Розніца паміж версіямі "Сінільная кіслата"

вікіфікацыя
др (→‎Літаратура: дапаўненне)
(вікіфікацыя)
| цвёрдасць =
}}
'''Сіні́льная (цыяніставадародная) кіслата''', '''цыяністы вадарод''', '''нітрыл мурашынай кіслаты, HCN''' — аднаасноўная [[кіслата]]. Адкрыта ў 1782 годзе шведскім [[хімік]]ам {{нп3|[[Карл Вільгельм Шэеле|К. В. Шэеле|ru|Шееле]], Карл Вильгельм}}, ўу 1811 г.годзе [[Жазеф Луі Гей-Люсак|Ж. Л. Гей-Люсак]] атрымаў бязводную сінільную кіслату і вызначыў яе склад<ref name="bse">[http://slovari.yandex.ru/~книги/БСЭ/Синильная%20кислота/ Синильная кислота] // [[Вялікая савецкая энцыклапедыя]] {{ref-ru}}</ref>.
 
Бескаляровая, вельмі лятучая, лёгкарухомая атрутная [[вадкасць]] з характэрным пахам горкага міндалю. [[Тэмпература кіпення]] 25,65 [[Градус Цэльсія|°C]], [[шчыльнасць]] 687,08 кг/м³. Сумесь пары з [[паветра]]м (4,9—39,7 % кіслаты) выбуханебяспечная. Змешваецца ва ўсіх адносінах з [[вада|вадой]], [[этанол]]ам, дыэтылавым эфірам. Узаемадзейнічае з [[аксід]]амі і [[гідраксід]]амі [[Шчолачныя металы|шчолачных]] і [[Шчолачназямельныя металы|шчолачназямельных]] металаў. Не ўзаемадзейнічае з карбанатамі.