Хутар

малы сельскі населены пункт

Хутар — від сельскага населенага пункта невялікага памеру, звычайна з не больш як дзесятка пабудоў[1] (звычайна ва Украiне i паўднёвых раёнах Расіі[2][3]); або адасоблены зямельны надзел з гаспадарчымі пабудовамі і/або сядзібай уладальніка па-за межамі сёлаў і вёсак[1][2][3][4].

Хутар у Маларосіі (1884, К. Крыжыцкі)

Этымалагічна паходзіць, напэўна, ад стараверхненямецкага huntari праз польск. chutor. Паводле іншай версіі ад венгерскага határ[4].

У літаратурыПравіць

  • Першы значны твор М. В. Гогаля «Вечары на хутары бліз Дзіканькі».

Зноскі

  1. 1,0 1,1 Беларусь, 1995
  2. 2,0 2,1 Ефремова Т. Ф. Новый словарь русского языка. Толково-словообразовательный: Св. 136000 словарных статей, около 250000 семантических единиц : В 2 т.. — М.: Русский язык, 2000.
  3. 3,0 3,1 Ожегов С. И., Шведова Н. Ю. Толковый словарь русского языка / Российская академия наук. Институт русского языка имени В. В. Виноградова. — 4-е изд., доп. — М.: Азбуковник, 1997.
  4. 4,0 4,1 Тлумачальны слоўнік беларускай мовы: У 5-ці т. Т. 5, кн. 2. У — Я. — Мн.: Беларус. Сав. Энцыклапедыя імя Петруся Броўкі, 1984.

ЛітаратураПравіць

  • Хутар // Беларусь: энцыклапедычны даведнік / Рэдкал. Б. І. Сачанка (гал. рэд.) і інш.; Маст. М. В. Драко, А. М. Хількевіч. — Мн.: БелЭн, 1995. — 800 с. — 5 000 экз. — ISBN 985-11-0026-9.
  • Тлумачальны слоўнік беларускай мовы: У 5-ці т. Т. 5, кн. 2. У — Я. — Мн.: Беларус. Сав. Энцыклапедыя імя Петруся Броўкі, 1984.