Саўл

(Пасля перасылкі з Саул)

Саўл (11 ст. да н.э.), заснавальнік і першы цар Ізраільска-Іўдзейскага царства.

Саўл
іўр.: שָׁאוּל
Saul and David by Rembrandt Mauritshuis 621.jpg
Нараджэнне 1080 да н.э.[1]
Смерць 1010 да н.э.[2]
Бацька Кіш[d]
Жонка Ахіноам[d] і Rizpah[d]
Дзеці Іанафан[d][3], Мерова[d][3], Мелхола[d][3], Іевасфей[d], Abinadab ben Saul[d], Armoni[d] і Mephibosheth[d]
Дзейнасць палітык, манарх
Commons-logo.svg Саўл на Вікісховішчы
Давыд грае Саўлу (1885). Ю. Кронберг.

Упершыню праявіў сябе як палкаводзец у час вайны з плямёнамі амавіцян, што паслужыла падставаю для абрання яго царом на сходзе ізраільскага племяннога саюза. Пад яго кіраўніцтвам ізраільскія плямёны пазбавіліся панавання над імі філістымлян. Далей біблейская легенда сведчыць, што Саўл прыйшоў да ўлады пры падтрымцы Самуіла-прарока і пэўны час прытрымліваўся яго практычных парад. Але калі ён стаў кіраваць самастойна і незалежна ад уплыву Самуіла, гэта прыйшлося не даспадобы сінкліту жрацоў і прарокаў. Яны стварылі сваю апазіцыю і ў барацьбе за ўладу падтрымалі кандыдатуру важака іўдзейскага ваенна-разбойніцкага атрада Давыда, якога Самуіл патаемна ад Саўла памазаў у цары. Калі ж ізраільскае войска пацярпела цяжкае паражэнне ў чарговай бітве з філістымлянамі, у якой загінулі ўсе тры сыны цара Саўла, а сам ён, будучы паранены стрэламі і не жадаючы пераносіць здзекаў філістымлян над сабою, закалоў сябе мячом, да ўлады прыйшоў Давыд.

Так, каб даказаць перавагу жрэчаскага кіравання перад свецкай уладай, якая супрацьстаяла жрэчаству, Біблія ў першай кнізе «Царствы» тлумачыць прыход да ўлады цара Давыда яго набожнасцю ў адрозненні ад «злоснай і панурай» асобы цара Саўла[4].

Зноскі

  1. https://www.galaxie.com/article/jets53-3-02
  2. http://www.bible.ca/archeology/bible-archeology-maps-timeline-chronology-1samuel-16-20-saul-jonathan-david-1019-1012bc.htm
  3. 3,0 3,1 3,2 49 // Першая кніга Царстваў
  4. Скарына Ф. Творы: Прадмовы, сказанні, пасляслоўі, акафісты, пасхалія / Уступ. арт., падрыхт. тэкстаў, камент., слоўнік А. Ф. Коршунава, паказальнікі А. Ф. Коршунава, В. А. Чамярыцкага. — Мн.: Навука і тэхніка, 1990. — С. 144. — 207 с.: іл. ISBN 5-343-00151-3..

ЛітаратураПравіць

СпасылкіПравіць