Філіп Уорэн Андэрсан

Філіп Уорэн Андэрсан (англ.: Philip Warren Anderson; нар. 13 снежня 1923, Індыянапаліс, штат Індыяна, ЗША) — амерыканскі фізік-тэарэтык. Уклад Андэрсана ў фізіку складаецца ў тэорыі лакалізацыі, тэорыі антыферамагнетызма і тэорыі высокатэмпературнай звышправоднасці. лаўрэат Нобелеўскай прэміі па фізіцы (1977) «За фундаментальныя тэарэтычныя даследаванні электроннай структуры магнітных і неўпарадкаваных сістэм» сумесна з Ван Флекам і Невілам Мотам.

Філіп Андэрсан
англ.: Philip Warren Anderson
Andersonphoto.jpg
Дата нараджэння

13 снежня 1923(1923-12-13)[1][2][3] (94 гады)

Месца нараджэння

Індыянапаліс

Грамадзянства

Flag of the United States.svg ЗША

Род дзейнасці

фізік, выкладчык універсітэта, фізік-тэарэтык

Навуковая сфера

фізіка

Месца працы

Прынстанскі ўніверсітэт
Інстытут Санта-Фэ[d]

Альма-матар

Гарвардскі ўніверсітэт

Навуковы кіраўнік

Джон Хазбрук Ван Флек

Узнагароды і прэміі

Нобелеўская прэмія — 1977 Нобелеўская прэмія па фізіцы  (1977)
Нацыянальны навуковы медаль ЗША (1982)

Commons-logo.svg Філіп Андэрсан на Вікісховішчы

Асноўныя артыкулыПравіць

Зноскі

  1. Philip W. Anderson - Facts Праверана 9 снежня 2014.
  2. Philip Warren Anderson // SNAC Праверана 9 кастрычніка 2017.
  3. Philip W. Anderson // Encyclopædia Britannica Праверана 9 кастрычніка 2017.

СпасылкіПравіць