Ліга Нацый (англ.: League of Nations, фр.: Société des Nations, ісп.: Sociedad de Naciones) — міжнародная арганізацыя, заснаваная ў выніку Версальскага пагаднення ў 1919-1920 гадах як аснова Версальска-Вашынгтонскай сістэмы. У перыяд з 28 верасня 1934 да 23 лютага 1935 года ў Лігу Нацый ўваходзіла 58 дзяржаў-удзельнікаў. Мэты Лігі Нацый ўключалі ў сябе: раззбраенне, прадухіленне ваенных дзеянняў, забеспячэнне калектыўнай бяспекі, урэгуляванне спрэчак паміж краінамі шляхам дыпламатычных перамоў, а таксама паляпшэнне якасці жыцця на планеце. Спыніла сваё існаванне ў 1946 годзе.

Ліга Нацый
LN member states animation.gif
League of Nations Anachronous Map.PNG
Членства 58 дзяржаў-членаў
Штаб-кватэра Жэнева1938)
Тып арганізацыі Міжнародная арганізацыя
Афіцыйныя мовы Англійская, французская, іспанская
Кіраўнікі
Вялікабрытанія Джэймс Эрык Драманд (1920—1933)
Францыя Жазеф Луі Ан Авеноль (1933—1940)
Ірландыя Шон Лестэр (1940—1946)
Ліквідацыя
Дата скасавання 20 красавіка 1946 года[1]
Commons-logo.svg Ліга Нацый на Вікісховішчы

ПадставаПравіць

Асноўныя прынцыпы мірнай супольнасці нацый былі закладзены ў 1795 годзе Імануілам Кантам, які ў сваім паліталагічным трактаце "Да вечнага міру" упершыню апісаў культурныя і філасофскія асновы будучага аб'яднання Еўропы і тым самым выказаў ідэю Лігі Нацый, якая магла б ажыццяўляць кантроль канфліктных сітуацый і прыкладала б намаганні да захавання і ўмацаванню міру паміж дзяржавамі.

Мовы і сімвалыПравіць

Афіцыйнымі мовамі Лігі Нацый былі: французская, англійская і іспанская (з 1920). Лігай таксама сур'ёзна разглядалася пытанне ўстанаўленне ў якасці рабочай мовы эсперанта.

Ліга Нацый не мела ні афіцыйнага сцягу, ні лагатыпа. Прапановы па прыняцці афіцыйнага сімвала з'яўляліся пачынаючы з 1920 года, аднак дзяржавы-члены так і не дасягнулі пагаднення.

Гл. таксамаПравіць

Зноскі

  1. The end of the League of Nations. The United Nations Office at Geneva. Архівавана з першакрыніцы 24 жніўня 2011. Праверана 18 мая 2008.

СпасылкіПравіць