Кітайскае пісьмо: Розніца паміж версіямі

др
афармленне
[дагледжаная версія][дагледжаная версія]
Няма тлумачэння праўкі
др (афармленне)
}}
 
'''КітайскаеКіта́йскае пісьмопісьмо́''' ці '''Пісьмо Хань''' (спрошчаны кітайскі: 汉字, традыцыйны кітайскі: 漢字, [[піньінь]]: Hanzi)  — сімвалы, якія выкарыстоўваліся ў пісьмовай [[кітайская мова|кітайскай]] (hanzi  — ханьцзі), [[японская мова|японскай]] (kanji  — кандзі), радзей у [[карэйская мова|карэйскай]] (hanja  — ханча), і ў [[в'етнамская мова|в'етнамскай]] (hán tự  — хан ты), а таксама ў іншых мовах. Кітайскія іерогліфы таксама вядомы як сінаграфы, а кітайская пісьменнасць  — як [[сінаграфія]]. У кантэксце інтэрнацыяналізацыі, [[пісьменнасць|пісьменнасці]], заснаваныя на кітайскай, называюць CJK ({{lang-en|Chinese, Japanese, Korean}}) або CJKV (з дабаўленнем {{lang-en|Vietnamese}}).
 
Узрост кітайскай пісьменнасці пастаянна ўдакладняецца. У [[1962]] годзе пры раскопках неалітычнага паселішча [[Цзяху]] на рацэ [[Хуанхэ]] былі выяўлены надпісы на панцырах [[чарапаха|чарапах]], якія нагадваюць па напісанні найстаражытнейшыя кітайскія [[іерогліфы]]. Піктаграмы адносяць да [[4 тысячагоддзе да н.э.|4 тысячагоддзя да н.э.]], гэта значыць што яны старажытнейшыя за [[клінапіс|шумерскую пісьменнасць]]<ref>
[http://grani.ru/Society/History/m.30949.html Самые древние письмена давали прямую связь с небесами  — Грани. Ру]
</ref>. Ранейшы вядомы даследчык кітайскай пісьменнасці [[Тан Лань]] выказваў здагадку, што кітайская іерогліфіка ўзнікла дзесьці 4—5 тысячагоддзяў назад<ref>
Софронов М. В., Китайское языкознание в 50-80-хх гг.// Новое в зарубежной лингвистике, вып. XXII, Языкознание в Китае, М., 1989.
Кітайскую пісьменнасць звычайна называюць іерагліфічнай або ідэаграфічнай. Яна карэнным чынам адрозніваецца ад [[алфавіт]]най тым, што кожны знак акрамя гукавога (фанетычнага) значэння мае яшчэ і нейкае сэнсавае значэнне{{fact}}. Кітайскае пісьмо, як і ўвогуле большасць іерагліфічных пісьменнасцей, адметнае велізарнай колькасцю знакаў. У слоўніку Кансі налічваецца каля 47035 кітайскіх іерогліфаў, хоць большасць з іх рэдка ўжываецца і ў звычайных сучасных тэкстах амаль не сустракаецца. Такія рэдкаўжывальныя знакі назапашваліся на працягу гісторыі і ў свой час абазначалі рэчы і паняцці, якія пасля выйшлі з ужытку. Лічыцца, што для таго, каб разумець сучасныя кітайскія тэксты, дастаткова ведаць 3000-4000 найбольш ужывальных іерогліфаў.<ref>Norman, Jerry (2005). «[http://www.askasia.org/teachers/essays/essay.php?no=101 Chinese Writing: Transitions and Transformations]». От 2006-12-11</ref>
 
== Зноскі ==
{{зноскі}}
{{reflist}}
 
== Літаратура ==
* Кітайскае пісьмо // {{Крыніцы/БелЭн|8к}} С. 310.
 
== Спасылкі ==