Равячка (археалагічныя помнікі)

Равячка — археалагічныя помнікі: гарадзішча IIV стст. н.э. культуры штрыхаванай керамікі і 2 селішчы VIVII стст. н.э. банцараўскай культуры каля в. Равячка Мядзельскага раёна.

ГарадзішчаПравіць

Знаходзіцца за 0,5 км на паўднёвы ўсход ад вёскі, на ўзвышшы сярод поплаву р. Сэрвач. Памер 55х38 м. Выявіў у 1967 г. і абследаваў у 1974 А. Р. Мітрафанаў. Пляцоўка ўмацавана сістэмай валоў і равоў. Першы вал. вышынёй 0,7 м, шырынёй 4 м знаходзіцца з паўночна-ўсходняга боку пляцоўкі, за ім роў глыбінёй 2 м і шырынёй каля 6 м, другі і трэці валы з 2 равамі – з паўднёва-заходняга боку пляцоўкі. Вышыня валоў 1 м, шырыня 5 – 7 м, глыбінёй равоў 0,5 – 0,6 м, шырынёй 6—7 м. Культурны пласт 0,3 – 1 м. Знойдзены фрагменты рабрыстых і слоікавых штрыхаваных пасудзін, косці жывёл і шлакі.

Селішча–1Правіць

Знаходзіцца за за 0,4 км на поўдзень ад заходняй ускраіны вёскі. Займае частку поля і поплаву р. Сэрвач. Плошча 0,4 – 0,5 га. Выявіў і абследаваў у 1973 г. А. Р. Мітрафанаў. Культурны пласт 0,1 – 0,2 м. Знойдзены абломкі ляпнога гладкасценнага посуду.

Селішча–2Правіць

Знаходзіцца за 1 км на паўднёвы захад ад вёскі, на ўзвышшы правага берага р. Сэрвач. Памеры 165х30 – 35 м. Вышыня 4 – 5 м. Выяўлены у 1967 г., даследаваў у 19731975 гг. А. Р. Мітрафанаў (1292 м2). Культурны пласт 0,4 – 0,5 м. Выяўлены рэшткі 4 прамавугольных у плане жытлаў зрубнай канструкцыі з 2-схільнымі дахамі. 2 наземныя жытлы плошчай 11,5 і 16,8 м2 урэзаны ў схіл узвышша, унутры печы-каменкі ў выглядзе развалаў абпаленых камянёў. Адна паўзямлянка плошчай 15,2 м2 заглыблена ў зямлю на 0,5 м, мела агнішча ў выглядзе выбрукоўкі з дробных камянёў на пясчанай падсыпцы. Другая паўзямлянка заглыблена ў зямлю на 0,6 м (раскапана часткова), мела ўнутры печ-каменку. Знойдзены ляпная гладкасценная і штрыхаваная кераміка, слабапрафіляваныя і слоікавыя пасудзіны, жалезныя нажы з выгнутай і прамой спінкай, навершы дзяржанняў якіх мелі S-падобныя і спіралепадобныя завіткі, бронзавыя трубачкі, жалезныя шылы, гліняныя біканічныя прасліцы з вялікімі адтулінамі.

ЛітаратураПравіць

  • Мітрафанаў, А. Р. Равячка / А. Р. Мітрафанаў // Археалогія Беларусі: энцыклапедыя: У 2 т. / [складальнік Ю. У. Каласоўскі; рэдкалегія: Т. У. Бялова (гал. рэд.) і інш.]. Т. 2: Л — Я. — Мн.: Беларуская Энцыклапедыя, 2011. — 464 с.: іл. — С. 242. — ISBN 978-985-11-0549-2.
  • Мітрафанаў, А. Р. Равячка / А. Р. Мітрафанаў // Археалогія і нумізматыка Беларусі: Энцыклапедыя / Беларуская Энцыклапедыя; Рэдкал.: В. В. Гетаў і інш. — Мн.: «Беларуская Энцыклапедыя» імя П. Броўкі, 1993. — 702 с. — С. 528. — ISBN 5-85700-077-7.
  • Митрофанов, А. Г. Железный век средней Белоруссии (VII – VI вв. до н. э. – VIII в. н. э.) / А. Г. Митрофанов; АН БССР, Ин-т истории. – Мн.: Наука и техника, 1978. – 160 с. – С. 85 – 87.
  • Митрофанов, А. Г. Раскопки близ дер. Ревячка / А. Г. Митрофанов // Археологические открытия 1975 года / АН СССР, Ин-т археологии; [отв. ред. Б. А. Рыбаков]. – М.: Наука, 1976. – 602 с., 1 л. ил.: ил. – С. 423.
  • Равячка // Энцыклапедыя гісторыі Беларусі / БелЭн; Рэдкал.: Г. П. Пашкоў (гал. рэд.) і інш.; Маст. Э. Э. Жакевіч. Т. 6. Кн. 1: Пузыны – Усая. – Мн.: БелЭн, 2001. – 591 с.: іл. – С. 38. – ISBN 985-11-0214-8.