Лу́нніца — металічнае ўпрыгажэнне (завушніцы, падвескі) у выглядзе паўмесяца. Вырабляліся з бронзы, срэбра, радзей — золата. Лунніцы вядомыя з канца бронзавага веку, былі распаўсюджаныя ў Егіпце, многіх земляробчых народаў Азіі і Еўропы, у тым ліку і ў славян у Х-ХII стст. Лунніцы звязаны з вераваннямі ў сілу месяца і культам урадлівасці.

Бронзавая падвеска-лунніца з выемкавай чырвонай эмаллю з селішча Абідня, IIV стст., Нацыянальны гістарычны музей Беларусі

ЛітаратураПравіць

СпасылкіПравіць