ФК Белшына

беларускі футбольны клуб

«Белшына» — беларускі футбольны клуб з горада Бабруйск, заснаваны ў 1976 годзе. У цяперашні час выступае ў Вышэйшай лізе чэмпіянату Беларусі. Гуляе ў найвышэйшым дывізіёне з 1993 года (акрамя 2005, 2007—2009, 2017—2019 і 2021 гадоў). Хатнія матчы праводзіць на стадыёне «Спартак».

Белшына
Лагатып
Поўная назва КСУП «Бабруйскі футбольны клуб „Белшына“»
Заснаваны 1976
Горад Бабруйск, Беларусь
Стадыён «Спартак»
Умяшчальнасць: 3 709
Ген. дырэктар Віталь Былінін
Галоўны трэнер Віталь Паўлаў
Чэмпіянат Вышэйшая ліга
2021 2 месца ў Першай лізе
Сайт Афіцыйны сайт
Форма
Асноўная
форма
Форма
Гасцявая
форма

ГісторыяПравіць

БССРПравіць

Першыя афіцынйыя спаборніцтвы па футболе ў Бабруйску былі праведзены ў 1920 годзе. У 1920—1930-я гады рэгулярна праводзіліся першынствы горада, а таксама таварыскія матчы з камандамі іншых гарадоў. Бабруйскія футбалісты трывала траплялі ў створаную ў 1928 годзе зборную БССР. З 1920-х гадоў зборная Бабруйска пачынае ўдзельнічаць у чэмпіянаце БССР.

Футбольнае жыццё было перарвана Вялікай Айчыннай вайной, пасля яе заканчэння Бабруйск быў прадстаўлены на рэспубліканскай арэне камандай «Спартак», якая ў 1958 годзе стала чэмпіёнам БССР. Пазней Бабруйск быў прадстаўлены камандамі ДА (1960), «Старт» (1962), «Дзяржынец» (1963—1964), «Бярэзіна» (1965, 1976), «Мэблевік» (1966, 1967), якія не мелі значных поспехаў. Чарговы ўздым бабруйскага футбола звязаны з камандай «Будаўнік», якая ў 1972 і 1973 гадах станавілася чэмпіёнам БССР. У «Будаўніку» пачынаў сваю кар’еру Аляксандр Пракапенка.

У 1976 годзе Беларускі шынны камбінат стаў заснавальнікам каманды «Шыннік», якая неўзабаве стала выступаць у чэмпіянаце БССР, мела поспехі: у 1978 і 1987 гадах стала чэмпіёнам рэспублікі, у 1979 годзе — уладальнікам Кубка БССР.

У 1989 годзе адбыўся скандал — матч апошняга тура супраць мінскага СКІФа насамрэч не быў згуляны, а арганізатары паведамілі пра нібыта пра праведзеную сустрэчу з выніковым лікам 1:1. За гэты падлог «Шыннік» быў адхілены ад удзелу ў чэмпіянаце БССР. Сезон 1990 каманда правяла ў чэмпіянаце Магілёўскай вобласці.

1992—2006Правіць

У 1992 годзе, пасля заснавання чэмпіянату незалежнай Беларусі, «Шыннік» трапіў у Другую лігу (Д2), а праз два гады выйшаў у элітны дывізіён. У гэты час у Бабруйску існавала іншая каманда «Фандак», якая ў 1995 годзе змяніла назву на «Бабруйск», а па заканчэнні сезона спыніла існаванне. Пасля гэтага «Шыннік» застаўся адзінай бабруйскай камандай і змяніў назву на «Белшына».

У другой палове 1990-х гадоў «Белшына» была адным з лідараў беларускага футбола. Тройчы (у 1997, 1999 і 2001 гадах) каманда заваёўвала Кубак Беларусі, станавілася сярэбраным і бронзавым прызёрам, а ў 2001 годзе стала чэмпіёнам Беларусі. Сярод лідараў каманды тых часоў былі браты Эдуард і Ігар Градабоевы, Андрэй Хлебасолаў, Уладзімір Путраш, Дзмітрый Балашоў, Ігар Шусцікаў, Андрэй Хрыпач, Аляксандр Сяднёў, Валерый Шанталосаў.

З 2003 года вынікі клуба сталі пагаршацца. Па выніках сезона 2004 «Белшына» заняла апошняе месца і выбыла ў Першую лігу. На наступны год яна перамагла ў другім дывізіёне і вярнулася ў Вышэйшую лігу, але толькі на адзін год.

