Эпамінонд (грэч.: Επαμεινώνδας; каля 418 да н.э., Фівы — 362 да н.э., Мантынея) — старажытнагрэчаскі палкаводзец і дзяржаўны дзеяч.

Эпамінонд
стар.-грэч.: Ἐπαμεινώνδας
Epam1.jpg
Статуя Эпамінонда
Нараджэнне не раней за 420 да н.э. і не пазней за 415 да н.э.
Смерць 362 да н.э.[1]
Бацька Палімніс[d]
Веравызнанне старажытнагрэчаская рэлігія[d]
Дзейнасць палітык, ваенны
Краіна Фівы, Грэцыя
Камандаваў фіванскай арміяй
Бітвы
Лагатып Вікісховішча Эпамінонд на Вікісховішчы

БіяграфіяПравіць

У 379 да н.э. удзельнічаў у дэмакратычным перавароце ў Фівах. У якасці беатарха (аднаго з вышэйшых ураднікаў Фіваў і Беатыйскага саюза) праводзіў антыспартанскую палітыку. У 371 да н.э. у бітве пры Леўктрах разбіў спартанскае войска, упершыню ў гісторыі ваеннага майстэрства скарыстаўшы прынцып канцэнтрацыі сіл на напрамку вырашальнага ўдару. Чатыры кампаніі Эпамінонда ў Пелапанесе (370 да н.э., 369 да н.э., 367 да н.э. і 362 да н.э. гг.) прывялі да падзення спартанскай гегемоніі ў Грэцыі. Загінуў у бітве пры Мантынеі.

Зноскі

ЛітаратураПравіць

  • Корнелий Непот, Книга о знаменитых иноземных полководцах, Москва, 2002 (пер. з лац.);
  • Ксенофонт, Греческая история, Санкт-Петербург, 1996 (пер. са старажытнагрэч.).