Розніца паміж версіямі "Касцёл Святога Іуды Тадэвуша (Даўгаўпілс)"

clean up з дапамогай AWB
(clean up з дапамогай AWB)
(clean up з дапамогай AWB)
 
== Гісторыя ==
Першы касцёл езуітаў быў драўляны. Мураваная бажніца пачала будавацца ў першай палове [[XVIII стагоддзе|XVIII стагоддзя]]. Фундатарамі езуіцкай калегіiкалегіі ў тыя часы з’яўляўся шляхецкі род Борхаў, які заснаваў у 1727 годзе тут «Місію Борхаў» (Missio Borchiana), галоўнай задачай якой была каардынацыя ўсіх каталіцкіх місій [[Латгалія|Латгаліі]].
 
У 1746 годзе новая цагляная двухвежавая трохнававая бажніца-псеўдабазіліка была асвечана ў гонар Святога [[Іуда Фадзей|Іуды Фадзея]] інфлянцкім біскупам [[Юзаф Дамінік Пузына|Юзафам Дамінікам Пузына]]й, пры гэтым працы над інтэр’ерамі зацягнуліся яшчэ больш за дзесяцігоддзе.
 
У сваім першапачатковым выглядзе храм праіснаваў да пажара ў [[Дынабургскі езуіцкі калегіум|комплексе калегіiкалегіі]] 17 ліпеня 1749 года. Пажарам былі пашкоджаны дах і вежы.
 
Да 1751 года асноўныя разбурэнні былі ліквідаваны. У адноўленай вежы быў усталяваны гадзіннік, а ў другой падвешаны два званы. У наступным годзе на вежах i сценах аднавілі дэкор i пафарбавалі ўсё ў адной каляровай гаме. У аздабленні храма прымалі ўдзел вядомыя майстры: жывапісцы Ю. Голдфінгер, I. Васілеўскі, разьбяры па дрэве М. Шульц і І. Швіл.
 
У Дынабургу, [[Кацярына II|Кацярынай II]], быў зацверджаны загад аб будаўніцтве фартыфікацыі. Для гэтай мэты прадугледжвалася выкарыстоўваць тэрыторыю старога горада, дзе месціласяразмяшчалася езуіцкая калегія, а 21 лютага 1778 года быў зацверджаны план будаўніцтва новага Дынабурга.
 
У 1810 царскі ўрад выкупіў у езуітаў касцёл, ен быў перададзены ваеннаму ведамству для наступнага пераўтварэння яго ў праваслаўны гарнізонны сабор. Перабудова бажніцы змяніла вонкавы i знешні выгляд былога касцёла.
163 097

правак