Рэлігійная суполка (рэлігійнае таварыства) [1] — згуртаванне прыхiльнiкаў таго ці іншага веравызнання (канфесіі) для сумеснага спавядання свайго веравучэння i задавальнення iншых рэлiгiйных патрэбнасцяў.

Рэлігійную суполку вызначаюць наступныя рысы:

  • агульнае веравызнанне (распрацаванае веравучэнне, якое належыць да якой-небудзь рэлігіі ці канфесіі);
  • распрацаваная культавая практыка;
  • правядзенне набажэнстваў;
  • рэлiгiйная асвета i выхаванне сваiх паслядоўнiкаў.

Кіраўніцтва рэлігійнай суполкай можа ажыццяўляцца:

  • рэлігійным лідарам ці прызначаным святаром;
  • абраным органам;
  • з’ездам ці агульным сходам вернікаў дадзенай суполкі.

У больш вузкім сэнсе, рэлігійная суполка можа разглядацца як группа вернікаў у межах якой-небудзь мясцовасці, якія належаць да адной канфесіі. Напрыклад, суполка ўніятаў Брэста альбо суполка стараабраднікаў горада Веткі.

Некалькі рэлігійных суполак могуць утвараць рэлігійнае аб’яднанне.

Гл. таксамаПравіць

Зноскі

  1. Напісанне тэрміна «рэлігійная суполка» ў адпаведнасці з Руска-беларускім слоўнікам: У 3 т.: Каля 110000 слов. НАН Беларусі, Ін-т мовазнаўства імя Я.Коласа. — 4-е выд. — Мн.: БелЭн, 1993. ISBN 5-85700-145-5. ББК 81.2Р-4. Р89. УДК 808.2-3=826. Том 2. Л-П. С.314