Грандвальская Біблія

Грандвальская Біблія — ілюмінаваны рукапіс Бібліі, створаны ў 835 годзе ў абацтве Святога Марціна(руск.) бел.. Да пачатку XIX стагоддзя была ўласнасцю абацтва Муцье-Грандваль(англ.) бел.. Цяпер захоўваецца ў Брытанскай бібліятэцы (Add. 10546).

AdamEveMoutierGrandvalBibleBritLibAddMS10546Fol5b.jpg
Базіліка Святога Марціна[d]
Грандвальская Біблія. 830
Брытанская бібліятэка
(інв. Add MS 10546)
Commons-logo.svg Выявы на Вікісховішчы

ГісторыяПравіць

Рукапіс, верагодна, створаны ў абацтве Муцье-Грандваль(англ.) бел., дзе працаваў самы вядомы скрыпторый эпохі Каралінгаў. Біблія зроблена ў перыяд паміж 830 і 840 адмыслова для гэтага бенедыктынскага абацтва, заснаванага абацтвам Святога П'ера ў Люксёі(фр.) бел.. Манастыр ператварыўся ў капітулу(укр.) бел. ў 1115 годзе. У 1534 годзе, з прыняццем Рэфармацыі ў Муцье(руск.) бел., яго кіраўнік рушыў у Дэлемон з рукапісам. Паміж 1595 і 1606 гадамі ў кнігу быў дададзены спіс канонаў. Манастыр распусцілі ў 1802 годзе ў выніку Канкардату 1801 года(руск.) бел..

Рукапіс знойдзены дзецьмі на гарышчы дома былога кіраўніка Дэлемона ў 1821—1822 гадах. Яны прадалі яго адвакату Алексісу Бенату, які прадаў манускрыпт у сакавіку 1822 Генры Спайр-Пасавану, букіністу з Базеля. Пасля спробы продажу ў Францыі, рукапіс, нарэшце, быў набыты Брытанскім музеем у 1836 годзе, адкуль патрапіў у Брытанскую бібліятэку

АпісаннеПравіць

Рукапіс змяшчае тэкст Вульгаты, адрэдактаваны Алкуінам(руск.) бел., адзін з трох асобнікаў, ілюмінаваны ў эпоху Турскага скрыпторыя(руск.) бел. разам з Першай Бібліяй Карла Лысага. Рукапіс змяшчае 4 мініяцюры на поўную старонку, пастаўленыя перад кнігамі Быцця, Сыходу, Евангеллем і пасля Апакаліпсісу (f.5v, 25v, 352v, 449v). Таксама маюцца 4 сюжэтныя ініцыялы, фарбаваныя, залатыя і сярэбраныя (f. 234r, 262v, 390v, 411v), інцыпіт(руск.) бел.  займае цэлую старонку (f.1v), каноны Яўсевія(руск.) бел. дэкараваны архітэктурнымі дэталямі (f. 349v-351r) і арнаментам (f.408v-409r), а таксама прысутнічаюць буквіцы ў пачатку кожнай кнігі.

Зноскі

ЛітаратураПравіць

БібліяграфіяПравіць

  • DUFT (Johannes), éd., Bibel von Moutier-Grandval, British Museum Add. Ms. 10546 [Facsimilé et commentaires], Bern : Verein Schweizerischer Lithographiebesitzer, 1971
  • Herbert Kessler(англ.) бел., The Illustrated Bibles from Tours, Studies in Manuscript Illumination, 7 (Princeton: Princeton University Press, 1977), pp. 5, 14, pls 1, 44, 48, 87, 107.
  • Ingo Walther et Norbert Wolf, Codice illustres. Les plus beaux manuscrits enluminés du monde (400-1600), Paris, Taschen, 2001, 504 p. (ISBN 382285963X), p. 460

СпасылкіПравіць