Розніца паміж версіямі "Андрэй Мікалаевіч Мукавозчык"

др
{{асоба}}
'''АндрэйАндрэ́й МукавозчыкМікала́евіч Мукаво́зчык''' (нар. [[1963]], [[Новасібірск]], [[Новасібірская вобласць]], [[РСФСР]]) — беларускі [[калумніст]].
 
== Біяграфія ==
Нарадзіўся ў 1963 годзе ў [[Новасібірск]]у<ref name="sb">[https://www.sb.by/author/894796-andrey-mukovozchik/ Андрей МУКОВОЗЧИК]</ref>. Вучыўся ў 95-й сярэдняй школе г. [[Мінск]]а<ref name="nastgaz"/>. Скончыў [[фізфак БДУ]]<ref name="sb"/>. Пасля ўніверсітэта тры гады па размеркаванні працаваў у [[Інстытут цепла- і масаабмену імя А. В. Лыкава НАН Беларусі|Інстытуце цепла- і масаабмену імя А. В. Лыкава НАН Беларусі]]. Пачынаў пісаць кандыдацкую, але звязаў далейшае жыццё з [[КВЗ]]<ref name="nastgaz">[https://nastgaz.by/andrey-mukavozchyk-ya-starausya-ne-byts-batanikam/ Андрэй МУКАВОЗЧЫК: "Я стараўся не быць «батанікам». 29.10.2016]</ref>.
 
З 1988 г. удзельнічаў у «[[Клуб вясёлых і знаходлівых|Клубе вясёлых і знаходлівых]]» (КВЗ)<ref name=tvr/>. Узначальваў беларускае аб’яднанне КВЗ, быў вядоўцам перадач КВЗ на [[Беларускае тэлебачанне|Беларускім тэлебачанні]]<ref>{{артыкул|аўтар=Вікторыя Целяшук.|загаловак=Людзей насьмяшыць|спасылка=https://zviazda.by/be/news/20170330/1490906881-yak-i-chym-zabaulyayuc-gledachou-belaruskiya-telekanaly|выданне=[[Звязда]]|тып=газета|год=31 сакавіка 2017|нумар=[https://zviazda.by/be/number/61-28425 61 (29425)]|старонкі=[https://zviazda.by/sites/default/files/31sak-9.indd__0.pdf 9]|issn=1990-763x}}</ref>. З яго дзейнасцю быў звязаны канфлікт паміж беларускім КВЗ і расійскімі праваўладальнікамі<ref>[https://news.tut.by/otklik/104137.html Андрей Муковозчик TUT: Купридо был тем человеком, который инициировал закрытие Евролиги КВН] — [[Tut.by]], 27.02.2008</ref><ref>[https://naviny.by/rubrics/society/2008/01/31/ic_news_116_284830 Муковозчик: движение КВН в Беларуси будет развиваться независимо от «АМиК»] — [[naviny.by]], 31.01.2008</ref>. Стварыў і вёў гумарыстычнае тэлешоў «Вот так шоу» на [[БТ]]<ref>[http://www.belgazeta.by/ru/2008_02_04/vizavi/15749/ Клуб великих и неуживчивых] — [[БелГазета]], 04.02.2008 </ref>.
У наш час аглядальнік «[[Советская Белоруссия (газета)|Советская Белоруссия]]».
 
УПасля наш2010 г. часстаў вядомым як аглядальнік «[[Советская Белоруссия (газета)|Советская Белоруссия]]».
 
== Сям'я ==
Жанаты<ref name=tvr>[https://www.tvr.by/company/pressa-o-nas/andrey_mukovozchik_umenie_shutit_delo_trenirovki/
Андрей МУКОВОЗЧИК: «Умение шутить — дело тренировки»] [Андрэй МУКАВОЗЧЫК: «Уменне жартаваць — гэта справа трэніроўкі»] — [[Белтэлерадыёкампанія]], афіцыйны сайт, 31.03 — 06.04.2003</ref>.
 
== Крытыка ==
[[Наша Ніва (1991)|Наша Ніва]] называе Мукавозчыка «адным з апошніх рэліктаў дзяржаўнай прапаганды ўзору канца 1990—2000-х», калі ў СМІ выступалі з прамовамі-пропаведзямі<ref name="nn">[https://nn.by/?c=ar&i=228290 Вы будзеце смяяцца, але Мукавозчык напісаў чарговую калонку, цяпер пра Курапаты]</ref>.
 
