Удзельнік:Чаховіч Уладзіслаў/Лондан

Санкт-Пецярбургская духоўная семінарыя (СПбС)
Міжнародная назва Saint Petersburg Theological seminary
Год заснавання 1721
Канфесія Праваслаўе
Царква Руская праваслаўная царква
Рэктар Сілуан (Нікіцін)
Размяшчэнне Санкт-Пецярбург
Сайт spbda.ru

Санкт-Пецярбургская духоўная семінарыя — вышэйшая навучальная ўстанова Санкт-Пецярбургскай дыяцэзіі Рускай праваслаўнай царквы, якое рыхтуе свяшчэнна- і царкоўных служак.

ГісторыяПравіць

У 1721 году, па загаду Пятра I, архібіскупам Наўгародскім Феадосіем (Яноўскім) пры Аляксандра-Неўскім манастыры была заснавана Славянская школа для навучання азбуцы, пісьму, псалтыры, арыфметыцы, граматыцы і тлумачэнню евангельскіх асалод.

У 1725 году Славянская школа была перайменавана ў Славяна-грэка-лацінскую семінарыю. Вучні набіраліся з розных саслоўяў; колькасць іх даходзіла да 100; яны пісалі і прамаўлялі пропаведзі, практыкаваліся ў дыспутах; выходзілі часам у рускія місіі за граніцай, ва ўніверсітэт пры Акадэміі навук, у калегію замежных спраў, у камісію пра ўстанову народных вучылішчаў у Расіі, у галоўнае народнае вучылішча.

У 1788 году семінарыя была перайменавана ў Галоўную семінарыю, куды выклікаліся лепшыя выхаванцы з іншых семінарый для падрыхтоўкі да выкладчыцкага звання. Круг прадметаў выкладання быў пашыраны. Семінарыя змяшчалася ў корпусе каля царквы св. дбрв. князя Феадора ў Аляксандра-Неўскім манастыры.

У 17971809 годы называлася Аляксандра-Неўскай акадэміяй. Епархіяльным архірэям прадпісвалася дасылаць у акадэмію праз кожныя два года лепшых вучняў, па два чалавека.

 
Будынак СПБС у пачатку XX стагоддзя

У выніку ўсеагульнай рэформы духоўнай адукацыі ў пачатку 1809 года акадэмія была падзелена на тры навучальных установы, якія размяшчаліся па-ранейшаму ў Аляксандра-Неўскай лаўры: Санкт-Пецярбургскую духоўную акадэмію (вышэйшая школа), Санкт-Пецярбургскую духоўную семінарыю (сярэдняя школа) і Аляксандра-Неўскае духоўнае вучылішча (ніжэйшая школа).

У 1841 году семінарыя была перакладзена за сцены манастыра ў новы асобны будынак, пабудаванае па праекце архітэктара А. Ф. Шчадрына, у якім яна размяшчаецца і сёння. Семінарскі храм асвяцілі ў імя св. апостала Іаана Багаслова (першапачаткова быў сумешчаны з актавай залай; у 1888 годзе перанесены на верхні паверх прыбудаванага да будынка семінарыі царкоўнага флігеля).

З пераназваннем Санкт-Пецярбурга ў Петраград семінарыя стала называцца Петраградскай. У 1918 году Петраградскія духоўныя школы былі зачынены.

У 1946 году духоўная семінарыя, якая звалася зараз Ленінградскай, была зноў адкрыта, але з таго з таго часу яна фактычна ўяўляла сабой адзінае цэлае з Ленінградскай духоўнай акадэміяй. Гэта значыць семінарыя і акадэмія былі, у сутнасці, дзвюма навучальнымі праграмамі ў рамках адной навучальнай установы. З увядзеннем балонскай сістэмы у Рускай праваслаўнай царкве ў 2000-я гады назва «Санкт-Пецярбургская духоўная семінарыя» перастала ўжывацца ў афіцыйных дакументах. Ранейшаму курсу духоўнай семінарыі стаў адпавядаць пяцігадовы курс бакалаўрыята ў рамках Санкт-Пецярбургскай духоўнай акадэміі.

РэктарыПравіць

Вядомыя выпускнікіПравіць

Гл. таксама: Выпускнікі Санкт-Пецярбургскай духоўнай семінарыі

Гл. таксамаПравіць

ЛітаратураПравіць

СпасылкіПравіць

Шаблон:Духоўныя семінарыі Рускай праваслаўнай царквы