Свята-Васкрасенская царква (Слуцк)

Свята-Васкрасенская царква — колішні драўляны праваслаўны храм у горадзе Слуцку Мінскай вобласці.

Славутасць
Свята-Васкрасенская царква
53°01′44,90″ пн. ш. 27°33′31″ у. д.HGЯO
Краіна Беларусь
Горад Слуцк
Канфесія Праваслаўе
Епархія Слуцкая
Стан страчана

ГісторыяПравіць

Першая вядомая Свята-Васкрасенская царква існавала ў Слуцку да 1483 года. Яна знаходзілася ў Старым горадзе на правым баку вуліцы Востраўскай, у самым яе пачатку, насупраць фарнага касцёла. Фасадам выходзіла на гандлёвую плошчу. З XVI стагоддзя, калі з’явіўся Ніжні замак і плошча была перанесена на новае месца, царква ўваходзіла ў склад архітэктурнага ансамбля Падзамчышча. У 1744 годзе царква згарэла.

У 1744 годзе пачалося аднаўленне. Адбудова царквы завяршылася ў 1785—1787 гады (часам прыводзіцца і 1782 год). Пабудавана была на ранейшым месцы. Працяглы час аднаўлення храма з’яўляўся вынікам недахопу сродкаў. Пры адбудове ў першую чаргу надавалася ўвага не столькі мастацкім якасцям пабудовы, колькі функцыянальнасці. Сціплая архітэктура можа сведчыць і аб крызісе мясцовай школы драўлянага храмавага дойлідства.

У 1927 годзе царква была закрыта, пасля таго, як савецкімі ўладамі быў арыштаваны і высланы ў Сібір апошні яе настаяцель протаіерэй Аляксандр Хвалебнаў. У пачатку 1930-х гадоў царкоўны будынак, перароблены ў двухпавярховы інтэрнат, згарэў.

АрхітэктураПравіць

Была ўзведзена на каменным падмурку з драўлянага бруса, у плане мела выгляд выцягнутага прамавугольніка. Пакрываў будынак гонтавы дах зялёнай афарбоўкі. Над ім пасярэдзіне ўзвышаўся адзін (на светлавым 8-гранным барабане) купал, пафарбаваны блакітнай фарбай. Да алтара з паўночнага боку далучалася рызніца. Сцены мелі шалёўку з дошак (абшыта была пасля 1833 года). Меліся трое ўваходных дзвярэй, вокны ішлі ў два ярусы (першы ярус — з рашоткамі).

Столь унутры мела купальнае скляпенне і была пафарбавана ў блакітны колер, а сцены — у аранжавы. Цёмна-зялёнага колеру іканастас, па апісаннях XIX стагоддзя, быў стары, трох’ярусны, з 18 іконамі «старога пісьма». Злева ад увахода, каля агароджы, асобна стаяла драўляная, абшытая дошкамі званіца. На ёй віселі чатыры званы весам 15.5, 7.5, 2 і 1 пуды[1].

Зноскі

  1. Ігар Ціткоўскі. Наследие Слуцкого края. Царква Уваскрэсення Хрыстова. Наследие Слуцкого края (3 красавіка 2018).

ЛітаратураПравіць

  • Памяць. Слуцкі раён, Слуцк. Кн.1, Мн. 2000.