Цаа Пэй (другое імя — Цзы-хуань; 187, Пэйго, сучасная правінцыя Аньхой — 226) — кітайскі паэт і тэарэтык літаратуры.

Цаа Пэй
曹丕
Cao Pi Tang.jpg
Цаа Пэй
Род дзейнасці Імператар Вэй
Дата нараджэння 29 мая 187
Месца нараджэння павет Цяа (суч. Бачжоу, правінцыя Аньхой)
Дата смерці 29 чэрвеня 226 (39 гадоў)
Месца смерці
Бацька Цаа Цаа[1]
Маці Давагер Біян[d][1]
Жонка Чжэнь Ло[d], Го Нюйван[d], Рэн Шы[d] і Guo Zhao[d]
Дзеці Цаа Жуй[d], Цаа Лін[d], Цаа Джы[d], Цаа Руі[d], Цаа Ян[d], Цаа Ксі[d], Цаа Лі[d], Цаа Гонг[d], Цаа Ёнг[d], Цаа Джыян[d] і Донгксіян[d]
Commons-logo.svg Цаа Пэй на Вікісховішчы

БіяграфіяПравіць

Імператар царства Вэй ў 220—226 гадах. Сын Цаа Цаа. Пісаў пра паходы, пра тленнасць чалавечага быцця. Вершы Цаа Пэ вобразныя і элегічныя. Адзін з першых аўтараў сяміслоўных вершаў — паэтычнай формы, якая стала асноўнай у кітайскай паэзіі 7-20 стст. Захаваліся вершы ў жанрах шы і юэфу, лісты пра літаратуру, трактат «Развага пра прыгожае пісьменства». Нягледзячы на моцны ўплыў традыцыі, трактат азначаў сабой адыход ад канфуцыянскага рацыяналізму.

Зноскі

  1. 1,0 1,1 China Biographical Database