Адкрыць галоўнае меню

Яўген Львовіч Заслаўскі

(Пасля перасылкі з Я. Заслаўскі)

Яўген Львовіч Заслаўскі (20 мая 1920, г. Александрыя — 6 ліпеня 2007, г. Мінск) — савецкі і беларускі архітэктар. Адзін з аўтараў генеральнага плана Мінска 1964 г. Кандыдат архітэктуры (1961). Прафесар архітэктуры БНТУ, Заслужаны архітэктар Беларусі (1980).

Яўген Львовіч Заслаўскі
Дата нараджэння: 20 мая 1920(1920-05-20)
Месца нараджэння:
Дата смерці: 6 ліпеня 2007(2007-07-06) (87 гадоў)
Месца смерці:
Жонка: Вольга Барысаўна Ладыгіна
Альма-матар:
Працы і дасягненні
Месца працы:
Навуковая ступень: кандыдат архітэктуры
Працаваў у гарадах: Мінск
Горадабудаўнічыя праекты: генеральны план Мінска (1964), жылы масіў «Чыжоўка» (1964)

БіяграфіяПравіць

Яўген Заслаўскі нарадзіўся ў Александрыі ў яўрэйскай сям’і. У 1949 годзе скончыў Маскоўскі архітэктурны інстытут. З 1949 года прызначаны старэйшым архітэктарам, затым начальнікам аддзела планавання і забудовы Мінска ў Камітэце па справах архітэктуры пры Савеце Міністраў БССР.

З 1953 года Заслаўскі стаў кіраўніком майстэрні аб’ёмнага праектавання Мінгарпраекта. У 19601980 гг. выкладчык Беларускага політэхнічнага інстытута У далейшым ен стаў яго прафесарам. У 1962 годзе ён быў прызначаны першым намеснікам галоўнага архітэктара Мінска. З 1972 года — галоўны архітэктар Мінгарпраекта.

З 1973 года — галоўны архітэктар майстэрні раённай планіроўкі Мінскага філіяла ЦНДІП горадабудаўніцтва. З 1978 года — кіраўнік аддзела цэнтраў гарадоў навуковага аддзялення БелНДІПгорадабудаўніцтва.

Сям’яПравіць

Жонка Заслаўскага — заслужаны архітэктар Беларусі Вольга Барысаўна Ладыгіна — таксама ўдзельніца Вялікай Айчыннай вайны і выпускніца Маскоўскага архітэктурнага інстытута, карэнная мінчанка.

ПрацыПравіць

Заслаўскі быў удзельнікам стварэння праектаў такіх аб’ектаў:

Адзін з аўтараў генпланаў (1965, 1980) і праекта дэталёвай планіроўкі і забудовы цэнтра (1974) Мінска, схем фарміравання гарадскіх і сельскіх населеных месцаў Беларусі па 2000 год (1975) і раённай планіроўкі Мінскай, Гомельскай, Брэсцкай, Магілёўскай абласцей (1977), схемы рассялення Беларусі (1981). Аўтар прац па архітэктуры і горадабудаўніцтву.

УзнагародыПравіць

У 1980 годзе яму было прысвоена званне «Заслужаны архітэктар БССР»[1].

Зноскі

ЛітаратураПравіць

  • Кузик. Б. М., Білошапка. В. В. Кіровоградщина: Історія та сучасність центру України. 2 том. — Дніпропетровськ: Арт-Прес, 2005.(укр.)  ISBN 966-348-021-1

СпасылкіПравіць