2007—2015Правіць

У 2007—2009 гадах «Белшына» зноў гуляла ў Першай лізе. Вярнуцца ў элітны дывізіён атрымалася толькі з трэцяй спробы, калі ў 2009 годзе каманду ўзначаліў малады спецыяліст Аляксандр Сяднёў. У Вышэйшай лізе каманда здолела замацавацца ў сярэдзіне табліцы, рабіла стаўку пераважна на маладых ігракоў, які не прабіліся ў іншых клубах, а таксама на ўкраінскіх футбалістаў. Так, у сезоне 2011 сярод найлепшых бамбардзіраў былі ігракі «Белшыны» Ягор Зубовіч, Дзмітрый Коўб і Максім Лісавы, якія пазней перайшлі ў больш статусныя клубы.

У канцы 2011 года Аляксандр Сяднёў прыняў прапанову ўзначаліць мінскае «Дынама», замест яго галоўным трэнерам стаў Сяргей Яромка. У ліпені 2021 года Сяднёў быў звольнены з «Дынама» і неўзабаве зноў узначаліў «Белшыну». У сезоне 2013 бабруйская каманда ішла ў сярэдзіне табліцы, аднак на момант падзелу каманд на дзве шасцёркі апынулася ў ніжняй палове і страціла шанцы на высокія месцы, у сваёй шасцёрцы атрымлівала перамогу за перамогай і ўпэўнена заняла 7-е месца, на што не паўплываа нават зняцце 6 ачкоў за невыкананне рашэнняў АБФФ.

Сезон 2014 каманда правяла няўдала, хутка апынулася ў ніжняй палове і скончыла сезон на 10-м месцы з 12. У 2015 годзе «Белшына» таксама лічылася аўтсайдарам, але ў выніку паспяхова ішла па дыстанцыі і нават прэтэндавала на прызавыя месцы, у выніку скончыла сезон на чацвёртым радку, што пры пэўных раскладах давала права на ўдзел у Лізе Еўропы. Па заканчэнні сезона галоўны трэнер Аляксандр Сяднёў абвясціў аб тым, што пакідае клуб.

З 2016 годаПравіць

У студзені 2016 года новым галоўным трэнерам быў прызначаны памочнік Сяднёва Віталь Паўлаў, які заявіў пра тое што каманда захавае большасць складу. Аднак літаральна праз тыдзень стала вядома аб тым, што да клуба праяўляюць цікавасць расійскія інвестары з кампаніі «СТМ-Спортменеджмент», якія паставілі задачу скласці канкурэнцыю лідарам беларускага футбола. Замест Паўлава трэнерам стаў расіянін Уладзімір Яжураў, амаль цалкам быў абноўлены склад, былі запрошаны вопытныя беларускія ігракі, а таксама маладыя расійскія, шэраг аргенцінскіх і іншых замежных футбалістаў. Аднак вынікі ў каманды пайшлі не найлепшым чынам. У чвэрцьфінале Кубка Беларусі «Белшына» саступіла наваполацкаму «Нафтану», а ў чэмпіянаце ішла ў сярэдзіне табліцы. У маі па выніках фіналу Кубка Беларусі апошняе месца ў Лізе Еўропы атрымала жодзінскае «Тарпеда-БелАЗ», пакінуўшы бабруйскі клуб па-за еўракубкамі. Яшчэ ў красавіку каманду па сямейных абставінах пакінуў Яжураў, кіраваць трэніровачным працэсам застаўся яго памочнік Вячаслаў Герашчанка, а ў чэрвені футбалісты пачалі пакідаць клуб. У ліпені 2016 года супрацоўніцтва з расійскімі інвестарамі, якія так і не здолелі дасягнуць паразумення з мясцовымі кіраўнікамі, было спынена, амаль усе прывезеныя футбалісты пакінулі Бабруйск (многія з іх далучыліся да новага інвестарскага праекта — брэсцкага «Дынама»). Галоўным трэнерам зноў стаў Віталь Паўлаў, які хутка збіраў каманду з ігракоў Першай лігі і тых, хто не меў практыкі і іншых клубах. З новым складам «Белшына» стала выступаць яшчэ горш і апусцілася ўніз табліцы, па выніках сезона заняла перадапошняе месца і выбыла ў Першую лігу.

У канцы 2016 года Паўлаў перайшоў на працу ў «Слуцк», а «Белшыну» ўзначаліў Уладзімір Гольмак. Аднак ён ужо ў чэрвені 2017 года пакінуў каманду, выконваць абавязкі галоўнага трэнера да канца сезона застаўся яго памочнік Эдуард Градабоеў. Каманда праваліла сезон у Першай лізе, заняўшы толькі пятае месца.

