Эрато (царыца армянская)

царыца армянская
(Пасля перасылкі з Эрато, царыца армянская)

Эрато (арм.: Էրատո) — царыца Вялікай Арменіі, апошняя з роду Арташэсідаў, дачка Тыграна III, адзінакроўная сястра і жонка Тыграна IV.

Эрато
арм.: Էրատո
Выява царыцы Эрато на старажытнай манеце, якая захоўваецца ў Нацыянальнай бібліятэцы Францыі ў Парыжы
Выява царыцы Эрато на старажытнай манеце, якая захоўваецца ў Нацыянальнай бібліятэцы Францыі ў Парыжы
Сцяг Царыца Вялікай Арменіі
8 да н.э. (ці 6 да н.э. ці 12 да н.э.) — 1 год (ці 1 да н.э.)
Папярэднік Тыгран III
Пераемнік Арыябарзан II[en]
Нараджэнне невядома
Смерць невядома
Род Арташэсіды
Бацька Тыгран III
Муж Тыгран IV
Дзейнасць суверэн
Лагатып Вікісховішча Медыяфайлы на Вікісховішчы

Эрато выйшла замуж за свайго адзінакроўнага брата Тыграна IV, які стаў царом Арменіі ў 8 годзе да н.э.

У 5 годзе да н.э. рымляне пазбавілі трона Тыграна IV і Эрато і прызначылі царом Артавазда III, які знаходзіўся ў іх у палоне, але пратрымаць яго на троне змаглі толькі тры гады. Пасля перавароту на пасад ізноў узышлі Тыгран IV і Эрато. Аднак неўзабаве Тыгран IV быў забіты ў баі супраць горцаў, якія прыйшлі з поўначы і напалі на Арменію, а Эрато адмовілася ад трона (1 год).

Па некаторых дадзеных, Эрато зноў стала царыцай Вялікай Арменіі ў 6 год — 12 год (11) гадах. З сыходам Эрато скончылася кіраванне дынастыі Арташэсідаў у Арменіі.

Зноскі

ЛітаратураПравіць

  • М. Нерсисян. Противоборство центральных княжеств и нахарарств // История армянского народа. — Ереван: Издательство Ереванского Университета, 1985. — 528 с. (арм.)