Уладзімір Ільіч Дадзіёмаў

Уладзімір Ільіч Дадзіёмаў (8 студзеня 1924, мяст. Навабеліца, цяпер у межах Гомеля — 25 лістапада 1983) — беларускі пісьменнік.

Уладзімір Ільіч Дадзіёмаў
Асабістыя звесткі
Дата нараджэння 8 студзеня 1924(1924-01-08)
Месца нараджэння
Дата смерці 25 лістапада 1983(1983-11-25) (59 гадоў)
Месца смерці
Дзеці Вольга Уладзіміраўна Дадзіёмава і Уладзімір Уладзіміравіч Станкевіч
Прафесійная дзейнасць
Род дзейнасці пісьменнік, журналіст
Мова твораў беларуская
Узнагароды
ордэн Чырвонай Зоркі

Біяграфічныя звесткіПравіць

Нарадзіўся ў сям’і рабочага. Да вайны скончыў першы курс Камуністычнага інстытута журналістыкі ў Мінску. Удзельнік Вялікай Айчыннай вайны — радавы пяхоты, карэкціроўшчык батарэі, з 1943 года супрацоўнік вайсковай газеты «Гвардейский натиск». Прымаў удзел у баях на Доне, Курскай дузе, у фарсіраванні Дняпра, у вызваленні Польшчы, Румыніі, Венгрыі, Балгарыі, Аўстрыі, Югаславіі. Пад Балатонам (Венгрыя) быў паранены. Узнагароджаны ордэнам Чырвонай Зоркі і медалямі.

Пасля вайны завочна скончыў чатыры курсы Гродзенскага педагагічнага інстытута, а ў 1958 годзе — Вышэйшыя літаратурныя курсы ў Маскве.

Быў карэспандэнтам газеты «Чырвоная змена», Беларускага радыё, літсупрацоўнікам часопіса «Калгаснік Беларусі». У 1959—1964 гадах — уласны карэспандэнт «Литературной газеты».[1]

ТворчасцьПравіць

Друкавацца пачаў у 1940 года, з апавяданнямі выступіў у франтавым друку ў 1943. Аўтар дакументальнай кнігі «Жлобінскія маладагвардзейцы» (1950). Стварыў раман пра жыццё рабочых-тэкстыльшчыкаў «Над Нёманам» (1955, новая рэд. 1957), дакументальную аповесць пра будаўнікоў Бярозаўскай ДРЭС «Белазерскі дзённік» (1963). Аўтар нарысаў «Людзі вялікай будоўлі» (1960), «Даярка Лідзія Асіюк» (1961).

Сям’яПравіць

Дачка, Вольга Уладзіміраўна Дадзіёмава (нар. 1955) — гісторык музыкі.

Сын, Iгар Уладзiмiравiч Дадзiёмаў (нар. 1949) — джазавы музыкант-мультыінструменталіст, кампазітар.[2]

Сын, Уладзімір Уладзіміравіч Станкевіч (нар. 1965) — артыст кiно, паэт, музычны прадзюсар.

Зноскі

ЛітаратураПравіць