У 2018 годзе галоўным трэнерам стаў Георгій Кандрацьеў. «Белшына» доўгі час змагалася за выхад у Вышэйшую лігу з мазырскай «Славіяй» і мінскім «Энергетыкам-БДУ», аднак у выніку саступіла ім. У кастрычніку Кандрацьеў быў адпраўлены ў адстаўку, каманду зноў узначаліў Градабоеў, аднак ён выправіць сітуацыю не здолеў і «Белшына» фінішавала трэцяй.

У студзені 2019 года галоўным трэнерам стаў Юрый Пунтус, які здолеў сабраць баяздольны склад. «Белшына» хутка апынулася сярод лідараў і змагалася за першы радок са «Смалявічамі». У верасні 2019 года Пунтус прыняў прапанову ўзначаліць жодзінскае «Тарпеда-БелАЗ», пасля чаго на чале «Белшыны» зноў стаў Эдуард Градабоеў, які завяршыў справу і вывеў бабруйчан у Вышэйшую лігу.

У 2020 годзе «Белшына» пераважна захавала першалігавы склад, істотна не ўзмацніўшыся, у выніку хутка апынулася сярод аўтсайдараў. У маі 2020 года Эдуард Градабоеў быў адпраўлены на адпачынак, каманду замест яго ўзначаліў памочнік Дзмітрый Мігас. Пазней Градабоеў вярнуўся да кіраўніцтва, але ў чэрвені канчаткова быў адпраўлены ў адстаўку. Дзмітрый Мігас зноў стаў на чале каманды, але не выратаваў яе ад 15-га месца з 16 і вылету ў Першую лігу.

У пачатку 2021 года амаль цалкам абнавіўся склад каманды. У лютым 2021 года новым галоўным трэнерам стаў Віталь Паўлаў, але з-за хваробы на працягу большай часткі сезона 2021 ён не працаваў з камандай, якой кіраваў яго памочнік Альберт Рыбак. Нягледзячы на дрэнны старт, хутка бабруйская каманда далучылася да лідараў. У маі 2021 года ФІФА прыняла рашэнне накласці трансферны бан на клуб, бо «Белшына» дагэтуль не пагасіла запазычанасць перад сваім былым легіянерам часоў расійскіх інвестараў[1]. Забарона на трансферы была знята ў канцы ліпеня[2]. У другой палове сезона бабруйская каманда змагалася за першае месца, але ў выніку скончыла сезон другой і выйшла ў Вышэйшую лігу.

ДасягненніПравіць

Цяперашні складПравіць

Станам на студзень 2022 года, згодна з афіцыйным сайтам клуба[3].

Пазіцыя Імя Год нараджэння
13   Бр Аляксей Харытановіч   1995
4   Аб Уладзіслаў Салановіч 1999
25   Аб Арцём Дылеўскі 1997
7   ПА Аляксей Скварчэўскі 1998
8   ПА Дзмітрый Велісевіч 1995
18   ПА Юрый Валовік 1993
19   ПА Мікіта Сакалоўскі 2002
Пазіцыя Імя Год нараджэння
28   ПА Сяргей Русак 1993
32   ПА Міхаіл Захараў 1995
69   ПА Міркарым Ях’ёеў 2002
6   Нап Герман Баркоўскі 2002
99   Нап Рамазан Ісаеў 1998
29   Нап Дзмітрый Вашкевіч 2000

Па-за складамПравіць

Пазіцыя Імя Год нараджэння
1   Бр Марк Барсукоў 2001
24   Бр Павел Ахрамчук 1993
17   Аб Артур Кац 1994
22   Аб Цярэнцій Луцэвіч 1991
Пазіцыя Імя Год нараджэння
11   ПА Ілья Васільеў 1997
21   ПА Іслам Часнакоў 1999
97   ПА Дзмітрый Лебедзеў 1986

