Армянская мова

мова з індаеўрапейскай сям'і моў

Армянская мова (арм.: Հայերեն) уваходзіць у фрыгійска-армянскую падгрупу грэка-фрыгійска-армянскай групы палеабалканской галіны індаеўрапейскай сям’і моў. Сярод іх з’яўляецца адной з старажытнапісьменных.

Армянская
Саманазва Հայերեն
Краіны Арменіі, Расіі і іншых краінах свету
Рэгіёны Каўказ
Афіцыйны статус Арменіі
Арганізацыя, якая рэгулюе
Агульная колькасць носьбітаў 9 мільёнаў
Класіфікацыя
Катэгорыя Мовы Еўразіі

Індаеўрапейскія мовы

Армянская
Пісьменнасць Армянскі алфавіт
Моўныя коды
ДАСТ 7.75–97 арм 055
ISO 639-1 hy
ISO 639-2 arm і hye
ISO 639-3 hye
WALS arz
Ethnologue hye
Linguasphere 57-AAA-a
ABS ASCL 4901
IETF hy
Glottolog arme1241 і nucl1235
Вікіпедыя на гэтай мове

Афіцыйны статус і выкарыстанне

правіць

Мова армян, дзяржаўная мова Арменіі. Агульная колькасць носьбітаў па ўсім свеце — каля 9 мільёнаў чалавек.

Сучасная літаратурная мова мае 2 варыянты: усходні (дзяржаўная мова Арменіі) і заходні (сродак зносін армян за мяжой).

Пісьменства

правіць

Армянскі алфавіт створаны Месропам Маштоцам у 405—406 гг.

Лінгвістычнае апісанне

правіць

Фанетыка багатая зычнымі — 30 фанем; 6 галосных. Самая развітая і багатая граматычная катэгорыя — дзеяслоў.

Гісторыя

правіць

Гісторыя літаратурнай мовы падзяляецца на 3 лерыяды: старажытнаармянская мова вядома з часу стварэння армянскага пісьма (V ст.), вусны яе варыянт выйшаў з ужытку ў ХІ ст., пісьмова-літаратурная (грабар) існавала да канца ХІХ ст.; сярэдні лерыяд — XII—XVI ст.; з XVII ст. фарміруецца новая літаратурная армянская мова.

Гл. таксама

правіць

Літаратура

правіць

Спасылкі

правіць

Вікіпедыя мае раздзел, напісаны
армянскай