Пётр Рыгоравіч Чавус (нар. 7 студзеня 1939, в. Старына Гомельскай вобласці) — ваенны і дзяржаўны дзеяч Беларусі, першы міністр абароны Беларусі (19911992).

Пётр Рыгоравіч Чавус
сцяг
Міністр абароны Беларусі
сцяг
снежань 1991 — красавік 1992
Папярэднік пасада створанная
Пераемнік Павел Паўлавіч Казлоўскі
 
Адукацыя
Дзейнасць ваенны
Нараджэнне 7 студзеня 1939(1939-01-07) (81 год)
Жонка Лідзія Аляксееўна
Дзеці сын Алег
 
Ваенная служба
Гады службы -1995
Прыналежнасць Flag of the Soviet Union.svg СССР
Flag of Belarus (1918, 1991–1995).svg Беларусь
Званне генерал-палкоўнік
Камандаваў Міністэрствам абароны Беларусі
 
Узнагароды
Ордэн Чырвонай Зоркі Ордэн Чырвонай Зоркі
Ордэн «За службу Радзіме ва Узброеных Сілах СССР» III ступені

БіяграфіяПравіць

Сын загінулага партызана. Скончыў Мінскае сувораўскае ваеннае вучылішча, потым Ташкенцкае вышэйшае агульнавайскавое каманднае вучылішча. Службу пачаў на пасадзе камандзіра танкавага ўзвода ў Паўночна-Каўказскай ваеннай акруге. Пасля быў намеснікам камандзіра танкавага батальёна ў Беларускай ваеннай акрузе. У 1968 годзе ўдзельнічаў у ўводзе войскаў Варшаўскага дагавора ў Прагу. Завочна скончыў Ваенна-палітычную акадэмію імя Леніна. У 1978 годзе паступіў у Ваенную акадэмію Генеральнага штаба Узброеных Сілаў. З 1980 служыў у Сярэднеазіяцкай ваеннай акруге. З 1987 — саветнік начальніка генеральнага штаба Дэмакратычнай Рэспублікі Афганістан. У 19881991 — начальнік штаба Прыбалтыйскай ваеннай акругі. У 1991 годзе займаў пасады начальніка інстытута ваеннай гісторыі СССР, начальніка штаба і першага намесніка начальніка Грамадзянскай абароны СССР.

У канцы 1991 года падчас службовай камандзіроўкі ў Мінску прыняў прапанову ўзначаліць ствараемае Міністэрства па справах абароны Беларусі.

З мая 1992 года — намеснік міністра абароны Рэспублікі Беларусь.

У 19941995 быў саветнікам ва ўрадзе Рэспублікі Беларусь.

Пасля адстаўкіПравіць

Узначальвае міжнародны кадэцкі рух, з'яўляецца старшынёй Міжнароднай асацыяцыі сувораўскіх, нахімаўскіх і кадэцкіх аб'яднанняў «Кадэцкае братэрства», ганаровым старшынёй Беларускага Сувораўска-нахімаўскага саюза, перайменаванага пасля ў Беларускі саюз сувораўцаў і кадэтаў.

УзнагародыПравіць

Кавалер двух ордэнаў Чырвонай Зоркі, ордэна «За службу Радзіме ва Узброеных Сілах СССР» III ступені, двух ордэнаў Чырвонага Сцяга Дэмакратычнай Рэспублікі Афганістан, больш за трыццаць медалёў СССР, Рэспублікі Беларусь і замежных дзяржаў.

У 2005 годзе сярод першых быў узнагароджаны Міжнароднай асацыяцыяй «Кадэцкае братэрства» ордэнам «Кадэцкі крыж» I ступені.

У 2013 годзе Мітрапаліт Мінскі і Слуцкі, Патрыяршы Экзарх усяе Беларусі ўзнагародзіў яго ордэнам Беларускай праваслаўнай царквы — Свяціцеля Кірылы Тураўскага II ступені.

Сям'яПравіць

Жанаты, мае сына, дачку, двух унучак, унука.

Зноскі

СпасылкіПравіць


Папярэднік:
-
Міністры абароны Беларусі
 

19911992
Пераемнік:
Павел Паўлавіч Казлоўскі