Армянская мова

мова з індаеўрапейскай сям'і моў

Армянская мова (арм.: Հայերեն) уваходзіць у фрыгійска-армянскую падгрупу грэка-фрыгійска-армянскай групы палеабалканской галіны індаеўрапейскай сям'і моў. Сярод іх з'яўляецца адной з старажытнапісьменных.

Армянская
Саманазва Հայերեն
Краіны Арменіі, Расіі і іншых краінах свету
Рэгіёны Каўказ
Афіцыйны статус Арменіі
Арганізацыя, якая рэгулюе
Агульная колькасць носьбітаў 9 мільёнаў
Класіфікацыя
Катэгорыя Мовы Еўразіі

Індаеўрапейскія мовы

Армянская
Моўныя коды
ДАСТ 7.75–97 арм 055
ISO 639-1 hy
ISO 639-2 arm і hye
ISO 639-3 hye
ISO 639-5 hyx
WALS arm, arw і arz
Ethnologue hye
Linguasphere 57-AAA-a
ABS ASCL 4901
IETF hy
Glottolog arme1241 і nucl1235
Wikipedia-logo-v2.svg Вікіпедыя на гэтай мове

Індаеўрапейцы

Індаеўрапейскія мовы
Албанская  · Армянская
Балтыйскія  · Кельцкія
Германскія  · Грэчаская
Арыйскія  · Італійскія
Славянскія  

мёртвыя: Анаталійскія · Палеабалканскія
(Дакская, Фрыгійская, Фракійская· Тахарскія

Індаеўрапейцы
Албанцы · Армяне
Балты · Кельты · Германцы
Грэкі · Індаарыйцы
Іранцы · Раманцы · Славяне

гістарычныя: Хеты · Кельты  · Германцы  · Скіфы
Ілірыйцы · Італікі  · Фракійцы  · Тахары 

Протаіндаеўрапейцы
Мова · Грамадства · Рэлігія
 
Прарадзіма індаеўрапейцаў
Курганная гіпотэза
Анаталійская гіпотэза
Армянская гіпотэза
Індыйская гіпотэза
Тэорыя палеалетычнай бесперапыннасці
 
Індаеўрапеістыка

Афіцыйны статус і выкарыстаннеПравіць

Мова армян, дзяржаўная мова Арменіі. Агульная колькасць носьбітаў па ўсім свеце — каля 9 мільёнаў чалавек.

Сучасная літаратурная мова мае 2 варыянты: усходні (дзяржаўная мова Арменіі) і заходні (сродак зносін армян за мяжой).

ПісьменстваПравіць

Армянскі алфавіт створаны Месропам Маштоцам у 405—406 гг.

Лінгвістычнае апісаннеПравіць

Фанетыка багатая зычнымі — 30 фанем; 6 галосных. Самая развітая і багатая граматычная катэгорыя — дзеяслоў.

ГісторыяПравіць

Гісторыя літаратурнай мовы падзяляецца на 3 лерыяды: старажытнаармянская мова вядома з часу стварэння армянскага пісьма (V ст.), вусны яе варыянт выйшаў з ужытку ў ХІ ст., пісьмова-літаратурная (грабар) існавала да канца ХІХ ст.; сярэдні лерыяд — XII—XVI ст.; з XVII ст. фарміруецца новая літаратурная армянская мова.

Гл. таксамаПравіць

КрыніцыПравіць

СпасылкіПравіць

Вікіпедыя мае раздзел, напісаны
армянскай