Аляксандр Кабанель

Аляксандр Кабанель (фр.: Alexandre Cabanel; 28 верасня 1823, Манпелье — 23 студзеня 1889, Парыж) — французскі мастак, прадстаўнік акадэмізму.

Аляксандр Кабанель
Alexandre Cabanel
Фатаграфія
Аўтапартрэт
Дата нараджэння Памылка Lua у Модуль:Sources-utils на радку 598: bad argument #2 to 'getLabelByLang' (string expected, got nil).
Месца нараджэння
Дата смерці Памылка Lua у Модуль:Sources-utils на радку 598: bad argument #2 to 'getLabelByLang' (string expected, got nil).
Месца смерці
Месца пахавання
Грамадзянства Flag of France.svg Францыя
Род дзейнасці мастак, выкладчык універсітэта
Месца працы
Жанр гістарычны жывапіс
Вучоба
Мастацкі кірунак акадэмізм
Уплыў Франсуа Эдуар Піко[d] і Charles Matet[d]
Уплыў на François Lafon[d], Pierre Auguste Cot[d], Raphaël Collin[d], Fernand Cormon[d], Ludovic-Napoléon Lepic[d], Pascal Dagnan-Bouveret[d], Louis-Robert Carrier-Belleuse[d], Pierre Carrier-Belleuse[d], Roger Jourdain[d], Alexandre Bertin[d], Henry-Eugène Delacroix[d], Pharaon de Winter[d], Émile Jean Sulpis[d], Charles-Edmond Daux[d], Émile Betsellère[d], Antoine Calbet[d], Georges Jean-Marie Haquette[d], Eugène Damas[d], Rodolphe Julian[d], Lucien Laurent-Gsell[d], Benoit Benoni-Auran[d], Émile Jules Pichot[d], Charles Lucien Léandre[d], Charles Huot[d], Théobald Chartran[d], Henri Gervex[d], Louis Auguste Albert Paul[d], Marcel Rieder[d], Léon Couturier[d], Lionel Royer[d], Adolphe Henri Laissement[d], Alfred Guillou[d], Adolphe Barnoin[d], Camille Barnoin[d], Henri Georges Caïus Morisset[d], J. Barles[d], Michel Maximilien Leenhardt[d], Alexandre Le Bihan[d], Artur Loureiro[d][3], Jules Monge[d] і Numa Marzocchi de Bellucci[d]
Член у
Узнагароды
Лагатып Вікісховішча Медыяфайлы на Вікісховішчы

БіяграфіяПравіць

Кабанель нарадзіўся ў 1823 годзе ў Манпелье на поўдні Францыі. У 1840 годзе ён паступіў у Школу вытанчаных мастацтваў у майстэрню Франсуа Піко. У 1845 годзе ён быў ганараваны Вялікай Рымскай прэміяй за карціну «Хрыстос перад суддзямі».

У 1863 годзе выставіў на Салоне палатно «Нараджэнне Венеры» — яно мела такі поспех, што было набыта Напалеонам III для сваёй асабістай калекцыі.

ГалерэяПравіць

Зноскі

  1. Bibliothèque nationale de France data.bnf.fr: платформа адкрытых даных — 2011. Праверана 10 кастрычніка 2015.
  2. AGORHA — 2009. Праверана 1 красавіка 2019.
  3. http://adb.anu.edu.au/biography/loureiro-artur-jose-4041

СпасылкіПравіць