Луцый ІІ (лац.: Lucius PP. II; ? — 15 лютага 1145) — Папа Рымскі з 9 сакавіка 1144 па 15 лютага 1145). Нарадзіўся ў Балонні. Быў скарбнікам Рымскай царквы, пазней папскім легатам у Германіі.

Луцый II
лац.: Lucius PP. II
Луцый II
166-ы Папа Рымскі
Царква Рымска-каталіцкая царква

Нараджэнне невядома[1]
Смерць 15 лютага 1145[1]
Commons-logo.svg Выявы на Вікісховішчы

Яго пантыфікат характарызаваўся утварэннем у Рыме рэвалюцыйнай рэспублікі, якая мела намер пазбавіць Папу ўлады, а таксама прызнаннем Партугаліяй папскага сюзэрэнітэту.

У 1144 годзе Папа сустрэўся з Рожэрам II Сіцылійскім ў Чэпрана для высвятлення яго абавязкаў як папскага васала. Луцый II быў вымушаны пад пагрозай прымянення сілы пагадзіцца на ўмовы Рожэра.

Рымскі Патрыцый Джардана П’ерлеёні выступіў з войскам супраць невялікага атрада папы. Луцый II атрымаў раненні ад удару каменем і памёр.

Зноскі