Расійская акадэмія навук

(Пасля перасылкі з Акадэмія навук СССР)

Расійская акадэмія навук (РАН) — дзяржаўная акадэмія навук, вышэйшая навуковая арганізацыя Расійскай Федэрацыі, вядучы цэнтр фундаментальных даследаванняў у галіне натуральных і грамадскіх навук у краіне. Асноўнай мэтай дзейнасці Расійскай акадэміі навук з’яўляецца арганізацыя і правядзенне фундаментальных даследаванняў, накіраваных на атрыманне новых ведаў аб законы развіцця прыроды, грамадства, чалавека і спрыяльных тэхналагічнаму, эканамічнаму, сацыяльнаму і духоўнаму развіццю Расіі. Расійская акадэмія навук з’яўляецца некамерцыйнай навуковай арганізацыяй, створанай у форме дзяржаўнай акадэміі навук і выконваючай важныя канстытуцыйна-публічныя задачы па забеспячэнні дабрабыту і росквіту Расіі (Прэамбула Канстытуцыі РФ) і свабоды навуковай творчасці (арт. 44 Канстытуцыі РФ).[2]

Расійская акадэмія навук
(РАН)
RAN 01.jpg
Новы будынак Прэзідыума Расійскай акадэміі навук на Вараб'ёвых горах у Маскве
Міжнародная назва Russian Academy of Sciences
Дата заснавання 1724
Тып нацыянальная акадэмія навук
Прэзідэнт Генадзь Якаўлевіч Краснікаў[ru][1]
Навуковыя супрацоўнікі ~ 50 тыс.
Акадэмікі 877
Члены-карэспандэнты 1130
Размяшчэнне Масква
Юрыдычны адрас 119991, Масква, Ленінскі пр. 14
Сайт www.ras.ru
Узнагароды
ордэн Леніна ордэн Дружбы
Лагатып Вікісховішча Расійская акадэмія навук на Вікісховішчы

Агулам у Акадэміі станам на 1 кастрычніка 2022 года налічвалася 1008 навуковых устаноў, каля 50 тыс. навуковых супрацоўнікаў, у тым ліку 877 акадэмікаў, 1130 членаў-карэспандэнтаў і 715 акадэмічных прафесараў[ru]. Таксама ёсць 474 замежных членаў.

АкадэмікіПравіць

Член-карэспандэнтыПравіць

ВыданніПравіць

Гл. таксамаПравіць

Акадэміі навук краін блізкага замежжаПравіць

Зноскі

  1. Gennady Krasnikov elected new President of the Russian Academy of Sciences. Novye Izvestia (20 верасня 2022).
  2. Голиченков А. К. «Академия — один из столпов российской государственности» в книге Гаджиев Г. А., Голиченков А. К. (ред.) Правовой статус Российской Академии Наук: с позиций конституционной экономики. — М., Юстицинформ, 2011, ISBN 978-5-7205-1118-0, с. 4

СпасылкіПравіць