Розніца паміж версіямі "Слабае ўзаемадзеянне"

няма тлумачэння праўкі
др (лінк)
'''Слабо́е ўзаемадзе́янне''', ці '''слабо́е я́дзернае ўзаемадзе́янне''' — адно з чатырох фундаментальных узаемадзенняў у прыродзе. Яно з'яўляецца адказным, у прыватнасці, за бэта-распад ядра. Гэтае ўзаемадзеянне называецца слабым, паколькі два іншыя узаемадзеянні, істотныя для ядзернай фізікі ([[моцнае ўзаемадзеянне|моцнае]] і электрамагнітнае), характарызуюцца значна большай інтэнсіўнасцю. Аднак яно значна мацнейшае за чацьвёртае з фундаментальных узаемадзеянняў, гравітацыйнага. Слабое ўзаемадзеянне з'яўляецца кароткадзейным — яно праяўляецца на адлегласцях, значна меншых за памеры атамнага ядра (характэрны радыус узаемадзеяння 10−18 м). Стандартная мадэль фізікі элементарных часціц апісвае электрамагнітнае ўзаемадзеянне і слабое ўзаемадзеянне як розныя кірункі адзінага электраслабога ўзаемадзеяння, тэорыю якога распрацавалі каля 1968 года Шэлдан Глэшаў, [[Абдус Салам]] і Стывен Вайнберг. За гэтую работу яны атрымалі [[Нобелеўская прэмія па фізіцы|Нобэлеўскую прэмію па фізіцы]] за [[1979]] год.
 
== Спасылкі ==
* ''Griffiths, David J.'' (1987) Introduction to Elementary Particles, Wiley, John & Sons, Inc. ISBN 0-471-60386-4
* ''A. Lesov.'' [http://arxiv.org/abs/0911.0058 The Weak Force: From Fermi to Feynman.] — Thesis, University of South Carolina, 2009.
 
{{Накід:Фізіка}}
{{Фундаментальныя ўзаемадзеянні}}
 
[[Катэгорыя:Слабое ўзаемадзеянне| ]]
[[Катэгорыя:Фундаментальныя ўзаемадзеянні]]
[[Катэгорыя:Фізіка элементарных часціц]]
[[Катэгорыя:Вікіпедыя:Істотныя артыкулы]]
 
{{Link GA|en}}
{{Link GA|zh}}
 
[[an:Interacción nucleyar feble]]