Элкано Маркавіч Гальдштэйн

(Пасля перасылкі з Э. Гальдштэйн)

Элкано Маркавіч Гальдштэ́йн (28 сакавіка 1923, Мінск — 28 ліпеня 2006) — беларускі архітэктар. Заслужаны архітэктар Беларусі (1991).

Элкано Маркавіч Гальдштэйн
Элкано Маркавіч Гальдштэйн.JPG
Дата нараджэння 28 сакавіка 1923(1923-03-28)
Месца нараджэння
Дата смерці 28 ліпеня 2006(2006-07-28) (83 гады)
Грамадзянства
Альма-матар
Месца працы
Член у
Узнагароды
Заслужаны архітэктар Рэспублікі Беларусь

БіяграфіяПравіць

Э. М. Гальдштэйн нарадзіўся 28 сакавіка 1923 года ў Мінску, у сям’і служачага. У 1940 годзе скончыў сярэднюю школу № 1, паступіў архітэктурны факультэт Ленінградскага інжынерна-будаўнічага інстытута. У час Вялікай Айчыннай вайны ў ліпені 1941 годзе ўступіў па камсамольскай мабілізацыі ў атрад народнага апалчэння. Ваяваў на Заходнім, Паўднёва-Заходнім, Паўночна-Каўказскім франтах у якасці палітбайца, снайпера, сапёра. У кастрычніку 1945 года вярнуўся ў інстытут і ў 1950 годзе абараніў дыпломны праект «Універмаг у г. Ленінградзе». Накіраваны на працу ў разбураны Мінск[1].

Працаваў ў праектным інстытуце «Ваенпраект», дзе ў складзе аўтарскага калектыва займаўся праектаваннем комплексу будынкаў насупраць штаба БВА (раён вуліц Чырвонай, Камуністычнай, Куйбышава)[1].

Член Саюза архітэктараў СССР з 1951 года[2]. У красавіку 1952 года пераведзены ў «Белдзяржпраект»[1].

ТворчасцьПравіць

 
Дом пад шпілем на рагу Камуністычнай і Чырвонай вуліц
 
Будынак эксперыментальнай школы № 137[d] у мікрараёне Усход-1

Асноўныя работы: у Мінску — комплекс жылых дамоў па вул. Краснай (19521953, у сааўтарстве)[3], жылы дом з крамай «Ваенная кніга» па вул. Камуністычнай (1951)[2], жылыя дамы па вул. Першамайскай, Омскім завулку, пл. Свабоды, у пасёлку трактарнага завода ў г. Мінску, гарадах Магілёве і Лідзе[1], Мінскі радыётэхнічны тэхнікум па Ленінскім праспекце (1956), кемпінг «Мінскі» па Брэсцкай шашы (1960)[2], Фундаментальная бібліятэка АН Беларусі (1967; праект быў паўторна выкарыстаны ў г. Запарожжа ва Украіне), Дом настаўніка (1976; цяпер ліцэй БДУ), комплекс вучылішча кінамеханікаў, комплекс будынкаў Мінскага медыцынскага інстытута (абодва 1979, у сааўтарстве)[3] і інтэрнат для студэнтаў па праспекце Дзяржынскага[1] (1970)[2]; эксперыментальныя школы[d] з плавальнымі басейнамі ў Салігорску на 1600 (1966), Брэсце на 1200 навучэнцаў (1969), эксперыментальная школа[d] на 40 класаў са спартыўнымі заламі і плавальным басейнам у мікрараёне Усход-1 (1979)[2], забудова вул. Сямашкі, ГПТВ-40 кінамеханікаў (1979) у Мінску[2], серыі тыпавых праектаў школьных будынкаў рознай умяшчальнасці для масавага будаўніцтва (19601981)[2], дзіцячая школа мастацтваў у г. Нароўля, краязнаўчы музей у г. Касцюковічы і шмат іншых праектаў[1].

Аўтар васьмі навуковых работ па архітэктуры школьных будынкаў, шэрагу артыкулаў па абагульненні вопыту іх праектавання, будаўніцтва і эксплуатацыі[1].

Конкурсныя праектыПравіць

Элконо Маркавіч удзельнічаў у складзе аўтарскага калектыва ў міжнародным конкурсе на праект эксперыментальнага жылога раёна ў паўднёва-заходняй частцы г. Масквы, у міжрэспубліканскім конкурсе (БССР і Літва) 1971 года на праект манумента ў гонар сумеснай барацьбы беларускіх і літоўскіх партызан у гады Вялікай Айчыннай вайны 1941—1945 гг., у рэспубліканскім конкурсе на праект помніка маці-патрыётцы Купрыянавай у г. Жодзіна, якому прысуджана 2-я прэмія[1].

УзнагародыПравіць

Узнагароджаны ордэнам Вялікай Айчыннай вайны I ступені, медалямі. У аўтарскім калектыве ўзнагароджаны ганаровым дыпломам на Міжнародным конкурсе «Эксперыментальны раён на Паўднёвым захадзе Масквы» (1960), 2-я прэмія на рэспубліканскім конкурсе за праект помніка Купрыянавай у Жодзіне (1973)[2].

Сям’яПравіць

Меў сына Уладзіміра, таксама архітэктара.

Зноскі

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 1,5 1,6 1,7 К 90-летию со дня рождения Э. М. Гольдштейна 28.03.1923 — 28.07.2006
  2. 2,0 2,1 2,2 2,3 2,4 2,5 2,6 2,7 Гольдштейн Элконо Маркович // Архитекторы Советской Белоруссии: Биогр. справочник / Союз архитекторов БССР; Сост. В. И. Аникин и др.. — Мн.: Беларусь, 1991. — 262 с. — ISBN 5-338-00611-1.
  3. 3,0 3,1 Гальдштэйн Элкано Маркавіч // Архітэктура Беларусі: Энцыклапедычны даведнік. — Мн.: БелЭн, 1993.

ЛітаратураПравіць