Асман, асм. ُثمَان ʿUthmān (1258 — 1326) — першы турэцкі султан (1281—1326) і заснавальнік Асманскай імперыі.

Асман I
асман. عُثمان غازى
Sultan Gazi ʻUthmān Han I - السُلطان الغازي عُثمان خان الأوَّل.png
Coat of arms of the Ottoman Empire (1882–1922).svg
 
Дзейнасць кіраўнік
Веравызнанне іслам
Нараджэнне 1258
Смерць 21 жніўня 1326
Пахаванне
Дынастыя Дынастыя Асманаў
Бацька Эртагрул
Маці Халімэ-султан[d]
Жонка Рабія Бала-хатун[d] і Малхун Хатун[d]
Дзеці Архан I і Алаэдзін-паша[d]

БіяграфіяПравіць

Нарадзіўся ў 1258, у тым жа годзе, калі манголы напалі на Багдад. Пасля смерці бацькі Эртагрула, у 1281 г., Асман ва ўзросце 45 гадоў, стаў лідарам турэцкага племені Кайы. Валадарыў у Сагуце, на мяжы з Візантыйскай імперыяй, дзе яго бацька насяліў бежанцаў, для стрымлівання мангольскага ўварвання.

Неўзабаве ён пачаў збіраць наймітаў і рэгулярна рабаваць саслабеўшую Візантыйскую імперыю. Акрамя таго, вялікая колькасць уцекачоў, якая ратавалася ад мангольскага палона, збіралася ў гэтым раёне і папаўняла армію Асмана, таксама ў армію ўступалі ваяры ісламу, якія змагаліся за распаўсюджанне і пашырэнне ісламу.

Добрае веданне ваенай справы дапамаглі Асману стрымаць набегі татараў, а аб’яднаўшы пад сваім сцягам вялікую армію прыняўся захопліваць візантыйскія землі. Адданасць і прыхільнасць да турэцкага султана ўзнагароджвалася грошамі або тытуламі. Такім чынам Асман здолеў значна пашырыць свае ўладанні і ўплыў, таксама ён пачаў чыканіць свае ўласныя грошы і ўтварыў уласны аўтарытэтны суд.

Асман вядомы, як вельмі памяркоўным і справядлівы кіраўнік, з цярпімасцю да іншых рэлігій, у выніку чаго падатак быў на вельмі нізкім узроўні. Асман памёр у 1326 у Сагуце, пахаваны ў горадзе Бурса.

Зноскі

Гл. таксамаПравіць

СпасылкіПравіць