Карла Чыньяні (іт. Carlo Cignani; 15 мая 1628, Балоння — 6 верасня 1719, Форлі) — італьянскі жывапісец, прадстаўнік балонскай школы; граф.

Карла Чыньяні
Род дзейнасці мастак
Дата нараджэння 15 мая 1628(1628-05-15)[1][2][…]
Месца нараджэння
Дата смерці 8 верасня 1719(1719-09-08)[3] (91 год) ці 8 снежня 1719(1719-12-08)[4] (91 год)
Месца смерці
Месца пахавання
Грамадзянства
Дзеці Фелічэ Чыньяні
Лагатып Вікісховішча Медыяфайлы на Вікісховішчы

Біяграфія правіць

Чыньяні нарадзіўся ў багатай балонскай сям’і, вучыўся спачатку ў Батысты Каіра, а затым у Франчэска Альбані, вывучаў творы Агасціна Карачы, Рэні, Тыцыяна і Карэджа. Шмат працаваў для балонскіх цэркваў, для італьянскай арыстакратыі і для вышэйшых духоўных асоб. У Балонскім Палацца Фарнезэ ім напісаны дзве вялікія фрэскавыя карціны: «Кароль Францыск I, праездам праз Балонню, дбае пра хворых» і «Уезд папы Паўла III у Балонню». Атрымаўшы ад папы Клімента XI за свае талент і працы тытул графа, Чыньяні апошнія дваццаць гадоў жыцця правёў у Форлі, займаючыся фрэскавым роспісам купала ў капэле Мадоны-дэль-фуока, «Мадоны пажару» Сабора. гонар вобраза Мадоны з Дзіцяткам, якое перажыло пажар у храме). На яго працу ў Форлі аказаў значны ўплыў знакаміты роспіс Карэджа ў манастыры Сан-Паола ў Парме. Калі ён адправіўся ў Форлі, Балонская акадэмія, у якой ён быў у той час дырэктарам па папскім прызначэнні, добраахвотна рушыла ўслед туды за ім у поўным сваім складзе. Найважнейшыя яго працы — «Іосіф і жонка Паціфара», «Узнясенне Мадоны» (Асунта), «Нараджэнне Юпітэра» і «Бацькалюбства рымлянкі». Асабліва прывабнымі выходзілі ў мастака постаці маладых жанчын і дзяцей. Яго сын Фелічэ (1660—1724) і пляменнік Паала (1709—1764) таксама былі мастакамі.

Працуючы ў перыяд завяршэння бліскучай эпохі Балонскай школы жывапісу, якая ў другой палове XVII стагоддзя пачынае заняпадаць, Карла Чыньяні і Ларэнца Пазінелі марна імкнуліся ў канцы гэтага стагоддзя ўваскрасіць былую славу балонскіх мастакоў.

Зноскі