Умбе́рта II (італ.: Umberto II), ён жа Травеньскі кароль (італ.: il Re di Maggio; 15 верасня 1904 — 18 сакавіка 1983) — чацвёрты і апошні кароль ІталііСавойскай дынастыі). Маршал Італіі (29 кастрычніка 1942). Займаў прастол ледзь больш месяца, з 9 мая па 12 чэрвеня 1946 года, паміж адрачэннем свайго бацькі Віктара Эмануіла III і абвяшчэннем вынікаў рэферэндуму аб адмене манархіі, на якім перамог рэспубліканскі лад.

Умберта II
Umberto II
Hrh Prince Umberto of Italy, May 1944 TR1827.jpg
Coat of arms of the Kingdom of Italy (1890).svg
Сцяг4-ы кароль Італіі
9 мая — 12 чэрвеня 1946 года
(пад імем Умберта II)
Папярэднік Віктар Эмануіл III
Пераемнік тытул скасаваны
Спадчыннік Віктар Эмануіл, прынц Неапалітанскі
Сцяг1-ы рэгент каралеўства Італія
5 чэрвеня 1944 года — 9 мая 1946 года
(пад імем Умберта Нікала Тамаза Джавані Марыя, прынц П’емонта)
Папярэднік тытул заснаваны
Пераемнік Альчыдэ Дэ Гасперы
Нараджэнне 15 верасня 1904(1904-09-15)[1][2][…] ці 15 жніўня 1904(1904-08-15)[4]
Смерць 18 сакавіка 1983(1983-03-18)[1][2][…] (78 гадоў)
Месца пахавання
Род Савойскі дом
Бацька Віктар Эмануіл III
Маці Алена Чарнагорская[d]
Жонка Марыя Жазэ Бельгійская[d][5]
Дзеці Марыя Піа Бурбон-Пармская[d][6], Віктар-Эмануіл Савойскі[d][6], Марыя Габрыэла Савойская[d][6] і Марыя Беатрыса Савойская[d][6]
Веравызнанне Каталіцкая Царква[d]
Дзейнасць ваенны, манарх, палітык, суверэн
Аўтограф UmbertoII.signature.png
Манаграма Манаграма
Ваенная служба
Род войскаў Ваенна-паветраныя сілы Італіі[d]
Званне маршал Італіі
Камандаваў група армій «Захад»
Бітвы
Узнагароды
Вышэйшы ордэн Святога Дабравешчання Кавалер Вялікага крыжа ордэна Святых Маўрыкія і Лазара Кавалер Вялікага крыжа ордэна Кароны Італіі
Кавалер Савойскага грамадзянскага ордэна
Кавалер Вялікага крыжа Савойскага ваеннага ордэна (1815—1947)
Кавалер Вялікага крыжа Каланіяльнага ордэна Зоркі Італіі
Кавалер Мальтыйскага ордэна
Order of the Golden Fleece Rib.gif
Кавалер Вялікага крыжа ордэна Святога Олафа
Ордэн Белага арла
Кавалер ордэна Серафімаў
Лагатып Вікісховішча Умберта II на Вікісховішчы

Падчас Бітвы за Францыю (1940) узначальваў італьянскія войскі. Фактычна і раней, пасля захопу Рыма войскамі саюзнікаў у 1944 годзе, выконваў абавязкі рэгента (бацька знаходзіўся ў Егіпце). Італія была абвешчана рэспублікай, а ўсе члены Савойскай дынастыі мужчынскага полу па адмысловым законе выгнаны з краіны. Умберта II пасяліўся ў Жэневе, дзе памёр у 1983 годзе.

У народзе атрымаў мянушку «травеньскі кароль».

Сям’яПравіць

З 1930 года быў жанаты на Марыі-Жазэ Бельгійскай, дачцы караля Бельгіі Альберта I.

Дзеці:

  • Марыя Піа Савойская (1934)
  • Віктар Эмануіл (1937), прынц Неапалітанскі
  • Марыя Габрыэла Савойская (1940)
  • Марыя Беатрыса Савойская (1943)

Зноскі

  1. 1,0 1,1 Person Profile // Internet Movie Database — 1990. Праверана 12 жніўня 2015.
  2. 2,0 2,1 Lundy D. R. Umberto II di Savoia-Carignano, Re d'Italia // The Peerage Праверана 9 кастрычніка 2017.
  3. 3,0 3,1 Umberto II. (Umberto) // Brockhaus Enzyklopädie
  4. 4,0 4,1 4,2 Archivio Storico Ricordi — 1808. Праверана 3 снежня 2020.
  5. (unspecified title) Праверана 7 жніўня 2020.
  6. 6,0 6,1 6,2 6,3 Lundy D. R. The Peerage

СпасылкіПравіць