Франц Юльевіч Левінсон-Лесінг

Франц Юльевіч Левінсон-Лесінг (1861—1939) — рускі і савецкі вучоны-геолаг, петрограф і арганізатар навукі, акадэмік АН СССР (1925). Заслужаны дзеяч навукі Армянскай ССР.

Франц Юльевіч Левінсон-Лесінг
ням.: Franz Loewinson-Lessing
Brockhaus and Efron Encyclopedic Dictionary B82 38-1.jpg
Дата нараджэння 25 лютага (9 сакавіка) 1861
Месца нараджэння
Дата смерці 25 кастрычніка 1939(1939-10-25)[2] (78 гадоў)
Месца смерці
Месца пахавання
Грамадзянства
Род дзейнасці геолаг, мінералог, выкладчык універсітэта, глебазнавец, дэкан
Навуковая сфера петраграфія, геалогія[3], глебазнаўства, мінералогія[3], петралогія[3], крышталяграфія[3] і pedology[d][3]
Месца працы
Альма-матар
Навуковы кіраўнік Аляксандр Аляксандравіч Інастранцаў[d]
Вядомыя вучні Leonid Spendiarjan[d], Dmitrii S. Korzhinskii[d], Dmitry Belyankin[d] і Pjotr Ivanovitsj Lebedev[d]
Член у
Узнагароды
Подпіс Levinson-LessingFU-signarure.png
Лагатып Вікісховішча Медыяфайлы на Вікісховішчы

У 1885—1887 гадах займаўся даследаваннем геалогіі і петраграфіі у Аланецкай губерні. У 1886 годзе заняў пасаду кансерватара геалагічнага кабінета Санкт-Пецярбургскага ўніверсітэта.

Удзельнічаў у Ніжагародскай і Палтаўскай комплексных экспедыцыях В. В. Дакучаева (Дакучаеўская школа глебазнаўства).

Быў абавязковым удзельнікам сесій Міжнароднага геалагічнага кангрэса (МГК), выступаў з дакладамі і ініцыятывай аб’яднання навукоўцаў розных краін у галіне вывучэння складу горных парод. На 8-й сесіі МГК (Парыж, 1900) было прынята рашэнне выдаць у працах Кангрэса Петраграфічны слоўнік, складзены Ф. Ю. Левінсон-Лесінгам.

У 1919 годзе абраны петрографам Геалагічнага камітэта.

У 1919—1923 гадах — Старшыня аддзялення геалогіі, мінералогіі і аграноміі Петраградскага ўніверсітэта.

Зноскі

  1. а б Левинсон-Лессинг Франц Юльевич // Большая советская энциклопедия: [в 30 т.] / под ред. А. М. Прохоров — 3-е изд. — М.: Советская энциклопедия, 1969. Праверана 28 верасня 2015.
  2. Левинсон-Лессинг Франц Юльевич // Большая советская энциклопедия: [в 30 т.] / под ред. А. М. Прохоров — 3-е изд. — М.: Советская энциклопедия, 1969. Праверана 27 верасня 2015.
  3. а б в г д Czech National Authority Database Праверана 7 лістапада 2022.

ЛітаратураПравіць

  • Санкт-Петербург. Петроград. Ленинград: Энциклопедический справочник / Ред. коллегия: Белова Л. Н., Булдаков Г. Н., Дегтярев А. Я. и др. — М.: научное издательство «Большая Российская Энциклопедия». 1992. — 687 с.; ил. ISBN 5-85270-037-1