Зеніт (руск.: Зенит) — станцыя Неўска-Васілеастроўскай лініі Пецярбурскага метрапалітэна.

«Зеніт»
руск.: Зенит
Неўска-Васілеастроўская лінія
Пецярбургскі метрапалітэн
SPB Novokrestovskaya metro station asv2018-07.jpg
Дата адкрыцця 26 мая 2018[1]
Код станцыі НК
Суседнія станцыі Прыморская і Бегавая
Commons-logo.svg Зеніт на Вікісховішчы
Неўска-Васілеастроўская лінія
Бегавая
Зеніт
Прыморская
Васілеастроўская
Гасціны двор
Маякоўская
Плошча Аляксандра Неўскага
Елізараўская
Ламаносаўская
Пралетарская
Абухава
Рыбацкае

Размешчана на заходнім узбярэжжы вострава Крос, недалёка ад футбольнага стадыёна. Станцыя стала першай станцыяй метро ў Санкт-Пецярбургу, размешчанай непасрэдна на беразе Неўскай губы.

ГісторыяПравіць

26 мая 2018 года станцыя была адкрыта разам са станцыяй метро «Бегавая» як працяг Неўска-Васілеастроўскай лініі.[2] «Зеніт» стаў другой станцыяй Санкт-Пецярбурга, якая абсталявана травалатарамі, але ў адрозненне ад станцыі метро «Спорт», тут выкарыстоўваецца абсталяванне айчыннай вытворчасці, распрацаванае і вырабленае будаўнікамі метро Санкт-Пецярбурга.

14 жніўня 2020 года станцыя атрымала цяперашнюю назву на падставе рэкамендацыйнага рашэння Санкт-Пецярбургскай тапанімічнай камісіі, якое было выдадзена 10 ліпеня 2020 года, праз некалькі дзён пасля таго, як мясцовы футбольны клуб «Зеніт» заваяваў тытул чэмпіёна Расіі ў год 95-годдзя клуба.

Праблемы з пасажырапатокамПравіць

Станцыя «Зеніт» з’яўляецца важнай часткай інфраструктуры, неабходнай для правядзення матчаў Чэмпіянату свету па футболе 2018 года ў Санкт-Пецярбургу, яе прапускная здольнасць складзе 30-35 тысяч пасажыраў у гадзіну[3], але па патрабаванні транспартнай міліцыі падчас матчаў яна будзе зачынена на ўваход[4]. Вакол станцыі няма жылых кварталаў.

КанструкцыяПравіць

Калона трохпрагонная неглыбокага залажэння (глыбіня закладкі — 23 м), тыпу гарызантальны ліфт з двума берагавымі платформамі.

Каляіннае развіццёПравіць

Станцыя без развіцця каляін.

АсаблівасціПравіць

«Зеніт» — першая станцыя метро Санкт-Пецярбурга, якая была пабудавана на штучна створаным працягу берага Фінскага заліва.

Будаўнічая пляцоўка станцыі была ўзнята да праектнай адзнакі +3,2 м над узроўнем Неўскай губы, закладзена 1200 аэрадромных пліт на плошчы 14400 м². Для забеспячэння гідраізаляцыі будучай станцыі па перыметры зроблена сцяна ў зямлі глыбінёй 32 м і шырынёй 1 м. Контур станцыі мае даўжыню 174 м і шырыню 37 м. Падмурак станцыі зроблены метадам струйнай цэментацыі. Такім чынам, бетонная заслона з усіх бакоў утрымлівае прыток грунтавых вод.

Станцыя пабудавана па тэхналогіі «top-down» («зверху-ўніз»). Спачатку была выканана прыладжванне верхняй пліты, якая ў далейшым стане дахам вестыбюля станцыі. Глыбіня станцыі складзе 21 метр, і будаўнікі метро паступова апускаюцца да гэтай адзнакі. Для спуску ў вестыбюль з двух бакоў станцыі выкарыстаны травалатары.

Выхад у горадПравіць

  • На Паўночную і Паўднёвую дарогі.
  • На стадыён на Крастоўскім востраве.

АздабленнеПравіць

Архітэктурнае аздабленне станцыйнага комплексу звязана з сучаснымі высокатэхналагічнымі аб’ектамі навакольных будынкаў, у тым ліку перш за ўсё са стадыёнам на Крастоўскім востраве і пуцеправодам хуткаснай шашы. Раён Навахрэстаўскага намыву прадугледжвае размяшчэнне сучасных будынкаў па аналогіі з намыўнымі тэрыторыямі «Марскі фасад» на Васілеўскім востраве і комплексам «Лахта-цэнтр» у Прыморскім раёне. Раскрыццё гэтай тэмы забяспечваецца за рахунак выкарыстання сучасных форм і матэрыялаў. Асвятленне станцыі вырашана з дапамогай кропкавых убудаваных у столь свяцілень, якія накіраваны ўніз на платформы.

З улікам ландшафту і панарамных відаў Крастоўскага вострава праектам прадугледжана прымяненне на дахах павільёнаў азелянення. На парапетах светлавых ліхтароў таксама ўжыта контурнае азеляненне.

Дэкор станцыі ўключае ў сябе абліцоўкі сцен і круглых калон панэлямі з металакерамікі і нержавеючай сталі.

Фрызавыя ўчасткі сцен станцыі з’яўляюцца кампазіцыяй з прамавугольных металакерамічных касет, якія могуць служыць асновай для арганізацыі фотавыстаў і экспазіцый іншых твораў сучаснага мастацтва, якія выконваюцца па ўзгадненні з эксплуатуючымі арганізацыямі.

Падшыўныя столі станцыі выкананы з алюмініевых і сталёвых панэляў белага і серабрыстага колеру тыпу Hunter Doulas. Бэлькі над касавымі заламі вестыбюляў упрыгожаны з ужываннем матэрыялаў з люстранымі паверхнямі.

Падлога станцыі выканана з паліраванага граніту ў шэрых і карычневых колерах. Шуцлінія выканана з паліраванага граніту светла-шэрага колеру. Па краях платформы ў адпаведнасці з тэхнічнымі патрабаваннямі метрапалітэна для забеспячэння арыентацыі слабавідушчых пасажыраў прадугледжана паласа з бучардаванага граніту.

Ля эскалатараў на кожнай платформе размешчаны лаўкі для пасажыраў, аформленыя ў выглядзе прасторавых кампазіцый — «трыбун», выкананых з металаканструкцый з перыметральнай агароджай 1,2 м. На кожнай платформе арганізаваны па дзве групы «трыбун» плошчай па 23 м². Дэкаратыўныя прасторавыя кампазіцыі, размешчаныя перад эскалатарамі, з’яўляюцца галоўнымі мастацкімі акцэнтамі інтэр’еру станцыі, пры іх афармленні выкарыстаны кантрасныя колеры і дэкаратыўная падсветка, што акцэнтуе іх у прасторы. Таксама ў дадзеных зонах могуць размяшчацца тэматычныя інсталяцыі, прысвечаныя мерапрыемствам, праведзеным на стадыёне Санкт-Пецярбург.

ГалерэяПравіць

Зноскі

СпасылкіПравіць

Папярэдняя станцыя Лінія Наступная станцыя
Бегавая   Неўска-Васілеастроўская лінія   Прыморская