ФК Галатасарай

турэцкі футбольны клуб

«Галатасарай» (турэцк.: Galatasaray) — турэцкі футбольны клуб з горада Стамбул. Заснаваны ў 1905 годзе. 22-разовы чэмпіён Турцыі, 18-разовы ўладальнік Кубка Турцыі. Уладальнік Кубка УЕФА (2000). Галатасарай з’яўляецца адным з трох еўрапейскіх клубаў, якія калі-небудзь дасягнулі перамогі ў чатырох спаборніцтвах за адзіны сезон, гэта значыць клуб дамогся перамогі ў Кубку УЕФА, Суперкубку УЕФА, чэмпіянаце і Кубку Турцыі ў 2000 годзе. Традыцыйнымі колерамі клуба з’яўляюцца чырвоны і жоўты. Хатнія матчы клуб праводзіць на стадыёне «Цюрк Тэлеком Арэна», які мае ўмяшчальнасць у 52 695 чалавек.

Галатасарай
Лагатып
Поўная назва Galatasaray Spor Kulúbú
Заснаваны 20 кастрычніка 1905
Горад Стамбул, Турцыя
Стадыён Цюрк Тэлеком Арэна
Умяшчальнасць: 52 652
Уладальнік Галатасарай[d]
Прэзідэнт Мустафа Джэнгіз[d]
Галоўны трэнер
Чэмпіянат Суперліга
2019/20 6 месца
Сайт Афіцыйны сайт
Форма
Асноўная
форма
Форма
Гасцявая
форма
Форма
Рэзервовая
форма

ГісторыяПравіць

ЗаснаваннеПравіць

 
Першы фотаздымак «Галатасарая». 1905 год

«Галатасарай» быў заснаваны восенню 1905 года групоўкай студэнтаў як футбольны клуб. Першым прэзідэнтам клуба быў Алі Самі Ен. У сваю першую гульню клуб атрымаў перамогу над камандай «Кадзі-Кеўі» з лікам 2:0. Першапачаткова ўдзельнікі клуба склалі некалькі назоваў каманды, аднак было вырашана, што яе імя будзе «Галатасарай».

Назва Галатасарай паходзіць ад назвы Галатасарайскага ліцэя, які ў сваю чаргу бярэ сваю назву ад Галацкай палацавай імператарскай школы (турэцк.: Galata Sarayı Enderûn-u Hümâyûn), імені зыходнай школы, якая была заснавана ў 1481 годзе, і якая ў сваю чаргу ўзяла сваю назву ад найблізкай сярэдневяковай генуэзскай калоніі Галаты. Галатасарай, непасрэдна, перакладаецца як «Галатаў палац».

На думку даследчыка Чэма Атабеяглу, «Галатасарай» атрымаў сваю назву пасля аднаго са сваіх першых матчаў. У ім «Галатасарай» перамог з лікам 2:0 клуб «Рум» і гледачы назвалі каманду пераможцаў «Джэнтэльмены Галацкага (у сэнсе гарадскога) палаца» (турэцк.: Galata Sarayı efendileri), і, пасля гэтага інцыдэнту, яны і перанялі гэта імя і сталі называць свой ​​клуб «Галатаў Сарай». У 1905 годзе ў часы Асманскай імперыі, не існавала ніякіх заканадаўчых вызначэнняў асацыяцыі, таму клуб і не быў здольны мець афіцыйную рэгістрацыю, але, пасля таго, як у 1912 годзе ўсё ж такі з’явіўся закон аб асацыяцыях, клуб быў зарэгістраваны на законных падставах.

СтадыёнПравіць

 
Маляўнічы перфоманс на арэне

Хатнім стадыёнам для «Галатасарая» з’яўляецца сучасная шматфункцыянальная «Цюрк Тэлеком Арэна», размешчаная ў раёне Шышла гораду Стамбул. Умяшчальнасць арэны складае 52 650 гледачоў. Пераезд з «Алі Самі Ен» быў задуманы з мэтай змяніць састарэлы стадыён на новую сучасную арэну, якая задавальняе ўсім патрабаванням гранда турэцкага футбола. У канцы 2007 года пры ўдзеле ўрадавых чыноўнікаў быў закладзены падмурак новага стадыёна. Гэтая падзея адбылося 13 снежня 2007 года. Кошт будаўніцтва склаў 128 млн еўра[1].

У 2008 годзе Турэцкая футбольная федэрацыя вырашыла падаць заяўку на правядзенне чэмпіянату Еўропы па футболе 2016 года ў сябе ў краіне, пазней і на правядзенне чэмпіянату Еўропы 2020 года[2]. Гэтае рашэнне пацягнула ўнесці папраўкі ў праект стадыёна, каб ён мог адпавядаць правядзенню матчаў паўфінальнай стадыі кантынентальнага першынства па стандартах УЕФА. Правы на назву стадыёна былі прададзены найбуйнейшай тэлекамунікацыйнай кампаніі Türk Telekom тэрмінам на 10 гадоў за 100,5 млн долараў.

Урачыстае адкрыццё «Цюрк Тэлеком Арэны» адбылося 15 студзеня 2011 года таварыскім матчам паміж футбольнымі клубамі «Галатасарай» і «Аякс». Матч завяршыўся з лікам 0:0. Пачынаючы з 1933 года, больш чым праз 77 гадоў была выканана запаветная мара шматлікіх мільёнаў прыхільнікаў клуба. Першы афіцыйны матч «Галатасарая» на новай арэне прыйшоўся на гульню супраць «Сівасспора», якая скончылася перамогай гаспадароў з лікам 1:0. Першы гол на новай арэне быў забіты абаронцам зборнай Турцыі Серветам Чэтынам. 18 сакавіка 2011 года ў матчы супраць «Фенербахчэ» быў усталяваны сусветны рэкорд шуму на спартыўных арэнах у дэцыбелах. Ён склаў 131,76 дб і патрапіў у «кнігу рэкордаў Гінэса»[3].

СкладПравіць

Станам на сакавік 2021 года.

Пазіцыя Імя Год нараджэння
1   Бр Фернанда Муслера   1986
2   Аб Шэнер Азбайраклы 1990
3   Аб Амар Элабдэлаўі 1991
4   ПА Тайлан Анталялы 1995
7   Нап Генры Аньекуру 1997
8   Нап Раян Бабел 1986
9   Нап Радамель Фалькаа 1986
11   Нап Халіл Дэрвішаглу 1999
13   ПА Пітэр Этэба 1995
14   Аб Марцін Лінес 1991
15   ПА Раян Донк 1986
17   Нап Агулджан Чаглаян 1996
18   Нап Керэш Акцюркаглу 1998
19   Аб Омер Байрам 1991
Пазіцыя Імя Год нараджэння
20   ПА Эмрэ Акбаба 1992
22   Аб Дэандрэ Едлін 1993
23   Аб Эмрэ Ташдэмір 1995
27   Нап Крысціян Люіндама 1994
31   Нап Мастафа Махамед 1997
34   Бр Акан Каджук 1995
36   Аб Марсела Сарачы 1998
45   Аб Маркан 1996
49   Аб Валентын Азарнвафар 1999
54   ПА Эмрэ Кылынч 1994
66   ПА Арда Туран 1987
83   ПА Жэдсан Фернандыш 1999
89   ПА Сафіян Фегулі 1989
99   Бр Фаціх Азцюрк 1986

Зноскі

СпасылкіПравіць