Кацярына Сіенская

Святая Кацярына Сіенская (устар. Катарына Сіенская, італ.: Caterina da Siena; народжаная Кацярына ды Бенінкаса, італ. Caterina Benincasa; Caterina di Giacomo di Benincasa; 25 сакавіка 1347, Сіена - 29 красавіка 1380, Рым) — тэрцыярка дамініканскага ордэна, італьянскі рэлігійны дзеяч і пісьменніца позняга Сярэднявечча, якая пакінула мноства лістоў і містычнае сачыненне "Дыялогі аб Прадбачанні Божым". Займалася актыўнай палітычнай і міратворчай дзейнасцю, спрыяла вяртанню пап ў Рым з Авіньёнскага палону, пераканаўшы Рыгора XI перанесці Святы Прастол назад у Італію. Вяла надзвычай аскетычны лад жыцця і мела бачанні, з якіх асабліва вядомыя містычныя заручыны і стыгматызацыя. Прылічаная да ліку святых Каталіцкай царквой, з'яўляецца адной з самых шанаваных святых жанчын у каталіцызме, прызнаная адной з трох жанчын-Настаўніц Царквы.

Кацярына Сіенская
італ.: Caterina da Siena
Ittendorf Kirche Rosenkranzgruppe detail.jpg
Свецкае імя Кацярына дзі Бенінкаса
Дата нараджэння 25 сакавіка 1347
Месца нараджэння
Дата смерці 29 красавіка 1380 (33 гады)
Месца смерці
Месца пахавання
Шануецца каталіцкая царква, англікане, евангелічная лютэранская царква Амерыкі
Кананізавана 1461
У ліку Настаўнік Цэрквы
Галоўная святыня моцы ў Санта-Марыя-сопра-Мінерва
Дзень памяці 29 красавіка; з 1628 года, каб не супадаць з днём памяці Пятра Веронскага, перасунуты на 30 красавіка; з 1969 года вернуты зваротна
Заступніца Італія, медсёстры, супраць пажараў, супраць цялесных спакус
Атрыбуты дамініканскі ўбор тэрцыярыяў, лілея, кніга, распяцце, сэрца, цярновы вянок, стыгматы, пярсцёнак, голуб, ружа, чэрап, мадэль царквы, мадэль карабля з папскім гербам
Commons-logo.svg Кацярына Сіенская на Вікісховішчы

Гл. таксамаEdit

 
Чэрап св. Кацярыны Сіенскай у царкве Сан-Даменіка, Сіена
 
Libro della divina dottrina, c. 1475


СпасылкіEdit

Зноскі

ЛітаратураEdit

  • Gigli. L’opere della serafica Santa Caterina da Siena (Siena and Lucca, 1707-54).
  • Karl Hase. Caterina von Siena. — Лейпцыг, 1864.
  • Герье. Кацярына Сіенская. — Веснік Еўропы. — 1892.
  • Tommaseo. Le Lettere di S. Caterina da Siena. — Florence, 1860.
  • Augusta Theodosia Drane. The History of St. Catherine of Siena and Her Companions. — 1899.
  • Margaret Roberts. Saint Catherine of Siena and Her Times. — 1906.
  • Johannes Jorgensen, Ingeborg Lund. Catherine of Siena. — 1938.
  • Sigrid Undset. Catherine of Siena. — 1954.
  • Joseph Marie Perrin. Catherine of Siena. — 1965.
  • Raimondo Sorgia, Alfredo Brasioli. Catherine of Siena. — 1975.
  • Igino Giordani. Saint Catherine of Siena — Doctor of the Church. — Boston: Daughters of St. Paul, St. Paul Editions, 1975.
  • Hrsg. L. Gnadinger. Caterina von Siena. — Olten und Freiburg, 1980.
  • Anne B. Baldwin. Catherine of Siena: A Biography. — 1987.
  • Allan Drummond, Cara Smith. Catherine of Siena. — 2004.
  • Giuliana Cavallini. Catherine of Siena. — 2005.
  • Mary O’Driscoll. Catherine of Siena: Passion for the Truth Compassion for Humanity. — 2005.
  • Suzanne Noffke. Catherine of Siena: Vision Through a Distant Eye. — 2006.
  • Francis Thomas Luongo. The saintly politics of Catherine of Siena. — 2006.
  • Catherine M. Meade. Catherine of Siena: To Purify the Church. — 2006.
  • Gerald Parsons. The Cult of Saint Catherine of Siena: A Study in Civil Religion?. — 2008.
  • Thomas McDermott. Catherine of Siena: Spiritual Development in Her Life and Teaching. — 2008.
  • Jane Tylus. Reclaiming Catherine of Siena: Literacy, Literature, and the Signs of Others. — 2009.
  • Josephine E. Butler. Catherine of Siena. A biography. — London, 1894.