20 000 лье пад вадой

«Дваццаць тысяч лье пад вадой» (у перакладзе С. Грахоўскага «80 000 кіламетраў пад вадой») — класічны навукова-фантастычны раман Жуля Верна, упершыню апублікаваны з 20 сакавіка 1869 па 20 чэрвеня 1870 года ў часопісе «Magasin d'éducation et de récréation», што выдаваўся П’ер-Жулем Этцелем у Парыжы і які выйшаў асобным выданнем у 1870 годзе.

«Дваццаць тысяч лье пад вадой»
фр.: Vingt Mille Lieues sous les mers[1]
Выданне
Жанр навуковая фантастыка, фэнтэзі, марскія прыгоды[d], навуковы раман[d], раман пра прыгоды[d], фантастыка, прыгоды[d] і навуковыя дзівосы[d]
Аўтар Жуль Верн
Мова арыгінала французская
Дата напісання 1869[2]
Дата першай публікацыі 20 сакавіка 1869
Цыкл незвычайныя падарожжы[d] і трылогія пра Капітана Нэма[d]
Ілюстратар Альфонс дэ Невіль[d] і Эдуар Рыу[d]
Папярэдні Дзеці капітана Гранта[d]
Наступны Таямнічы востраў[d] і Вакол Месяца[d]
Лагатып Вікісховішча Медыяфайлы на Вікісховішчы

Раман апавядае пра прыгоды капітана Нэма на пабудаванай ім падводнай лодцы «Наўтылус» — тэхналагічным цудзе апісванага часу. Аповед вядзецца ад першай асобы, са слоў прафесара Музея натуральнай гісторыі П’ера Аранакса, аднаго з выпадковых пасажыраў гэтай субмарыны.

НазваПравіць

Назва рамана паказвае на адлегласць, пройдзеную пад паверхняй мора, а не на глыбіню апускання, бо 20 000 (марскіх) метрычных льё — гэта больш за 110 тысяч кіламетраў, больш за 2 даўжыні экватараў Зямлі. Найбольшая глыбіня, якая згадваецца ў кнізе, — 4 лье (гэта значыць амаль 20 км: амаль у два разы глыбей за Марыянскую ўпадзіну, самае глыбокае месца ў свеце).

Зноскі

СпасылкіПравіць