Адкрыць галоўнае меню

Аляксандр Пятровіч Воінаў

(Пасля перасылкі з А. Воінаў)

Алякса́ндр Пятро́віч Во́інаў (3 снежня 1902, Колпіна, Санкт-Пецярбургская губерня — 1 кастрычніка 1987) — беларускі архітэктар. Член-карэспандэнт Нацыянальнай акадэміі навук Беларусі (1953), акадэмік Акадэміі будаўніцтва і архітэктуры СССР (1956—1964), член-карэспандэнт Акадэміі архітэктуры СССР (1950—1955). Прафесар (1951). Заслужаны дзеяч мастацтваў БССР (1940), заслужаны будаўнік БССР (1962)[1]

Аляксандр Пятровіч Воінаў
руск.: Александр Петрович Воинов
Voinov Marka Belarus 2007.jpg
Аляксандр Пятровіч Воінаў на марцы Беларусі 2007 г. Мастак Мікола Рыжы
Дата нараджэння: 3 снежня 1902(1902-12-03)
Месца нараджэння:
Дата смерці: 1 кастрычніка 1987(1987-10-01) (84 гады)
Дзеці: Анатоль Аляксандравіч Воінаў
Альма-матар:
Працы і дасягненні
Месца працы:
Навуковае званне:
Працаваў у гарадах: Мінск, Масква, Магілёў
Архітэктурны стыль: Неакласіцызм, Канструктывізм
Найважнейшыя пабудовы: гасцініца «Свіслач», Палац піянераў і школьнікаў, Інстытут фізкультуры, Тэатр юнага гледача, будынкі ЦК КПБ і абкама КПБ
Горадабудаўнічыя праекты: Забудова праспекта Леніна ў Мінску
Узнагароды:
Commons-logo.svg Аляксандр Пятровіч Воінаў на Вікісховішчы

БіяграфіяПравіць

Скончыў Маскоўскі вышэйшы мастацка-тэхнічны інстытут у 1929 годзе[1]. У 1930—1941 гг. працаваў у Мінску: архітэктар Белжылсаюза, загадчык сектара ў беларускіх філіялах Гіпрагара РСФСР, дырэктар Белдзяржпраекта, кіраўнік архітэктурнай майстэрні. У 1941—1949 гг. старшыня праўлення Саюза архітэктараў БССР[1]. З 1943 г. начальнік Упраўлення па справах архітэктуры пры СНК БССР, з 1945 г. кіраўнік архітэктурнай майстэрні ў Белдзяржпраекце. З 1948 г. загадчык кафедры архітэктуры, з 1973 г. прафесар-кансультант Беларускага політэхнічнага інстытута[1].

ТворыПравіць

 
Будынак Выканаўчага камітэта СНД. Будынак гасцініцы «Свіслач». Фрагмент мастацкай капэрты Белпошты 2007 года. Мастак Мікола Рыжы.

Асноўныя працы прысвечаны тэорыі і практыцы архітэктуры. Аўтар 23 конкурсных праектаў і 70 праектаў буйных архітэктурных збудаванняў[1]. Сярод аўтарскіх работ жылыя дамы на вуліцы Маскоўскай, гасцініца «Свіслач» у г. Мінску, у аўтарскім калектыве — будынак Палаца Саветаў і помнік У. І. Леніну ў г. Маскве, Палац піянераў і школьнікаў (цяпер Нацыянальны цэнтр творчасці дзяцей і моладзі), Інстытут фізкультуры, Тэатр юнага гледача, будынкі ЦК КПБ (цяпер рэзідэнцыя Прэзідэнта Рэспублікі Беларусь) і абкама КПБ (цяпер Выканаўчы сакратарыят СНД) у г. Мінску, гасцініца «Дняпроўская» у г. Магілёве і інш.

УзнагародыПравіць

Сям’яПравіць

Меў сына Анатоля (1934—1995), які таксама працаваў архітэктарам.

Асноўныя працыПравіць

  • Основные черты в развитии зодчества Белоруссии. Минск, 1955.
  • Архитектура и градостроительство Советской Белоруссии. Минск, 1957 (у суаўтарстве).
  • Минск: Послевоенный опыт реконструкции и развития. М., 1966 (у суаўтарстве).

Зноскі

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 Воинов Александр Петрович // Биографический справочник. — Мн.: «Белорусская советская энциклопедия» имени Петруся Бровки, 1982. — Т. 5. — С. 119. — 737 с.

СпасылкіПравіць