання, полк «камандас» і брыгады тэрытарыяльнай абароны. Камандуючы — генерал-маёр Шпета Аскер.

Варта адзначыць, што Узброеныя Сілы не маюць рэзервовых частак і падраздзяленняў. Аднак у запасе лічыцца да 10 тыс. чалавек, якія, пры неабходнасці, могуць быць прызваны, каб павялічыць або дапоўніць існуючыя часткі і падраздзяленні, а таксама для іх падтрымкі пры выкананні спецыяльных задач. Спіс рэзервістаў пастаянна абнаўляецца за кошт дэмабілізаваных з тэрміновай службы і звольненых у запас вайскоўцаў-кантрактнікаў.

ЛiтаратураПравіць

  • подполковник И. Михайлов. Вооружённые силы Албании // "Зарубежное военное обозрение", № 5 (686), 2004. стр.6-11
  • Владислав Морозов. "Последние из могикан". Вооружённые силы Албании 1939 - 2017. Часть I. // "Техника и вооружение", № 12, 2017. стр.38-44
  • Владислав Морозов. "Последние из могикан". Вооружённые силы Албании 1939 - 2017. Часть II. // "Техника и вооружение", № 1, 2018. стр.26-34

СпасылкiПравіць