Адкрыць галоўнае меню

Святая Кацярына Сіенская (устар. Катарына Сіенская, італ.: Caterina da Siena; народжаная Кацярына ды Бенінкаса, італ. Caterina Benincasa; Caterina di Giacomo di Benincasa; 25 сакавіка 1347, Сіена - 29 красавіка 1380, Рым) — тэрцыярка дамініканскага ордэна, італьянскі рэлігійны дзеяч і пісьменніца позняга Сярэднявечча, якая пакінула мноства лістоў і містычнае сачыненне "Дыялогі аб Прадбачанні Божым". Займалася актыўнай палітычнай і міратворчай дзейнасцю, спрыяла вяртанню пап ў Рым з Авіньёнскага палону, пераканаўшы Рыгора XI перанесці Святы Прастол назад у Італію. Вяла надзвычай аскетычны лад жыцця і мела бачанні, з якіх асабліва вядомыя містычныя заручыны і стыгматызацыя. Прылічаная да ліку святых Каталіцкай царквой, з'яўляецца адной з самых шанаваных святых жанчын у каталіцызме, прызнаная адной з трох жанчын-Настаўніц Царквы.

Кацярына Сіенская
Caterina da Siena
Ittendorf Kirche Rosenkranzgruppe detail.jpg
«Скульптурная група Мадонна са святымі Дамінікам і Кацярынай Сіенскай», дэталь
(Германія, размаляванае дрэва)
Свецкае імя:

Кацярына дзі Бенінкаса

Дата нараджэння

25 сакавіка 1347

Месца нараджэння
Дата смерці

29 красавіка 1380 (33 гады)

Месца смерці
Месца пахавання
Шануецца:

каталіцкая царква, англікане, евангелічная лютэранская царква Амерыкі

Кананізавана:

1461

У ліку:

Настаўнік Цэрквы

Галоўная святыня:

моцы ў Санта-Марыя-сопра-Мінерва

Дзень памяці:

29 красавіка; з 1628 года, каб не супадаць з днём памяці Пятра Веронскага, перасунуты на 30 красавіка; з 1969 года вернуты зваротна

Заступніца:

Італія, медсёстры, супраць пажараў, супраць цялесных спакус

Атрыбуты:

дамініканскі ўбор тэрцыярыяў, лілея, кніга, распяцце, сэрца, цярновы вянок, стыгматы, пярсцёнак, голуб, ружа, чэрап, мадэль царквы, мадэль карабля з папскім гербам

Гл. таксамаПравіць

 
Чэрап св. Кацярыны Сіенскай у царкве Сан-Даменіка, Сіена
 
Libro della divina dottrina, c. 1475


СпасылкіПравіць

Зноскі

ЛітаратураПравіць

  • Gigli. L’opere della serafica Santa Caterina da Siena (Siena and Lucca, 1707-54).
  • Karl Hase. Caterina von Siena. — Лейпцыг, 1864.
  • Герье. Кацярына Сіенская. — Веснік Еўропы. — 1892.
  • Tommaseo. Le Lettere di S. Caterina da Siena. — Florence, 1860.
  • Augusta Theodosia Drane. The History of St. Catherine of Siena and Her Companions. — 1899.
  • Margaret Roberts. Saint Catherine of Siena and Her Times. — 1906.
  • Johannes Jorgensen, Ingeborg Lund. Catherine of Siena. — 1938.
  • Sigrid Undset. Catherine of Siena. — 1954.
  • Joseph Marie Perrin. Catherine of Siena. — 1965.
  • Raimondo Sorgia, Alfredo Brasioli. Catherine of Siena. — 1975.
  • Igino Giordani. Saint Catherine of Siena — Doctor of the Church. — Boston: Daughters of St. Paul, St. Paul Editions, 1975.
  • Hrsg. L. Gnadinger. Caterina von Siena. — Olten und Freiburg, 1980.
  • Anne B. Baldwin. Catherine of Siena: A Biography. — 1987.
  • Allan Drummond, Cara Smith. Catherine of Siena. — 2004.
  • Giuliana Cavallini. Catherine of Siena. — 2005.
  • Mary O’Driscoll. Catherine of Siena: Passion for the Truth Compassion for Humanity. — 2005.
  • Suzanne Noffke. Catherine of Siena: Vision Through a Distant Eye. — 2006.
  • Francis Thomas Luongo. The saintly politics of Catherine of Siena. — 2006.
  • Catherine M. Meade. Catherine of Siena: To Purify the Church. — 2006.
  • Gerald Parsons. The Cult of Saint Catherine of Siena: A Study in Civil Religion?. — 2008.
  • Thomas McDermott. Catherine of Siena: Spiritual Development in Her Life and Teaching. — 2008.
  • Jane Tylus. Reclaiming Catherine of Siena: Literacy, Literature, and the Signs of Others. — 2009.
  • Josephine E. Butler. Catherine of Siena. A biography. — London, 1894.