Вязь: Розніца паміж версіямі

100 байтаў дададзена ,  7 гадоў таму
др (афармленне)
[[Выява:Statut-1588.jpg|right|thumb|150px|[[Статуты ВКЛ|Статут ВКЛ]] (1588)]]
'''Вязь'''  — старажытнае дэкаратыўнае пісьмо, пры якім [[літара|літары]] звязаны ў неперарыўны арнамент.
 
Запазычана [[Усходнія славяне|ўсходне-славянскімі]] кніжнікамі ў канцы 14 ст. ад [[Паўднёвыя славяне|паўднёвых славян]] у двух стылях  — прыродным і геаметрычным. Першы характазаваўся наяўнасцю пры літарах раслінных і жывёльных арнаментальных элементаў, другі строга захоўваў геаметрычныя формы [[кірыліца|кірылаўскіх літар]]. Спалучэнне літар ў вязі дасягалася рознымі спосабамі: зліццём падобных частак суседніх літар, падпарадкаваннем адной літары другой, калі памер яе змяншаўся і яна пісалася ўнутры большай літары, не перасякаючы яе элементаў, памяншэннем абедзвюх літар і напісаннем іх адной пад другой і інш. Упрыгожванне арнаментальнымі элементамі служыла для запаўнення пустот, характэрных многім кірылаўскім літарам. Для пісання вязю звычайна выкарыстоўвалася каляровая фарба, часцей за ўсё [[кінавар]]. На Беларусі ў 15 - — 17 ст. вязь служыла для ўпрыгожвання тытульных лістоў і загалоўкаў кніг, ужывалася пераважна ў рукапісных кнігах рэлігійных жанраў («Псалтыр» 16 ст., «Пралог» 17 ст.), зрэдку выкарыстоўвалі ў дзелавой і свецкай пісьменасці (Статут ВКЛ 1566). Друкаваная вязь вядома ў выданнях [[Ф. Скарына|Ф. Скарыны]], [[С. Будны|С. Буднага]], у старадруках 16—17 ст. (Статут ВКЛ 1588, «Дзідаскалія» 1653). У беларускай вязі пераважалі элементы расліннага і жывёльнага арнаменту, у рускай геаметрычнага.
 
== Літаратура ==
[[Катэгорыя:Старабеларуская мова]]
[[Катэгорыя:Старажытнаруская мова]]
[[Катэгорыя:Каліграфія]]
[[Катэгорыя:Мастацтва Русі]]