Ваеннае будаўніцтва[1] — частка ваеннай справы, якая ўключае ў сябе тэорыю і практыку стварэння, гэта значыць будаўніцтва (фарміравання, рэфармавання), у адпаведнасці з знешнімі і ўнутранымі ўмовамі ў свеце і краіне, узброеных сіл (УС) дзяржавы, узаемазвязаныя эканамічныя, сацыяльна-палітычныя, ваенныя і іншыя мерапрыемствы па стварэнні і ўдасканаленні ваеннай арганізацыі дзяржавы.

СкладПравіць

  • Тэорыя ваеннага будаўніцтва — уяўляе сабой сістэму навуковых ведаў аб сутнасці, заканамернасцях, прынцыпах, формах і спосабах будаўніцтва (фарміравання, рэфармавання) узброеных сіл;
  • Практыка ваеннага будаўніцтва;

Гл. таксамаПравіць

ЗаўвагіПравіць

  1. Большая советская энциклопедия (БСЭ), Третье издание, выпущенной издательством «Советская энциклопедия» в 19691978 годах в 30-ти томах

ЛітаратураПравіць

  • Ваенная Энцыклапедыя Беларусі / Осіпаў В.Ц., Лянькевіч Р.Ч., Бажэнаў Ю.В. і інш.— Мн.: "Беларуская Энцыклапедыя імя Петруся Броўкі", 2010. — 1132 с.
  • Большая советская энциклопедия (БСЭ), Третье издание, выпущенной издательством «Советская энциклопедия» в 19691978 годах в 30-ти томах;
  • Вавилон — «Гражданская война в Северной Америке» / [под общ. ред. Н. В. Огаркова]. — М. : Военное изд-во М-ва обороны СССР, 1979. — 654 с. — (Советская военная энциклопедия : [в 8 т.] ; 1976—1980, т. 2).;
  • Военный энциклопедический словарь (ВЭС), М., ВИ, 1984 г., 863 стр. с иллюстрациями (ил.), 30 листов (ил.);
  • «Военный энциклопедический словарь» (ВЭС), М., ВИ, 2007 г.;
  • Зарубежное военное обозрение.