Рунічны каменьвалун з выразаным на ім рунічным надпісам.

Хоць найбольшая колькасць рунічных камянёў пакінулі пасля сабе вікінгі IX—XI стагоддзяў, найбольш старажытныя рунічныя камяні датуюцца IV стагоддзем, найбольш познія — XIX. Большасць рунічных камянёў знаходзяцца ў Скандынавіі, астатнія рассеяны па месцах, якія наведваліся скандынавамі ў эпоху вікінгаў (у тым ліку па Дняпры аж да вострава Беразань).

На рунічныя камяні часта наносіліся выявы, але іх не варта блытаць з чыста карціннымі камянямі, дзе былі толькі выявы.

ПрыкладыПравіць

Славянскія аналагіПравіць