Юшка Гойцавіч (Georgius Goyczowicz, Юшко Кгоицевич, pan Juszko Golcewicz; ? — пасля 1461) — літоўскі баярын, староста новагародскі (1461).[1]

Юшка Гойцавіч
Дата смерці не раней за 1461
Жонка Ганна Даўгірдаўна[d]

Паходзіў са знатнага літоўскага баярскага роду, магчыма, роднаснага Давойнам, бо знак пячаткі яго брата Івашкі на дакуменце 1433 года падобны да іх герба. Таксама вядомы брат Федзька Гойцавіч.[1]

Паводле «Хронікі Быхаўца», на баку вял.кн. Свідрыгайлы браў удзел у Ашмянскай бітве (1432) і трапіў у палон да вял.кн. Жыгімонта Кейстутавіча. Вял.кн. Жыгімонт, напэўна, неўзабаве прымірыўся з палонным.[2]

Вотчынныя ўладанні Гойцавічаў размяшчаліся, напэўна, у Новагародскім павеце. Пасля лета 1436 года атрымаў ад вял.кн. Жыгімонта Кействутавіча «двор» Рэпухаў у Віцебскай зямлі. У 1440—1443 гады ад вял.кн. Казіміра атрымаў уладанні каля Слоніма.[1] Вядома, што ў Слонімскім павеце пан Юшка трымаў Ласасін з мястэчкам Ражана, "дварцом" Бялавічы і "дваром" Байковічы (цяпер Байкі). Таксама, разам з братам Івашкам, трымаў Туганава.

Вызнаваў каталіцтва. Фундаваў 2 жніўня 1442 года касцёл у сваім сяле Крошыне Новагародскага павета[2], адным са сведкаў быў брат Федзька.

У 1461 годзе склаў тастамент, якім сваю «выслугу на вялікім князю Жыгімонце» — «двор» Рэпухаў з «дварцом» Ваўкавічы, «дварцом» Мілотынню, даннікамі Капеньчычамі, даннікамі на Белай[3] і даннікамі Шырневічамі — запісаў жонцы.[4]

Быў жанаты з Ганнай Даўгірдаўнай, нашчадкаў не пакінуў.[1]

Зноскі

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 Полехов, 2015. С. 628.
  2. 2,0 2,1 Полехов, 2015. С. 629.
  3. 29. Гарадняны // Род Іллінічаў у Вялікім Княстве Літоўскім у XV—XVI стагоддзях. — Мір: Музей «Замкавы комплекс „Мір“», 2015. — 374 с. — С. 228.
  4. Насевіч В. Л. У складзе Вялікага княства Літоўскага // Памяць: Гіст.-дакум. хроніка Крупскага р-на. — Мн., 1999. — С. 37-64, 70-73.

ЛітаратураПравіць

  • Полехов С. В. Наследники Витовта. Династическая война в Великом княжестве Литовском в 30-е годы XV века. — Москва, 2015.