Алі ібн Абу Таліб — علي بن أﺑﻲ طالب -(нарадзіўся каля 600 года ў Мецы, памёр ад ранаў, атрыманых у выніку замаху, арганізаванага харыджытамі, 24 студзеня 661 года ў Куфе, Арабскі халіфат) — найбліжэйшы сябра і адначасова стрыечны брат прарока Мухамада, муж яго дачкі Фацімы. Паводле сунніцкай трактоўкі належыць да чатырох так званых «справядлівых халіфаў» (рашыдун). Яго асоба і дзенні — цэнтральны аспект шыіцкай плыні ў ісламе.

Алі ібн Абу Таліб
араб. علي بن أبي طالب‎‎
Rashidun Caliph Ali ibn Abi Talib - علي بن أبي طالب.svg
4-ы Праведны халіф
1-ы Шыіцкі імам
656 — 661
Папярэднік Усман
Пераемнік Хасан (улада была захоплена Муавіяй I)
 
Дзейнасць дзяржаўны дзеяч, кадзі, факіх, мухаддзіс, муфасір, суддзя
Веравызнанне іслам
Нараджэнне 15 верасня 601
Смерць 29 студзеня 661 (59 гадоў) ці 28 студзеня 661(0661-01-28)[1] (59 гадоў)
Пахаванне
Бацька Абу Таліб ібн Абд аль-Муталіб[d]
Маці Фаціма бінт Асад[d]
Жонка Фаціма, Хаўля бінт Джафар[d], Ум аль-Банін[d], Умама бінт Зайнаб[d] і Асма бінт Умайс[d]
Дзеці Мухсін ібн Алі[d], Хасан ібн Алі[d], Хусейн ібн Алі[d], Абас ібн Алі[d], Абдулах ібн Алі[d], Джафар ібн Алі[d], Мухамад ібн аль-Ханафія[d], Зайнаб бінт Алі[d], Ум Кульсум бінт Алі[d], Хілал ібн Алі[d], Рукая Машхад[d] і Усман ібн Алі[d]
 
Ваенная служба
Бітвы
 
Аўтограф Transcription of a Signature Believed To Be Of Ali ibn abi Talib.png

БіяграфіяПравіць

У 656 годзе стаў халіфам. Але супраць яго выступіла жонка Мухамада Айша, з ваяром Амеядаў Муавія. Алі быў забіты ў выніку замаху харыджытаў, якія асуджалі яго за празмерную, на іх думку, гатовасць да кампрамісу. Магіла з целам Алі ў іракскім горадзе Куфа з'яўляецца месцам рэлігійных паломніцтваў, перадусім шыітаў.

ДзеціПравіць

  • Ад 1-га шлюбу сыны: Хасан, Хусейн і дочкі: Ум Кулсум і Зейнаб
  • Ад 2-га шлюбу сыны: Абас, Амар, Джафар і Усман
  • Ад іншых жонак сыны: Мухамад, Абдула і Абу Бакр

Зноскі

  1. Find a Grave — 1995. — ed. size: 165000000 Праверана 30 жніўня 2019.

СпасылкіПравіць


Папярэднік:
Усман
Халіф
656661
Пераемнік:
Муавія I
Папярэднік:
1 Імам
632661
Пераемнік:
Хасан ібн Алі