ФК Галатасарай

турэцкі футбольны клуб

«Галатасарай» (турэцк.: Galatasaray) — турэцкі футбольны клуб з горада Стамбул. Заснаваны ў 1905 годзе. 22-разовы чэмпіён Турцыі, 18-разовы ўладальнік Кубка Турцыі. Уладальнік Кубка УЕФА (2000). Галатасарай з’яўляецца адным з трох еўрапейскіх клубаў, якія калі-небудзь дасягнулі перамогі ў чатырох спаборніцтвах за адзіны сезон, гэта значыць клуб дамогся перамогі ў Кубку УЕФА, Суперкубку УЕФА, чэмпіянаце і Кубку Турцыі ў 2000 годзе. Традыцыйнымі колерамі клуба з’яўляюцца чырвоны і жоўты. Хатнія матчы клуб праводзіць на стадыёне «Цюрк Тэлеком Арэна», які мае ўмяшчальнасць у 52 650 чалавек.

Галатасарай
Лагатып
Поўная назва Galatasaray Spor Kulúbú
Заснаваны 20 кастрычніка 1905
Горад Стамбул, Турцыя
Стадыён Цюрк Тэлеком Арэна
Умяшчальнасць: 52 650
Уладальнік Галатасарай[d]
Прэзідэнт Бурак Элмас[d]
Галоўны трэнер
Чэмпіянат Суперліга
2020/21 2 месца
Сайт Афіцыйны сайт
Форма
Асноўная
форма
Форма
Гасцявая
форма

ГісторыяПравіць

ЗаснаваннеПравіць

 
Першы фотаздымак «Галатасарая». 1905 год

«Галатасарай» быў заснаваны восенню 1905 года групоўкай студэнтаў як футбольны клуб. Першым прэзідэнтам клуба быў Алі Самі Ен. У сваю першую гульню клуб атрымаў перамогу над камандай «Кадзі-Кеўі» з лікам 2:0. Першапачаткова ўдзельнікі клуба склалі некалькі назоваў каманды, аднак было вырашана, што яе імя будзе «Галатасарай».

Назва Галатасарай паходзіць ад назвы Галатасарайскага ліцэя, які ў сваю чаргу бярэ сваю назву ад Галацкай палацавай імператарскай школы (турэцк.: Galata Sarayı Enderûn-u Hümâyûn), імені зыходнай школы, якая была заснавана ў 1481 годзе, і якая ў сваю чаргу ўзяла сваю назву ад найблізкай сярэдневяковай генуэзскай калоніі Галаты. Галатасарай, непасрэдна, перакладаецца як «Галатаў палац».

На думку даследчыка Чэма Атабеяглу, «Галатасарай» атрымаў сваю назву пасля аднаго са сваіх першых матчаў. У ім «Галатасарай» перамог з лікам 2:0 клуб «Рум» і гледачы назвалі каманду пераможцаў «Джэнтэльмены Галацкага (у сэнсе гарадскога) палаца» (турэцк.: Galata Sarayı efendileri), і, пасля гэтага інцыдэнту, яны і перанялі гэта імя і сталі называць свой ​​клуб «Галатаў Сарай». У 1905 годзе ў часы Асманскай імперыі, не існавала ніякіх заканадаўчых вызначэнняў асацыяцыі, таму клуб і не быў здольны мець афіцыйную рэгістрацыю, але, пасля таго, як у 1912 годзе ўсё ж такі з’явіўся закон аб асацыяцыях, клуб быў зарэгістраваны на законных падставах.

СтадыёнПравіць

 
Маляўнічы перфоманс на арэне

Хатнім стадыёнам для «Галатасарая» з’яўляецца сучасная шматфункцыянальная «Цюрк Тэлеком Арэна», размешчаная ў раёне Шышла гораду Стамбул. Умяшчальнасць арэны складае 52 650 гледачоў. Пераезд з «Алі Самі Ен» быў задуманы з мэтай змяніць састарэлы стадыён на новую сучасную арэну, якая задавальняе ўсім патрабаванням гранда турэцкага футбола. У канцы 2007 года пры ўдзеле ўрадавых чыноўнікаў быў закладзены падмурак новага стадыёна. Гэтая падзея адбылося 13 снежня 2007 года. Кошт будаўніцтва склаў 128 млн еўра[1].

У 2008 годзе Турэцкая футбольная федэрацыя вырашыла падаць заяўку на правядзенне чэмпіянату Еўропы па футболе 2016 года ў сябе ў краіне, пазней і на правядзенне чэмпіянату Еўропы 2020 года[2]. Гэтае рашэнне пацягнула ўнесці папраўкі ў праект стадыёна, каб ён мог адпавядаць правядзенню матчаў паўфінальнай стадыі кантынентальнага першынства па стандартах УЕФА. Правы на назву стадыёна былі прададзены найбуйнейшай тэлекамунікацыйнай кампаніі Türk Telekom тэрмінам на 10 гадоў за 100,5 млн долараў.

Урачыстае адкрыццё «Цюрк Тэлеком Арэны» адбылося 15 студзеня 2011 года таварыскім матчам паміж футбольнымі клубамі «Галатасарай» і «Аякс». Матч завяршыўся з лікам 0:0. Пачынаючы з 1933 года, больш чым праз 77 гадоў была выканана запаветная мара шматлікіх мільёнаў прыхільнікаў клуба. Першы афіцыйны матч «Галатасарая» на новай арэне прыйшоўся на гульню супраць «Сівасспора», якая скончылася перамогай гаспадароў з лікам 1:0. Першы гол на новай арэне быў забіты абаронцам зборнай Турцыі Серветам Чэтынам. 18 сакавіка 2011 года ў матчы супраць «Фенербахчэ» быў усталяваны сусветны рэкорд шуму на спартыўных арэнах у дэцыбелах. Ён склаў 131,76 дб і патрапіў у «кнігу рэкордаў Гінэса»[3].

СкладПравіць

Станам на верасень 2021 года.

Пазіцыя Імя Год нараджэння
1   Бр Фернанда Муслера   1986
2   Аб Дэандрэ Едлін 1993
3   Аб Амар Элабдэлаўі 1991
4   ПА Тайлан Анталялы 1995
5   Аб Алпаслан Азцюрк 1993
6   Аб Патрык ван Анхалт 1990
7   Нап Керэм Акцюркаглу 1998
8   Нап Раян Бабел 1986
10   ПА Алімпіу Маруцан 1999
11   Нап Мастафа Махамед 1997
13   Бр Ісмаіл Чыпэ 1995
17   Нап Агулджан Чаглаян 1996
19   Аб Омер Байрам 1991
22   ПА Беркан Кутлу 1998
25   Аб Віктар Нельсан 1998
Пазіцыя Імя Год нараджэння
27   Нап Крысціян Люіндама 1994
30   ПА Аталай Бабаджан 2000
33   ПА Александру Чыкылдэу 1997
35   ПА Айтач Кара 1993
45   Аб Маркан 1996
53   ПА Барыш Йылмаз 2000
54   ПА Эмрэ Кылынч 1994
66   ПА Арда Туран 1987
67   Нап Халіл Дэрвішаглу 1999
89   ПА Сафіян Фегулі 1989
90   Нап Мбай Дыянь 1991
93   Аб Саша Бо 2000
98   Бр Берк Балабан 2000
99   Бр Фаціх Азцюрк 1986
  ПА Густаву Асунсан 2000

Зноскі

СпасылкіПравіць