Філіп Уорэн Андэрсан

Філіп Уорэн Андэрсан (англ.: Philip Warren Anderson; нар. 13 снежня 1923, Індыянапаліс, штат Індыяна, ЗША) — амерыканскі фізік-тэарэтык. Уклад Андэрсана ў фізіку складаецца ў тэорыі лакалізацыі, тэорыі антыферамагнетызма і тэорыі высокатэмпературнай звышправоднасці. лаўрэат Нобелеўскай прэміі па фізіцы (1977) «За фундаментальныя тэарэтычныя даследаванні электроннай структуры магнітных і неўпарадкаваных сістэм» сумесна з Ван Флекам і Невілам Мотам.

Філіп Андэрсан
англ.: Philip Warren Anderson
Andersonphoto.jpg
Дата нараджэння

13 снежня 1923(1923-12-13)[1][2] (94 гады)

Месца нараджэння

Індыянапаліс, Індыяна, ЗША

Грамадзянства

ЗША

Род дзейнасці

фізік, прафесар універсітэта, фізік-тэарэтык

Навуковая сфера

фізіка

Месца працы

Прынстанскі ўніверсітэт
Santa Fe Institute[d]

Альма-матар

Гарвардскі ўніверсітэт

Навуковы кіраўнік

Джон Хазбрук Ван Флек

Узнагароды і прэміі

Нобелеўская прэмія — 1977 Нобелеўская прэмія па фізіцы  (1977)
Нацыянальны навуковы медаль ЗША (1982)

Commons-logo.svg Філіп Андэрсан на Вікісховішчы

Асноўныя артыкулыПравіць

Зноскі

СпасылкіПравіць