У ліпені 2020 г. [[Марыя Калеснікава]] падала ў [[Генеральная пракуратура Рэспублікі Беларусь|Генеральную пракуратуру]], [[Міністэрства інфармацыі Рэспублікі Беларусь|Міністэрства інфармацыі]], [[Цэнтральная выбарчая камісія Беларусі|Цэнтральную выбарчую камісію Беларусі]], а таксама ў рэдакцыю газеты «Советская Белоруссия» заяву датычна публікацый А. Мукавозчыка, абвінавачваючы яго ў распальванні сацыяльнай і палітычнай розні, ілжывых абвінавачаннях, недапушчальных выказваннях і паклёпе ў дачыненні да праціўнікаў А. Лукашэнкі. Паводле Калеснікавай, Мукавозчык у сваіх публікацыях парушыў артыкулы 191, 188 і 189 Крымінальнага кодэксу Рэспублікі Беларусь<ref>[https://naviny.media/article/20200724/1595588930-andreya-mukovozchika-trebuyut-privlech-k-otvetstvennosti-za Андрея Муковозчика требуют привлечь к ответственности за оскорбительные статьи] [Андрэя Мукавозчыка патрабуюць прыцягнуць да адказнасці за абразлівыя артыкулы] — [[naviny.by]], 24.07.2020</ref>.
 
 
Абвінавачваўся ў тым, што ў сваіх публікацыях дазваляў сабе ў агрэсіўнай і прымітыўнай форме абразы і прыніжэнне апанентаў А. Лукашэнкі, здзекі з беларускай мовы і беларусаў, мізагіністычныя выказванні<ref>[https://naviny.media/article/20200730/1596114262-dmitriy-yampolskiy-my-o-mukovozchike-lukashenko-i-serosti-vokrug Дмитрий Ямпольский. МЫ. О Муковозчике, Лукашенко и серости вокруг] [Дзмітрый Ямпольскі. МЫ. Пра Мукавозчыка, Лукашэнку і шэрасць навокал] — [[naviny.by]], 30.07.2020</ref><ref>[https://gazeta.arche.by/article/382.html «Ленина нет, а Януш Радзивилл Черный есть»] — [[ARCHE Пачатак]], 01.05.2020</ref><ref>[https://gazeta.arche.by/article/448.html «Мрази» ад «Советской Белоруссии». Якіх паслядоўнікаў выгадаваў калумніст А. Мукавозчык] — [[ARCHE Пачатак]], 19.11.2020</ref><ref>[https://nn.by/?c=ar&i=262227 Дацэнт журфака БДУ прааналізавала тэксты Мукавозчыка і даказала: гэта прапаганда] — [[Наша Ніва]], 11.11.2020</ref> і антысеміцкія намёкі<ref>{{цытата|Паводле Фрыдмана, праўладныя прапагандысты ўжо звярнуліся да наратыву, які вядомы з Польшчы і Чэхаславакіі 1968 года, калі студэнцкі рух у Польшчы, а потым падзеі ў Чэхаславакіі былі прадстаўлены як вынік сіянісцкай змовы.
 
„І таму ўсе гэтыя рэчы, якія цяпер выходзяць, пра яўрэйскае паходжанне беларускіх журналістаў, ці намёкі, якія робіць спадар Мукавозчык аб прозвішчах а-ля Шрайбман ці Кац, якія з’яўляюцца ў пратэставым кантэксце, — гэта такі шыфр гэтых людзей“, — кажа Фрыдман. […] На пытанне пра мэтавую аўдыторыю антысеміцкіх пасылаў гісторык адказаў:
 
