ФК Спортынг Лісабон

партугальскі футбольны клуб

«Спортынг» (парт.: Sporting) — партугальскі футбольны клуб з горада Лісабон. 19-разовы чэмпіён Партугаліі, 17-разовы ўладальнік Кубка Партугаліі. Уладальнік Кубка кубкаў (1964).

Спортынг
Sporting Clube de Portugal.svg
Поўная назва Sporting Clube de Portugal
Заснаваны 1 ліпеня 1906
Горад Лісабон, Партугалія
Стадыён Эштадыу Жазэ Алваладэ
Умяшчальнасць: 50 049
Прэзідэнт Фрэдэрыку Варандаш[d]
Галоўны трэнер
Чэмпіянат Прымейра-ліга
2021/22 2 месца
Сайт Афіцыйны сайт
Форма
Асноўная
форма
Форма
Гасцявая
форма
Форма
Рэзервовая
форма

Клуб быў заснаваны ў Лісабоне 1 ліпеня 1906 года, ён з’яўляецца клуб «Вялікай тройкі» (парт.: Tres Grandes) футбольных клубаў Партугаліі разам з «Бенфікай» і футбольным клубам «Порту». У спартыўным клубе «Спортынг», куды ўваходзяць не толькі футбольныя ігракі, але і спартсмены іншых відаў спорту, налічваецца звыш за 100 тысяч зарэгістраваных членаў[1]. Спартсмены і заўзятары часцяком называюць сябе «ільвамі» (парт.: Leões). На працягу першага стагоддзя існавання клуба, каманда і спартсмены заваявалі 3 спартыўныя алімпійскія залатыя медалі, а таксама шмат сярэбраных і бронзавых медалёў і тысячы нацыянальных і рэгіёнальных перамогаў[2]. У перыяд стварэння клуба Жазэ Алваладэ жадаў зрабіць яго ў самы вялікі клуб Еўропы. На сёння колькасць прыхільнікаў клуба па ўсім свеце налічвае больш за тры мільёны[3].

«Спортынг» быў адным з членаў-заснавальнікаў Партугальскай лігі ў 1933 годзе, клуб ніколі не вылятаў з галоўнага дывізіёна партугальскага футбола, разам з іншымі грандамі партугальскага футболу «Порту» і «Бенфікай». «Спортынг» з’яўляецца трэцім самым паспяховым партугальскім футбольным клубам, маючы на сваім рахунку 44 тытулы.

ГісторыяПравіць

ЗаснаваннеПравіць

Клуб паўстаў у 1906 годзе ў выніку расколу спартыўна-грамадскага таварыства, бо адны лічылі, што клуб павінен засяродзіць увагу на грамадскіх мерапрыемствах, а іншыя адчувалі, што ўсе сілы павінны быць накіраваны на спартыўныя аспекты клуба. Жуліа дэ Араўжа, які пасля стаў прэзідэнтам «Спортынга», адзначыў што рознагалоссі адбываліся не толькі ў дачыненні да размяшчэння клуба, бо ў клубе мелася некалькі штаб-кватэр, але таксама і ў дачыненні да мэтаў клуба — перавага сацыяльных або спартыўных аспектаў клуба.

Гэты перыяд нявызначанасці ў канчатковым выніку прывёў да расколу паміж дзвюма бакамі. Жазэ Гаваза быў адным з першых, хто адмовіўся ад арыгінальнага клуба і разам з дзвюма дзясяткамі іншымі членаў, заснаваў яшчэ адзін клуб на грошы свайго дзеда. Віскондзі дэ Алваладэ пагадзіўся на стварэнне новага клуба і даў яму значную суму грошай, а таксама пляцоўку там, дзе і па сёння размяшчаецца клуб, а таксама стаў старшынёй савета дырэктароў як «асацыяваны пратэктар» новага клуба.

СкладПравіць

Станам на верасень 2022 года.

Пазіцыя Імя Год нараджэння
1   Бр Антоніа Адан 1987
2   Аб Матэус Рэйс 1995
3   Аб Джэры Сен Жуст 1996
4   Аб Себасцьян Каатэс   1990
5   ПА Хідэмаса Морыта 1995
6   ПА Сатырыс Александропулас 2001
10   ПА Маркус Эдвардс 1998
11   ПА Нуну Сантуш 1995
12   Бр Франка Ісраэль 2000
13   Аб Луіш Нету 1988
15   ПА Мануэль Угартэ 2001
16   Нап Рашынья 1995
17   Нап Франсішку Трынкан 1999
18   Нап Абдул Ісахаку 2004
Пазіцыя Імя Год нараджэння
20   Нап Паўлінью 1992
22   Бр Андрэ Паўлу 1996
23   ПА Даніел Браганса 1999
24   Аб Педра Пора 1999
25   Аб Гансалу Інасіу 2001
28   ПА Педру Гансалвіш 1998
47   Аб Рыкарду Эшгаю 1993
63   Аб Хасэ Марса 2002
71   Аб Флавіу Назінью 2003
77   Нап Жавані Кабрал 1998
84   ПА Дарыу Эсугу 2005
87   Нап Жаэлсан Фернандыш 2003
91   Нап Радрыгу Рыбейру 2005
  ПА Эдуарду Энрыкі 1995

Зноскі

  1. «Sporting reaches 100,000 members». DN Desporto
  2. Recordes Olimpicos Архівавана 15 ліпеня 2012.. Sporting.pt
  3. «Affiliates of Sporting Clube de Portugal» Архівавана 5 кастрычніка 2013.. Sporting.pt.

СпасылкіПравіць