Розніца паміж версіямі "Белы карлік"

165 байтаў дададзена ,  6 гадоў таму
др
[[Файл:White.Dwarfs.Spectra.ESO.9953b.jpg|міні|300px|Мал. 7. Спектры белых карлікаў у шаравым скопішчы [[NGC 6397]]. «Стандартны» спектр белага карліка спектральнага класа DA для параўнання паказаны зверху (чырвоны).]]
 
[[Спектр]]ы белых карлікаў моцна адрозніваюцца ад спектраў зорак галоўнай паслядоўнасці і гігантаў. Галоўная іх асаблівасць — невялікі лік моцна пашыраных ліній паглынання, а некаторыя белыя карлікі ([[спектральныя класы зорак|спектральны клас]] DC) наогул не ўтрымліваюць прыкметных ліній паглынання{{крыніца<ref>http://books.google.com.ua/books?}}id=4fNhk7m2MGYC&redir_esc=y Stars and Their Spectra: An Introduction to the Spectral Sequence</ref>. Малая колькасць ліній паглынання ў спектрах зорак гэтага класа тлумачыцца вельмі моцным пашырэннем ліній: толькі самыя моцныя лініі паглынання, пашыраючыся, маюць дастатковую глыбіню, каб застацца прыкметнымі, а слабыя, з-за малой глыбіні, практычна зліваюцца з непарыўным спектрам.
 
Асаблівасці спектраў белых карлікаў тлумачацца некалькімі фактарамі. Па-першае, з-за высокай шчыльнасці белых карлікаў [[паскарэнне свабоднага падзення]] на іх паверхні складае ~10<sup>8</sup> см/с² (ці ~1000 км/с²), што, у сваю чаргу, прыводзіць да малой працягласці іх фотасферы, велізарных шчыльнасцей і ціскаў у іх і пашырэння ліній паглынання. Іншым вынікам моцнага [[гравітацыйнае поле|гравітацыйнага поля]] на паверхні з'яўляецца [[гравітацыйнае чырвонае зрушэнне]] ліній у іх спектрах, эквівалентнае хуткасцям ў некалькі дзесяткаў км/с. Па-другое, у некаторых белых карлікаў з моцнымі магнітнымі палямі назіраюцца моцная палярызацыя выпраменьвання і расшчапленне спектральных ліній з-за [[Эфект Зеемана|эфекту Зеемана]].
35 454

праўкі