„Напэўна, гэта прапаганда, якая робіцца для саміх сябе і для тых, хто разважае гэтаксама. Спадары Мукавозчык і Бянько напэўна, лічаць, што пераважная большасць беларускага грамадства складаецца з антысемітаў, якім трэба гэты антысеміцкі наратыў падкінуць. Я не думаю, што прапаганда імкнецца некага перацягнуць з пратэставага лагера. Гэта наратыў, які ідзе для сваіх. А мэта адна — данесці да людзей, якія падтрымліваюць Лукашэнку, што ўсе гэтыя пратэсты інспіраваныя звонку. Тое самае зрабілі польскія камуністы, калі студэнты пачалі дэмакратычны пратэст. Камуністы заявілі, што ўсё гэта яўрэйская інтэлігенцыя і сіяністы, і што палякі да гэтага пратэсту ніякага дачынення не маюць. Тое ж самае яны імкнуцца зрабіць і сёння“.}}[https://www.svaboda.org/a/31016818.html Гісторык Фрыдман: «Дзяржаўныя прапагандысты ў Беларусі знаходзяцца пад уплывам антысеміцкіх стэрэатыпаў»] — [[Радыё Свабода]], 24.12.2020</ref>.
 
У 2017 годзе актывіст [[Мікалай Дзядок]] падаў у суд на газету «Советская Белоруссия», патрабуючы абароны гонару і годнасці, а таксама кампенсацыі маральнай шкоды за выказванні, якія змяшчаліся ў артыкуле аўтарства Мукавозчыка<ref>[https://www.svaboda.org/a/28681376.html Анархіст Дзядок судзіцца з «Советской Белоруссией»] — [[Радыё Свабода]], 17.08.2017</ref>.
 
У лістападзе 2020 года дацэнт кафедры медыялогіі [[журфак БДУ|журфака БДУ]] [[Інга Воюш]] правяла лінгвістычную экспертызу 200 тэкстаў Мукавозчыка з яго аўтарскай калонкі «Накіпела» ў СБ за летні перыяд таго года, у якіх ён аналізаваў [[Прэзідэнцкія выбары ў Беларусі (2020)|выбарчую кампанію]], і даказала, што яго тэксты ўяўляюць сабой [[прапаганда|прапаганду]]. Адным з інструментаў, якім актыўна карыстаецца аўтар, стала так званая {{нп5|мова варажнечы||ru|Язык вражды}}, ці рыторыка нянавісці (''убогія, звар’яцелыя пацукі, здыхлятнікі, зграя інтэлектуальных бамжоў, клоўны навапаказанай рады'' і да т.п.)<ref name="nn2">[https://nn.by/?c=ar&i=262227 Дацэнт журфака БДУ прааналізавала тэксты Мукавозчыка і даказала: гэта прапаганда]</ref>.
 
У 2021 быў абвінавачаны ў публікацыі пагрозаў фізічнай расправы над палітычнымі ўцекачамі і актывістамі [[Мікалай Халезін|Мікалаем Халезіным]] і [[Наталля Каляда|Наталляй Калядой]]<ref>[https://euobserver.com/foreign/150557 Belarus threatens to kill two UK dissidents] [Беларусь пагражае забойствам двум дысідэнтам у Брытаніі] — [[EUObserver]], 11.01.2021</ref>.
 
== Узнагароды ==
Узнагароджаны медалём [[За працоўныя заслугі|«За працоўныя заслугі»]] (студзень 2020)<ref>[https://nn.by/?c=ar&i=266507 Лукашэнка ўзнагародзіў дзяржаўных прапагандыстаў. Мукавозчык, Азаронак і Тур атрымалі медалі]</ref>, лаўрэат [[Залатая Літара|XVI Нацыянальнага конкурсу «Залатая Літара»]] ў намінацыі «Найлепшы аналітычны матэрыял (журналісцкае расследаванне, праблемны артыкул, аўтарская калонка, рэцэнзія) рэспубліканскіх, абласных, раённых, гарадскіх, карпаратыўных друкаваных СМІ, інфармацыйных агенцтваў, сеткавых выданняў» (2020)<ref>[http://mininform.gov.by/news/all/podvedeny-itogi-xiv-natsionalnogo-konkursa-zolotaya-litera/ Подведены итоги XVI Национального конкурса «Золотая Литера»]</ref>, Рэспубліканскага творчага конкурсу «[[Залатое пяро]]-2020» у намінацыі «Найлепшы аўтарскі праект у інтэрнэце і сацыяльных сетках» (2020)<ref>[http://bsj.by/2020/05/9018/ Стали известны итоги конкурса «Золотое перо-2020»]</ref>.
 
{{зноскі}}