Трэнерскі штабПравіць

Статыстыка выступленняўПравіць

Чэмпіянат і Кубак БеларусіПравіць

Сезон Ліга М Г В Н П Галы Ачкі Кубак Заўвагі
1992 Другая (Д2) 2 161 11 2 3 24–9 24 1/16 фіналу
1992/1993 Другая (Д2) 1 30 21 8 1 69–19 50 1/16 фіналу   Выхад у Першую лігу
1993/1994 Першая (Д1) 7 30 15 1 14 41–41 31 Чвэрцьфінал
1994/1995 Першая (Д1) 13 30 7 9 14 31–50 23 Паўфінал
1995 Першая (Д1) 15 15 4 3 8 17–29 15 1/16 фіналу
Пераходныя матчы2 2 1 0 1 3–2
1996 Першая (Д1) 3 30 20 3 7 67–32 63 Пераможца
1997 Першая (Д1) 2 30 21 3 6 67–30 66 1/8 фіналу
1998 Вышэйшая (Д1) 3 28 17 6 5 47–17 57 Пераможца Змена назваў ліг
1999 Вышэйшая (Д1) 8 30 13 6 11 52–42 45 Паўфінал
2000 Вышэйшая (Д1) 9 30 11 5 14 42–38 38 Пераможца
2001 Вышэйшая (Д1) 1 26 17 4 5 43–20 55 1/8 фіналу
2002 Вышэйшая (Д1) 8 26 12 4 10 44–38 373 Паўфінал
2003 Вышэйшая (Д1) 10 30 8 8 14 44–50 32 1/8 фіналу
2004 Вышэйшая (Д1) 16 30 2 6 22 21–62 12 Чвэрцьфінал   Вылет у Першую лігу
2005 Першая (Д2) 1 30 23 4 3 61–19 73 1/32 фіналу   Выхад у Вышэйшую лігу
2006 Вышэйшая (Д1) 14 26 1 6 19 16–46 9 1/16 фіналу   Вылет у Першую лігу
2007 Першая (Д2) 4 26 15 7 4 46–26 494 1/16 фіналу
2008 Першая (Д2) 3 26 15 4 7 34–21 49 1/8 фіналу
2009 Першая (Д2) 1 26 20 4 2 55–15 64 1/8 фіналу   Выхад у Вышэйшую лігу
2010 Вышэйшая (Д1) 6 33 12 9 12 31–42 45 Паўфінал
2011 Вышэйшая (Д1) 5 33 12 12 9 41–35 48 1/16 фіналу
2012 Вышэйшая (Д1) 7 30 7 9 14 26–40 30 Чвэрцьфінал
2013 Вышэйшая (Д1) 7 32 15 8 9 42–38 475 Чвэрцьфінал
2014 Вышэйшая (Д1) 10 32 8 8 16 42–56 32 Чвэрцьфінал
2015 Вышэйшая (Д1) 4 26 12 7 7 39–19 43 Чвэрцьфінал
2016 Вышэйшая (Д1) 15 30 5 10 15 34–45 25 1/16 фіналу   Вылет у Першую лігу
2017 Першая (Д2) 5 30 14 7 9 56–30 476 1/16 фіналу
2018 Першая (Д2) 3 28 18 5 5 59–23 59 Чвэрцьфінал
2019 Першая (Д2) 1 28 21 5 2 74–22 68 1/16 фіналу   Выхад у Вышэйшую лігу
2020 Вышэйшая (Д1) 15 30 5 6 19 34–71 21 1/16 фіналу   Вылет у Першую лігу
2021 Першая (Д2) 2 33 19 6 8 69–42 63 1/16 фіналу   Выхад у Вышэйшую лігу
  • 1 Улічваючы дадатковы матч за першае месца супраць «Дынама-2» (паражэнне 0:3).
  • 2 Пераходныя матчы за месца ў вышэйшай лізе супраць пінскага «Камунальніка», другой каманды Другой лігі 1995.
  • 3, 4 З каманды зняты 3 ачкі за парушэнне рэгламенту.
  • 5 З каманды зняты 6 ачкоў за парушэнне рэгламенту.
  • 6 З каманды зняты 2 ачкі за за сістэматычнае невыкананне рашэнняў Камітэта па статусу і пераходам ігракоў АБФФ.

Міжнародныя кубкіПравіць

Сезон Кубак Раўнд Клуб Першыя матчы Адказныя матчы Вынік
1997/1998 Кубак Кубкаў Кв. раўнд   Садам (Талін) 1:1 (Г) 4:1 (Х) 5:2  
1 раўнд   Лакаматыў (Масква) 1:2 (Х) 0:3 (Г) 1:5  
1998/1999 Кубак УЕФА 1 к/р   ЦСКА (Сафія) 0:0 (Г) 1:3 (Х) 1:3  
1999/2000 Кубак УЕФА Кв. раўнд   Амонія (Нікасія) 1:5 (Х) 0:3 (Г) 1:8  
2001/2002 Кубак УЕФА Кв. раўнд   Ружамберак 1:3 (Г) 0:0 (Х) 1:3  
2002/2003 Ліга чэмпіёнаў 1 к/р   Портадаўн 0:0 (Г) 3:2 (Х) 3:2  
2 к/р   Макабі (Хайфа) 0:4 (Г) 0:1 (Х) 0:5  

Неафіцыйныя турнірыПравіць

Сезон Кубак Раўнд Клуб Вынік
2002 Кубак чэмпіёнаў Садружнасці Група D   Флора (Талін) 1:3  
Група D   Ніса 1:2
Група D   СКА-ПВО 1:1

Галоўныя трэнерыПравіць

Зноскі

СпасылкіПравіць