Су-27 (завадскі шыфр Т-10С; па кадыфікацыі НАТА: Flanker-B -«Фланкер-Б») — савецкі і расійскі шматмэтавы ўсенадворны звышгукавы цяжкі знішчальнік чацвёртага пакалення[2], распрацаваны ў АКБ Сухога і прызначаны для заваёвы перавагі ў паветры. Таксама самалёт прымяняецца для ракетна-бомбавых удараў па наземных цэлях. З’яўляецца носьбітам тактычных ядзерных боепрыпасаў.

Су-27
Su-27SM3 in flight, Celebration of the 100th anniversary of Russian Air Force.jpg
Тып land-based multi-role combat aircraft[d] і fourth-generation fighter[d]
Распрацоўшчык Sukhoi Design Bureau[d]
Вытворца Sukhoi[d] і Komsomolsk-on-Amur Aircraft Production Association[d]
Галоўны канструктар Mikhail Simonov[d]
Першы палёт 20 мая 1977
Пачатак эксплуатацыі 1985
Эксплуатанты Алжыр
Адзінак выраблена 809[1]
Commons-logo.svg Выявы на Вікісховішчы

Галоўнымі канструктарамі Су-27 у розны час былі Навум Сямёнавіч Чарнякоў, Міхаіл Пятровіч Сіманаў, Арцём Аляксандравіч Колчын і Аляксей Іванавіч Кнышоў.

Першы палёт прататыпа адбыўся ў 1977 годзе. У 1982 годзе самалёты пачалі паступаць у авіяцыйныя часткі, з 1985 года пачалася іх эксплуатацыя, прыняты на ўзбраенне 23 жніўня 1990 года. Су-27 з’яўляецца адным з асноўных самалётаў Ваенна-паветраныя сілы Расійскай Федэрацыі$ВПС Расіі, яго мадыфікацыі складаюцца на ўзбраенні ў краінах СНД, Індыі, Кітаі і іншых. На аснове Су-27 распрацавана вялікая колькасць мадыфікацый: вучэбна-баявой Су-27УБ, палубны знішчальнік Су-33 і яго вучэбна-баявая мадыфікацыя Су-33УБ, шматмэтавыя знішчальнікі: Су-30, Су-27М, Су-35, франтавы бамбавік Су-34 і іншыя. Самалёты серыі Су-27/30 на 2019 год займалі трэцяе месца па колькасці сярод самых распаўсюджаных баявых самалётаў свету, з’яўляючыся самымі распаўсюджанымі баявымі самалётамі расійскай вытворчасці[3].

Зноскі

  1. http://nvo.ng.ru/wars/2001-08-24/6_plane.html
  2. Сергей Птичкин. «Пятёрка» авансом // Российская газета : № 23 (5102) от 4 февраля 2010. — Пермь, 2010. — С. 5.
  3. World Air Forces 2019, p.5